Σάββατο, 2 Οκτωβρίου 2010

Οι νέοι και η ενασχόλησή τους με τα κοινά


Του Αλέξανδρου Μπαζάκα (*)



Το να ασχολείται κάποιος με τα κοινά είναι πολύ σημαντικό. Και είναι σημαντικό, γιατί οι πολιτικές εξελίξεις αφορούν και επηρεάζουν καθημερινά τους ρυθμούς της ζωής του καθενός μας. Ειδικά σήμερα, που τα βασικά μας δικαιώματα καταπατώνται συστηματικά, οφείλουμε να είμαστε ενεργοί πολίτες.

Παρ'όλα αυτά, παρατηρείται μια γενικότερη απαξίωση της πολιτικής -που εστιάζεται στους πολιτικούς-, περισσότερο στους νέους ανθρώπους. Αυτή η απαξίωση οφείλεται, κατά κύριο, λόγο στην πολιτική των δύο μεγάλων κομμάτων της Βουλής και, ειδικότερα, στους πολιτικούς που τα απαρτίζουν.

Ζούμε σε μια κοινωνία όπου κάθε μέρα έρχονται στο φως καινούργια σκάνδαλα, που σημαίνουν κατασπατάληση του δημοσίου πλούτου από τους λίγους, χρήματα κάτω από το τραπέζι κ.α. Δηλαδή θεοποίηση του χρήματος. Για όλα αυτά κανείς δεν πλήρωσε ποτέ. Μόνο ο λαός πληρώνει πάντα, χωρίς μάλιστα να βλέπει να τιμωρούνται οι υπάιτιοι. Το μόνο που βλέπουν (και) οι νέοι, είναι σε κάθε προεκλογική περίοδο τα κόμματα και τους πολιτικούς να μοιράζουν υποσχέσεις και φρούδες ελπίδες, χωρίς να πράττουν τίποτα. Και αυτό τους απογοητέυει και τους απομακρύνει κατά συνέπεια από την πολιτική.

Ένα θέμα που προκύπτει από τα παραπάνω είναι και το γεγονός ότι, στην όλη αυτή απαξίωση των κομμάτων από τους νέους, συμπεριλαμβάνονται και όλα τα υπόλοιπα κόμματα, πέραν των κομμάτων εξουσίας. Π.χ ένας νέος θα πει: «Και να βγει το χ κόμμα – που δεν έχει εκλεγεί ποτέ, αλλά ίσως μπορεί να δώσει μια λύση- τι θα κάνει»;

Σε πολλούς νέους παρατηρείται έλλειψη ιδανικών. Πριν κάποια χρόνια, οι νέοι διεκδικούσαν ενεργά τα δικαιώματά τους και πολλές φορές το πλήρωναν με την ίδια τους τη ζωη. Μην ξεχνάμε το κίνημα του 114 για το 15% του ΑΕΠ στην παιδεία, το Πολυτεχνείο, τις καταλήψεις του 1990-1991 που μάλιστα στοίχισαν και τη ζωή στον καθηγητή Τεμπονέρα κ.α.

Τα τελευταία χρόνια υπάρχουν οι λεγόμενοι «νέοι της καφετέρειας», δηλαδή νέοι με πλήρως παθητικοποιημένη στάση απέναντι στην όλη κατάσταση. Όμως, υπήρξαν και στιγμές ενεργοποίησης των νέων, με τις πετυχημένες κινητοποιήσεις για το άρθρο 16 και τα γεγονότα του Δεκεμβρίου του 2008.

Είναι, ωστόσο, πολύ σημαντικό για εμάς τους ίδιους να ασχοληθούμε σήμερα με τα κοινά, στην εποχή που η κυβέρνηση μας επέβαλε με το «έτσι θέλω» το ΔΝΤ, όπου καταστρατηγούνται βασικά δικαιώματα, όπου η γενιά των 700 ευρω έγινε των 592 -και ποιος ξέρει πόσο ακόμα θα κατέβει το ποσό αυτό. Να ασχοληθούμε, γιατί μας λέγανε πριν από μόλις ένα χρόνο ότι υπάρχουν χρήματα και μετά από δύο μόλις μήνες, ως διά μαγείας, εξαφανίστηκαν. Γιατί βλέπουμε μέρα με τη μέρα το κοινωνικό χάσμα να αυξάνεται, να ξεπουλειέται ο εναπομείνας δημόσιος πλούτος, η ανεργία να έχει ξεπεράσει το 18% (χωρίς μάλιστα να δημιουργούνται θέσεις εργασίας), οι επιχειρήσεις να κλείνουν η μία μετά την άλλη, η παιδεία να παραχωρείται και αυτή στο ιδιωτικό κεφάλαιο κ.α.

Σ΄αυτό το ζοφερό και απαράδεκτο κλίμα, καταλαβαίνουμε ότι το δικό μας μέλλον υποθηκεύεται. Προσπαθούν να μας δώσουν μια κοινωνία στην οποία δε θα βρίσκουμε δουλειά και στην οποία, αν βρούμε, δε θα πληρωνόμαστε αξιωπρεπώς - φυσικά για σύνταξη ούτε λόγος. Μια κοινωνία γεμάτη ανισσότητες.

Χρέος μας είναι να αντισταθούμε σ'αυτή τη λαιλάπα που μας επιβάλλουν. Δεν πρέπει να τους αφήσουμε να μας φορτώσουν τα δικά τους χρέη. Να πληρώσουν αυτοί που έκλεψαν και όχι εμείς. Δύναμή μας είναι η αλληλεγγύη, για να προσπαθήσουμε όλοι μαζί για ένα καλύτερο μέλλον σε μια κοινωνία ισόνομη, δίκαιη και αλληλέγγυα. Που γνώμονάς της θα είναι ο άνθρωπος και όχι το χρήμα.

Ο Αλέξανδρος Μπαζάκας είναι μέλος της Στάσης Βύρωνα και του Τοπικού Συμβουλίου Νέων (ΤΟ.ΣΥ.Ν) Βύρωνα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: