"Πρωτοβουλία συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων": Χρειάζονται τομές στη διαχείριση των απορριμμάτων στην ΕΕ

Μια σοβαρή διαδικασία και μια εξίσου ενδιαφέρουσα γνωμοδότηση φέρνει στην επιφάνεια ρεπορτάζτης Νάντιας Βασιλειάδου, στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία». Σύμφωνα με αυτό έχει ξεκινήσει διαδικασία επανεξέτασης των στόχων της ΕΕ για τη διαχείριση των αποβλήτων, στο πλαίσιο της αναθεώρησης της οδηγίας για τα απόβλητα (208/98 ΕΚ), της οδηγίας περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων (99/31/ΕΚ) και της οδηγίας για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας (94/62/ΕΚ).

Στη σχετική διαδικασία προβλέπεται η γνωμοδότηση διαφόρων οργάνων, ανάμεσά τους και της Επιτροπής των περιφερειών, που θα συζητήσει για το συγκεκριμένο θέμα στην 102η σύνοδο της ολομέλειας της Επιτροπής των περιφερειών, που θα πραγματοποιηθεί στις 3-4/7/2013. Η συζήτηση θα γίνει επί ενός σχεδίου γνωμοδότησης, το οποίο έχει διαμορφώσει και προτείνει στην ολομέλεια η επιτροπή «Περιβάλλον, κλιματική αλλαγή και ενέργεια» της Επιτροπής των περιφερειών, στην 18η συνεδρίασή της, στις 24/4/2013.

Παραθέτουμε, στη συνέχεια, αυτούσια τη γνωμοδότηση, στην τελική της μορφή και συνιστούμε να διαβαστεί από την πρώτη γραμμή μέχρι την τελευταία. Πρόκειται για εξαιρετικά ενδιαφέρον κείμενο, που αν καταφέρει να φτάσει να υιοθετηθεί από τα όργανα της ΕΕ, θα επφέρει σημαντικές αλλαγές στη διαχείριση των απορριμμάτων. Ως προς την τελευταία δυνατότητα, κρατάμε, προς το παρόν, «μικρό καλάθι», καθώς είναι πολύ πρόσφατα τα περιστατικά των διφορούμενων δηλώσεων του κ. Κρεμλή, στελέχους της ΓΔ περιβάλλοντος της ΕΕ και η αναβολή, κατόπιν πιέσεων, της επίσκεψης κλιμακίου της Επιτροπής αναφορών του Ε/Κ στην Ελλάδα.

Ασχολίαστη δεν μπορεί να μείνει, φυσικά, και η στάση του κ. Σγουρού, ο οποίος ενώ είναι γνώστης της σχετικής γνωμοδότησης στην Επιτροπή, στην οποία συμμετέχει, και την αποκρύπτει και προχωρά στους γνωστούς διαγωνισμούς των εργοστασίων, σε πλήρη αντίθεση με αυτήν. Όπως κάνει και με το «θάψιμο» της αναγκαίας αναθεώρησης του ΠΕΣΔΑ Αττικής. Ίσως και γι αυτό, ακριβώς, το λόγο: για να προλάβει να υλοποιήσει τα συγκεκριμένα έργα, προτού διαμορφωθεί το όποιο νέο πλαίσιο. Οφείλει να ξέρει, όμως, ότι αν καταφέρει να υλοποιήσει τις φιλοεργολαβικές επιλογές τους, κινδυνεύει να βρεθεί σύντομα ενώπιον τεραστίων πολιτικών, και όχι μόνο, ευθυνών, όπως πολλοί άλλοι-ες σαν αυτόν, που επιχείρησαν να διαχειριστούν τα απορρίμματα με παρόμοιο τρόπο και βρέθηκαν, γι αρχή, στο στόχαστρο του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου (έκθεση 20/2012), για κατασπατάληση πόρων σε έργα ελάχιστης αποτελεσματικότητας.

Με το να ξεχωρίσει κανείς-μία αποσπάσματα από τη συγκεκριμένη γνωμοδότηση, είναι βέβαιο ότι θα αδικήσει το κείμενο. Ενδεικτικά αναφέρουμε τις εξής προτάσεις:

• υποστηρίζει ότι η γενική αρχή της εγγύτητας πρέπει να αποτελεί τη βάση κάθε πολιτικής που θα υιοθετήσει η ΕΕ για τη διαχείριση και την επεξεργασία των αποβλήτων. Σύμφωνα με την αρχή της εγγύτητας, τα σχέδια διαχείρισης των αποβλήτων θα πρέπει να ενθαρρύνουν την επεξεργασία των αποβλήτων όσο το δυνατό πλησιέστερα στον τόπο παραγωγής τους.
• συνιστά επίσης οι δημόσιοι και οι ιδιωτικοί φορείς διαχείρισης των αποβλήτων να προέρχονται, ει δυνατόν, από το τοπικό επίπεδο, διότι έτσι περιορίζεται ο περιβαλλοντικός αντίκτυπος της μεταφοράς αποβλήτων και δημιουργούνται θέσεις εργασίας σε τοπικό επίπεδο.
• η πρόληψη των αποβλήτων παραμένει ο πρώτος και πιο σημαντικός τρόπος για να μειωθεί η επιβάρυνση στο περιβάλλον.
• το 2020, η ποσότητα των αστικών αποβλήτων θα πρέπει να μειωθεί κατά 10% σε σύγκριση με τα επίπεδα που είχαν καταγραφεί το 2010.
• εκφράζει τη λύπη της που, παρά τη σταδιακή βελτίωση των αριθμητικών στοιχείων για την ανακύκλωση και την ανάκτηση ενέργειας, μεγάλες ποσότητες από ανακυκλώσιμες ή επαναχρησιμοποιήσιμες ύλες εξακολουθούν να προορίζονται για υγειονομική ταφή ή καύση σε εγκαταστάσεις χαμηλής ενεργειακής απόδοσης.
• ·τάσσεται υπέρ της αύξησης του υφιστάμενου υποχρεωτικού στόχου όσον αφορά την ανακύκλωση των αστικών στερεών αποβλήτων σε 70% έως το 2025.
• προβλέπει ότι η αναβάθμιση των γενικών στόχων θα συμβάλει στον επαναπροσανατολισμό μέρους της ροής αποβλήτων που προορίζονται για καύση ή υγειονομική ταφή στην ανακύκλωση.
• υποστηρίζει το αίτημα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προτείνει την απαγόρευση καύσης των ανακυκλώσιμων και βιολογικών αποβλήτων έως το 2020, θα απέκλειε όμως όσες εγκαταστάσεις επιτυγχάνουν πολύ υψηλά επίπεδα απόδοσης μέσω Συμπαραγωγής Ηλεκτρισμού και Θερμότητας ή συμπαραγωγής.
• εκφράζει την ανησυχία της για το γεγονός ότι οι αποτεφρωτήρες που λειτουργούν σήμερα σε ορισμένα κράτη μέλη της ΕΕ ενδέχεται να καούν περισσότερα μη ανακυκλώσιμα απόβλητα από τη συνολική παραγωγή στα εν λόγω κράτη. Η κατάσταση αυτή ενέχει τον κίνδυνο να κατευθύνονται προς τους αποτεφρωτήρες ροές αποβλήτων που θα μπορούσαν να ανακυκλωθούν ή να επαναχρησιμοποιηθούν.
• εκφράζει τη λύπη της που, προκειμένου να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα ορισμένων υπεράριθμων αποτεφρωτήρων ή με πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα, ορισμένα κράτη μέλη δεν έχουν επενδύσει επαρκώς στην πρόληψη, στη διαλογή και στην ανακύκλωση
• ζητεί να δοθεί προσοχή στην εξέταση οποιασδήποτε μελλοντικής επένδυσης ή χρηματοδότησης των υποδομών καύσης ή ανάκτησης ενέργειας. Τα διαρθρωτικά ταμεία και το Ταμείο Συνοχής θα πρέπει να συμμετέχουν σε τέτοια έργα μόνον εφόσον εντάσσονται σε μια συνεκτική στρατηγική διαχείρισης των αποβλήτων, με επαρκείς υποδομές που θα εξασφαλίζουν προηγουμένως τη διαλογή, τον καθαρισμό και την ανακύκλωση των συλλεχθέντων αποβλήτων.

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε όλο το "ΣΧΕΔΙΟ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗΣ  της Επιτροπής των Περιφερειών: Η ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΣΤΟΧΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΑ ΑΠΟΒΛΗΤΑ"

Πηγή: "Πρωτοβουλία συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων"
Ημερομηνία: 27/05/2013

Η Αυτοδιοίκηση στη δίνη της μνημονιακής λαίλαπας

Παρά την άνευ προηγουμένου επίθεση προς την Αυτοδιοίκηση από κυβερνητικούς κύκλους και πολλά ΜΜΕ, οι αριθμοί είναι αμείλικτοι και αποτυπώνουν την πραγματικότητα ανατρέποντας όλους τους ισχυρισμούς για κακή οικονομική διαχείριση και κακοδιοίκηση ......

http://avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=737204

ένα άρθρο του Πέτρου Φιλίππου, δήμαρχο Σαρωνικού

Η αύξηση της εγκληματικότητας είναι πρόβλημα πολιτικό και όχι αστυνομικό

Άρθρο του δικού μας, μέλους της Στάση Βύρωνα, Τ.Μαυρόπουλου στην ΑΥΓΗ

Η κυβέρνηση, με αφορμή το χρέος, συνεχίζει το έργο των προηγούμενων κυβερνήσεων με ιδιαίτερη ένταση νομοθετώντας τη φτώχεια, την ανεργία, την εξαθλίωση. Επιβάλλει την εργοδοτική ασυδοσία, τη φορολογική ασυλία του μεγάλου κεφαλαίου και συγχρόνως παραδίδει απροστάτευτο για εκμετάλλευση τον όποιο εργαζόμενο έχει απομείνει. Το υποτυπώδες κοινωνικό κράτος που υπήρχε καταλύεται. Τα αγαθά της υγείας, της παιδείας, της κοινωνικής ασφάλισης, έγιναν εμπορεύματα και ο πολίτης καταναλωτής, με αποτέλεσμα όλο και λιγότεροι να έχουν πρόσβαση σʼ αυτά. Η εργασία δεν είναι δικαίωμα και όποιος την έχει πρέπει να απολογείται, να δέχεται την ύβρη, να τιμωρείται με μείωση μισθού, εφεδρεία και απόλυση. Ο συνταξιούχος είναι υπόλογος για τη σύνταξη που παίρνει και του τη μειώνουν δραστικά γιατί θεωρείται βαρίδι για το κράτος. Παιδιά λιποθυμούν στα σχολεία από την πείνα, οι ουρές των συσσιτίων αυξάνονται χωρίς να μπορούν να καλύψουν το σύνολο των πεινασμένων, τα χαρτόκουτα των αστέγων πολλαπλασιάζονται με γεωμετρική πρόοδο, η πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη για όσους έχουν ακόμη ασφάλιση γίνεται εξαιρετικά δύσκολη και για τους ανασφάλιστους είναι άπιαστο όνειρο και η περίθαλψή τους στηρίζεται στην αλληλεγγύη οργανώσεων και πολιτών.
Το αποτέλεσμα είναι να περιθωριοποιούνται καθημερινά εκατοντάδες άνθρωποι, οι οποίοι, στο σκηνικό που διαγράφεται, δεν βλέπουν ίχνος ελπίδας. Θα ήταν ευκολότερο γι' αυτούς να επιβιώσουν παρατημένοι στη ζούγκλα, όπου θα έκοβαν και έναν καρπό να φάνε, παρά σ' αυτή την κοινωνία του πλούτου και της εκμετάλλευσης που τους κρατά αποκλεισμένους απ' όλα τα αγαθά. Εδώ ο αποκλεισμένος ακόμη και την τροφή του θα πρέπει να την αρπάξει.
Μοιραίο είναι πολλοί από τους ανθρώπους αυτούς, για λόγους επιβίωσης, να στρέφονται στην παραβατικότητα, από την οποία τροφοδοτείται και το οργανωμένο έγκλημα. Το πρόβλημα της βίας και της εγκληματικότητας αυξάνεται ραγδαία και είναι ιδιαίτερα έντονο στο Λεκανοπέδιο της Αττικής και μάλιστα στο κέντρο της Αθήνας. Όπου και να ζούμε, έχουμε μια εικόνα για το τι συμβαίνει. Έχουμε δυο πόλεις που ζουν παράλληλα, με τους δικούς της κανόνες η καθεμιά. Η μία πόλη είναι η δική μας. Αυτών που στοιχειωδώς επιβιώνουμε ακόμη και έχουμε ένα οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον να μας στηρίζει. Η άλλη πόλη, η οποία συνεχώς αυξάνεται, είναι αυτή των ανέργων, των αστέγων, των επαιτών, των εξαρτημένων, των μεταναστών, αυτών που τους εκμεταλλεύονται τα κυκλώματα της πορνείας, της επαιτείας, των ναρκωτικών, γιατί είναι ευάλωτοι. Για τους μετανάστες δε είναι πιο εύκολο να μπουν στα κυκλώματα αυτά, αφού για να έρθουν στη χώρα μας και να πάνε στις άλλες χώρες της Ευρώπης απευθύνονται σε κυκλώματα δουλεμπορίας που έχουν και άλλες εγκληματικές δραστηριότητες.
Αυτή η πόλη των περιθωριοποιημένων, των αποκλεισμένων, τροφοδοτεί το έγκλημα, αφού μέσα σ' αυτό μπορούν να επιβιώσουν και να έχουν ταυτότητα. Την άλλη ταυτότητα τούς την πήραμε εμείς. Συναινέσαμε στις πολιτικές της ανεργίας, της μείωσης του κοινωνικού κράτους, της συγκέντρωσης του πλούτου στα χέρια των λίγων και τους εκχωρήσαμε το δικαίωμα να αποφασίζουν για τις τύχες μας, με αντάλλαγμα το επίπεδο ζωής που είχαμε. Δεχτήκαμε τον αποκλεισμό ενός μεγάλου κομματιού της κοινωνίας. Ανταλλάξαμε την ανθρωπιά με το ευρώ. Τους ξεζουμίσαμε και τους πετάξαμε. Είναι τα ανθρώπινα σκουπίδια από τη λειτουργία της κοινωνίας μας. Αυτοί οι άνθρωποι, λόγω της αντιμετώπισής τους, είναι εύκολο να πλήξουν την κοινωνία που τους πετά έξω και τους εξαθλιώνει. Εύκολα χτυπάς κάτι ξένο, κάτι που σε απαξιώνει, αλλά δύσκολα το δικό σου.
Η πολιτεία, απέναντι σ' αυτή την κατάσταση, αντί να κάνει την αυτοκριτική της, να αναλάβει τις ευθύνες της και να δώσει απαντήσεις στα αίτια που προκαλούν το πρόβλημα, εφαρμόζει πολιτικές που το διογκώνουν. Μεταθέτουν τη λύση στην αστυνομία, αναγγέλλοντας νέα μέτρα και καταστολή. Είναι η φθηνή επικοινωνιακή λύση για τους ΥΠτΠ. Η αστυνομία, το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να λειτουργήσει σαν ομπρέλα προστασίας σε συγκεκριμένες περιοχές, μεταθέτοντας το πρόβλημα αλλού.
Αντί να θριαμβολογεί ο υπ. Προστασίας του Πολίτη ότι θα καταστείλει αυτό που πολλαπλασιάζει με την πολιτική του, θα ήταν πιο αποτελεσματικός αν διάβαζε το Μνημόνιο και το καταψήφιζε και θα προσέφερε μεγαλύτερο έργο στην καταπολέμηση της εγκληματικότητας αν δεν δεχόταν να μπει στο Σύνταγμα η προτεραιότητα ικανοποίησης των τοκογλύφων εις βάρος των πολιτών και της χώρας.
Η εγκληματικότητα δεν πρόκειται ποτέ να εκλείψει. Θα είναι όμως διαφορετικά τα ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά της αν εφαρμοσθεί άλλη πολιτική. Πολιτική αλληλεγγύης και κοινωνικής πρόνοιας που θα δημιουργεί δίχτυ ασφαλείας για όλους. Για να χαραχτεί αυτή η πολιτική χρειάζεται αλλαγή συσχετισμών στην κοινωνία (κάτι που μάλλον γίνεται τώρα), η οποία θα δημιουργήσει και αλλαγές συσχετισμών σε πολιτικό επίπεδο.

* Ο Τάσος Μαυρόπουλος είναι αντιπλοίαρχος Λ.Σ. (ε.α.), μέλος του τμήματος Σ.Α. του ΣΥΝ

Μπράβο παιδιά, συνεχίστε !!!

Οι πρόσφατες Δημοτικές εκλογές στο Βύρωνα, όπως όλοι γνωρίζουμε, ανέδειξαν 5 παρατάξεις στο Δημοτικό Συμβούλιο. Μεταξύ αυτών οι τρείς από τις τέσσερις παρατάξεις της αντιπολίτευσης, πρόσκεινται στην Αριστερά, αρκετά μέλη των οποίων έχουν κοινή αναφορά, προερχόμενα από το Κ.Κ.Ε. Είναι παλιοί συναγωνιστές και σύντροφοι, ελπίζω και παλιοί φίλοι, που κάποια στιγμή οι διαφορετικές εκτιμήσεις τους για την πολιτική και την ιδεολογία, τους έκανε να παλεύουν από διαφορετικό μετερίζι. Πάντα όμως, έχοντας σαν κύριο μέλημα το τι εξυπηρετεί τα λαϊκά συμφέροντα. τους αγώνες των εργαζομένων και συνολικά του Λαϊκού κινήματος.

Είναι αλήθεια ότι με το πέρασμα των χρόνων και την πτώση του «υπαρκτού σοσιαλισμού», πολλά πράγματα, ιδιαίτερα στο «χώρο» του μυαλού της Αριστεράς ανατράπηκαν. Η Αριστερά παλεύει όχι μόνο για τα λαϊκά προβλήματα, αλλά και με τον εαυτό της. Και η μάχη με τον εαυτό της είναι σκληρή και αδυσώπητη. Πολλοί πρώην συναγωνιστές αποστασιοποιήθηκαν ή πέρασαν σε άλλα στρατόπεδα, αναζητώντας το εφικτό ή το προσωπικό τους βόλεμα. Άλλοι αυτοανακηρύχθηκαν ανένταχτοι, θεωρώντας ότι έτσι θα μπορέσουν να απελευθερώσουν την σκέψη τους ή δεν θα καπελώνονται. Άλλοι δημιούργησαν ομάδες, συλλογικότητες, κόμματα, έτσι ώστε να ζυμώνουν και να προωθούν τις απόψεις τους καλλίτερα. Και φυσικά άλλοι καθίσανε σπίτι τους, όχι μόνο γιατί κουράστηκαν, αλλά και επειδή δεν άντεχαν αυτή την ακατανόητη πάλη μέσα στους κόλπους της Αριστεράς, ορισμένες φορές και με ιδιαίτερη οξύτητα, που πολλές φορές σπίλωνε διαδρομές αγνών αγωνιστών.

Σεβαστά όλα αυτά. Σεβαστές βέβαια και οι διαφορετικές απόψεις. Αυτό που δεν γνωρίζω μέχρι πότε θα είναι σεβαστό, είναι αυτό το τελευταίο. Στο όνομα μιας οποιασδήποτε διαφωνίας ή διαφορετικής άποψης, που δια γυμνού οφθαλμού δεν μπορεί να κριθεί ως «αντεπαναστατική» ή «ενάντια στα λαϊκά συμφέροντα», είναι σωστό να σπιλώνονται και να λοιδορούνται πολιτικές και προσωπικές διαδρομές ανθρώπων, που έχουν βάλει και αυτοί ένα λιθαράκι σε αυτό που λέμε, πάλη για τα συμφέροντα του λαού.

Αφορμή για αυτή την εισαγωγή, όπως μπορείτε να καταλάβετε, είναι η ενορχηστρωμένη επίθεση που δέχθηκε η ΣΤΑΣΗ ΒΥΡΩΝΑ, ιδιαίτερα από ένα κομμάτι της Αριστεράς, συνεπικουρούμενο από κάποιους γκαιμπελίσκους, για την θέση που κράτησε στο θέμα του Ν.Π.Δ.Δ. της Ντάνκαν και ενδεχομένως και στα υπόλοιπα. Απορίας άξιο ήταν ακόμα, η επιχειρηματολογία που αναπτύχθηκε και αφορούσε και τα όσα συνέβησαν πρόσφατα στο Πνευματικό κέντρο. Με υπονοούμενα ότι τα μέλη της Στάσης Βύρωνα, συμμαχούν με τον Χαρδαλιά, έχοντας κάποιο όφελος. Χωρίς βέβαια να μπορούν να προσδιορίσουν ποιο μπορεί να είναι αυτό, γιατί απλά δεν υπάρχει.

Η ανάγνωση των κειμένων που γράφτηκαν και η οξύτατη επίθεση που δεχθήκαμε, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι σε άλλους Δήμους, η στάση άλλων αριστερών παρατάξεων ήταν διαφορετική και ουσιαστικά υπέρ της ύπαρξης κάποιων νομικών προσώπων, με έκανε να καταλήξω στο εξής συμπέρασμα.

Κάποιοι, υιοθετώντας την στρατηγική επιλογή του Κ.Κ.Ε., δεν θέλουν την ενότητα της Αριστεράς ή την θέλουν με τους δικούς τους όρους. Θεωρούν ότι η περιχαράκωση κάνει καλό στην ανάπτυξη του λαϊκού κινήματος και το δικαίωμα στην διαφωνία είναι «ιερότερο» από την ανάγκη για συμπόρευση και συνεργασία. Η πρωτοβουλία που πήρε προεκλογικά η ΣΤΑΣΗ ΒΥΡΩΝΑ, για συνεργασία των αριστερών δημοτικών παρατάξεων, τάραξε τα νερά. Δημιούργησε προβληματισμό και συζητήσεις ανάμεσα σε αγωνιστές της Αριστεράς, που όπως όλοι μας βλέπουν, ότι ο πολυκερματισμός και η περιχαράκωση είναι μια αδιέξοδη πολιτική. Ιδιαίτερα σήμερα που το μαζικό κίνημα και οι κατακτήσεις δεκαετιών δέχονται λυσσαλέα επίθεση.

Αυτόν τον προβληματισμό προσπαθεί αυτή η τακτική να ακυρώσει. Έτριψαν τα χέρια τους οι κάθε λογής παντογνώστες, που βρήκαν ένα τόσο μεγάλο «διακύβευμα !!!», όπως αυτό της κατάργησης ή όχι των Ν.Π.Δ.Δ., για να τονίσουν την διαφωνία. Να σπιλώσουν υπολήψεις, να ακυρώσουν πολιτικές διαδρομές, να λασπώσουν και τελικά να επιτεθούν ιδεολογικά, στους «κακούς» αριστερούς της ΣΤΑΣΗΣ ΒΥΡΩΝΑ, που μάλλον ότι κάνανε μπορεί και να το κάνανε για ίδιον όφελος, από τα τόσα που έχουν αποκομίσει ασχολούμενοι με την πολιτική στο Δήμο Βύρωνα!!! Που είναι κατά των εργαζομένων και υπέρ των μαύρων ταμείων!!! Και βέβαια να βρουν υποστηρικτές τους «σοσιαλιστές» του κου Κόνσουλα, που άλλο που δεν θέλουν. Την κατακερματισμένη αριστερά του 30% στο Βύρωνα, να τρώει την σάρκα της. Μπράβο παιδιά συνεχίστε!!!

Εμείς, επειδή ιδεολογικά πιστεύουμε, ότι στρατηγική επιλογή της άρχουσας τάξης είναι η διάσπαση της Αριστεράς, που όπως φαίνεται μέχρι στιγμής την έχει πετύχει – ας δούμε λίγο τις δημοσκοπήσεις ύστερα από τα τόσο βαριά μέτρα της κυβέρνησης και της Τρόικας – δηλώνουμε ότι θα είμαστε αταλάντευτα υπέρ της συνεργασίας των προοδευτικών και αριστερών δυνάμεων, γιατί είναι η ικανή και αναγκαία συνθήκη, για να αντιστραφεί το κλίμα, υπέρ του λαϊκού κινήματος. Πιστεύουμε ότι υπάρχουν διαφωνίες και διαφορετικές εκτιμήσεις, αλλά όχι τόσο μεγάλες που να δικαιολογούν τέτοιου είδους πρακτικές και να ακυρώνουν οποιοδήποτε σενάριο συνεργασίας. Δεν στρουθοκαμηλίζουμε στα οποιαδήποτε λάθη έχει κάνει ή και συνεχίζει να κάνει η Αριστερά. Αλλά δεν θα ακυρώσουμε και τους αγώνες δεκαετιών για μια καλλίτερη ζωή. Θα συνεχίσουμε γιατί πιστεύουμε, ότι οι πολίτες που αναζητούν πεδία συνεννόησης και κοινής πάλης, είναι περισσότεροι από αυτούς που έχουν στρατηγική επιλογή την διάσπαση στους κόλπους της Αριστεράς.

Δημ. Κόκκαλης

Γραμματέας της ΣΤΑΣΗ ΒΥΡΩΝΑ

ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΤΗΣ Β΄ΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

Μεγάλη αναστάτωση επικρατεί μεταξύ καθηγητών-γονέων-μαθητών γιά τις αποφάσεις που απ’ότι φαίνεται έχει πάρει το Υπουργείο Παιδείας και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ για τις συγχωνεύσεις σχολείων α΄βάθμιας και β΄βάθμιας εκπαίδευσης.

Σύμφωνα με το κείμενο διαβούλευσης-που σημειωτέον κράτησε μόνο 4 μέρες- προβλέπεται ότι «Σχολικές μονάδες πρωτοβάθμιας ή δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που λειτουργούν σε ενιαίο χώρο ως ξεχωριστές σχολικές μονάδες της ίδιας βαθμίδας ενοποιούνται σε μία σχολική μονάδα» και ακόμη «σε κάθε περίπτωση τηρούνται οι κανονιστικές για το μέγιστο αριθμό μαθητών (έως 25 μαθητές για την πρωτοβάθμια και έως 30 μαθητές για την δευτεροβάθμια ).

Ακόμη σύμφωνα με πληροφόρηση που δόθηκε στην ΕΛΜΕ από την διεύθυνση β΄βάθμιας εκπαίδευσης, ειδικά για τον Βύρωνα προτείνεται

α) Συγχώνευση 1^ου Γυμνασίου και 2^ου Γυμνασίου Βύρωνα (Ανάληψη)

β) Συγχώνευση 1^ου Λυκείου και 2^ου Λυκείου Βύρωνα (Ανάληψη)

γ) Κατάργηση 5^ου Γυμνασίου Βύρωνα (Νταμάρια)

δ) Κατάργηση 5^ου Λυκείου Βύρωνα (Νταμάρια)

Ανεξάρτητα αν οι πραγματικές αποφάσεις γίνουν καλύτερες ή χειρότερες η ουσία παραμένει καθώς ξετυλίγεται μία μεγάλη επίθεση κατά της μόρφωσης των παιδιών μας και του δημόσιου σχολείου. Δεν υπάρχει άνθρωπος σε αυτή τη χώρα που να μην πιστεύει ότι η παιδεία αντιμετωπίζει πολύ σοβαρά προβλήματα και ότι χρειάζεται πρώτα από όλα να ενισχυθεί η χρηματοδότηση που φέτος στον προϋπολογισμό σε ποσοστό έχει για πρώτη φορά πέσει κάτω από το 3%.

Οι συγκεκριμένες προσπάθειες για συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολικών μονάδων, θα δημιουργήσουν τεράστια σχολεία με τμήματα 30 παιδιών, υποβαθμισμένα με την παρεχόμενη μόρφωση να μειώνεται.Ταυτόχρονα θα δημιουργηθούν πολλά εργασιακά προβλήματα καθώς θα μειωθούν οι ανάγκες σε καθηγητές και αυτό σε συνδυασμό με την αύξηση του ωραρίου των καθηγητών που σχεδιάζεται , είτε θα χαθούν οργανικές θέσεις είτε δεν θα προσλαμβάνουν άλλους, αυξάνοντας το πρόβλημα της ανεργίας στον κλάδο μας.

Φαντασθείτε το ζοφερό όραμα της κυβέρνησης που αν δεν αγωνισθούμε να το αποτρέψουμε σύντομα θα είναι πραγματικότητα: καθηγητές που θα δουλεύουν περισότερο, θα αμείβονται λιγότερο και θα δουλεύουν σε τμήματα 30 παιδιών σε ένα σχολείο 500 μαθητών.

Ποιός λογικός άνθρωπος, ποιός γονέας που νοιάζεται για τη μόρφωση του παιδιού του μπορεί να δεχθεί μία τέτοια υποβάθμιση του δημόσιου σχολείου. Γιαυτό και οι σύλλογοι γονέων στέκονται δίπλα στους καθηγητές και τα παιδιά τους, διαμαρτύρονται και αγωνίζονται ώστε να μην περάσουν τέτοια μέτρα.

Ιδιαίτερο ρόλο σε αυτές τις συνθήκες καλείται να παίξει η Τοπική Αυτοδιοίκηση, όταν μάλιστα οι Δήμοι αποφασίζουν για το αν θα ανοίξει ή θα κλείσει ένα σχολείο. Γιαυτό και επιβάλλεται άμεσα ο Δήμος και το Δημοτικό Συμβούλιο του Βύρωνα να πάρει θέση και να στείλει σαφές μήνυμα στην κυβέρνηση ότι ο Βύρωνας δεν δέχεται την υποβάθμιση, δεν θέλει την συγχώνευση, δεν δέχεται να μειωθούν τα Γυμνάσια-Λύκεια της περιοχής από 12 σε 8 .

Ακόμη γύρω από το πρόβημα αυτό μπορούμε να πετύχουμε την μέγιστη δυνατή συσπείρωση στο Βύρωνα όπου όλοι μαζί : ΕΛΜΕ-Σύλλογος δασκάλων-σύλλογοι γονέων-μαθητές-μαζικοί φορείς και κινήματα, θα αγωνισθούν όλοι μαζί όχι μόνο για να αποκρούσουμε αυτά τα μέτρα, αλλά και να απαιτήσουν καλύτερες συνθήκεςγια τη μόρφωση των παιδιών μας,καλύτερο δημόσιο σχολείο.

Του Άκη Κατωπόδη ,
επικεφαλής της Στάση Βύρωνα ,δημ.συμβούλου και προέδρου της Ζ΄ΕΛΜΕ

ΠΩΣ ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΠΟΥ ΖΩ – ΜΙΑ ΘΕΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Ξεκινήσαμε τις επαφές μας με εξειδικευμένους επιστήμονες (αρχιτέκτονες, μηχανικούς, πολεοδόμους περιβαλλοντολόγους, δασολόγους κ.λ.π.) , ούτως ώστε να μας καταθέσουν τις επιστημονικά τεκμηριωμένες γνώσεις και εμπειρίες τους , αλλά και τη φαντασία τους όσον αφορά ζητήματα της πόλης.
Πιστεύουμε ότι οι απόψεις αυτές είναι χρήσιμες για μια εμπεριστατωμένη και γειωμένη με την πραγματικότητα και τις επιστημονικές αναλύσεις και για τους συνδημότες μας, αλλά και για τη Στάση Βύρωνα όσον αφορά την ολοκληρωμένη και τεκμηριωμένη άποψη στις θέσεις της.
Ούτως ή άλλως, τα όποια ζητήματα και οι όποιες ιδέες ή προτάσεις, γίνονται, και μέσα από την ιστοσελίδα μας , αντικείμενο συζήτησης και ανταλλαγής απόψεων, στην οποία καλούμε τους πάντες.

Αρχή κάνουμε με την Κα Ιωάννα Δούκα, αρχιτέκτονα μηχανικό.

Η Ιωάννα Δούκα γεννήθηκε στο Βύρωνα πριν από 29 χρόνια .Τελείωσε το 5^ο Γυμνάσιο – Λύκειο Βύρωνα.Σπούδασε στην Αγγλία όπου το 2002 η διπλωματική εργασία της για το πρώτο πτυχίο δημοσιεύτηκε στο Αγγλικό περιοδικό Βuilding Design ανάμεσα στις καλύτερες της χρονιάς, ενώ το 2005 αποφοίτησε με το πτυχίο του Αρχιτέκτονα με Άριστα.

Είναι μέλος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος. Τα τελευταία 5 χρόνια εργάζεται ως ελεύθερη επαγγελματίας και έχει συνεργαστεί με γνωστά αρχιτεκτονικά γραφεία και εταιρίες σε έργα διαφορετικής κλίμακας.

ΠΩΣ ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΠΟΥ ΖΩ – ΜΙΑ ΘΕΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Η ανθρώπινη πόλη είναι αυτή που έχει χώρους πρασίνου, χώρους άθλησης και δημιουργίας,σωστό συγκοινωνιακό σύστημα,χαμηλούς συντελεστές δόμησης και ασφάλεια. Στην Βαρκελώνη, που είναι μια πόλη με μεγάλο πληθυσμό και σύνθετο πολεοδομικό υπόβαθρο,έχουν πεζοδρομήσει μεγάλα τμήματα ανάμεσα στα οικοδομικά τετράγωνα τα οποία ο δήμος χρησιμοποιεί για ανοιχτές αγορές, εκθέσεις, θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες ή απλά για σημεία συγκέντρωσης.Κατ’αυτόν τον τρόπο προσπαθούν να ενοποιήσουν τον εξωτερικό χώρο, που τον θεωρούν αλληλένδετο με τον δομημένο.Στην ουσία επιστρέφουν πίσω μέρος του ζωτικού χώρου που μας είναι απαραίτητος.

ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΒΥΡΩΝΑ

Ο Βύρωνας έχει χάσει μέρος της ταυτότητάς του, με σημεία της πόλης να είναι υπερτονισμένα και άκομψα και άλλα να υιοθετούν ένα φαινομενικά μοντέρνο στύλ κατασκευής που λίγο ταιριάζει στην ιστορία του. Μια πρόταση θα ήταν να μπορούσαμε να εφαρμόσουμε ένα παρόμοιο μοντέλο με αυτό της Βαρκελώνης, όπου πεζοδρομούμε κάποιους δρόμους ήπιας κυκλοφορίας και τους ενώνουμε με βασικούς χρηστικούς χώρους.

Για παράδειγμα στην γειτονιά μου, θα μπορούσα να φανταστώ την Οδό Ιωαννίνων να πεζοδρομείται από το ύψος του Δημοτικού σχολείου και να συνεχίζει στην Κερασούντος που περνάει δίπλα από την εκκλησία της Μεταμόρφωσης και φτάνει μέχρι το ύψος που συναντά την Οδό Βυζαντίου από την πλατεία Βυζαντίου.

Κατ΄αυτόν τον τρόπο δημιουργείται ένας άξονας που εμπεριέχει το σχολείο, την εκκλησία και την πλατεία.Θα μπορούσαν έτσι να φυτευτούν περισσότερα δένδρα,να κάνουν ασφαλέστερα παιδιά ποδήλατο, να γίνονται εποχιακές εκδηλώσεις που να συμμετέχουν οι κάτοικοι και τόσα άλλα.

Αν μικρές παρεμβάσεις γινόντουσαν σε κάθε γειτονιά, θα μπορούσε ο Δήμος να βραβεύει κάθε χρόνο την καλύτερη, κι έτσι να υπάρχει συνεχής βελτίωση και ενδιαφέρον και από τους κατοίκους για την πόλη τους π.χ. «Καλύτερη Οδός Δήμου Βύρωνα 2011.»

ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Εν κατακλείδι,όσο σημαντικός είναι ο χώρος, το ίδιο είναι και ο μη χώρος. Χρειάζεται το κενό για να φανεί το κτισμένο, χρειάζεται το πράσινο για να υπάρχει και το μπετόν. Όμως όταν δεν αφήνουμε ελεύθερους τους ακαλύπτους,όταν κλείνουμε τους ημιυπαιθρίους, όταν προσπαθούμε να ξεκλέψουμε ένα τετραγωνικό παραπάνω, τότε καταστρέφουμε ζωτικό χώρο που τον έχουμε ανάγκη, με αποτέλεσμα ο αστικός ιστός να ασφυκτιά.Η ισοπεδωτική αντίληψη καθώς και η ανεξέλεγκτη εκμετάλλευση δημιούργησαν το σημερινό αστικό τοπίο που έχει χάσει αυτή την ισορροπία και είναι στο χέρι μας να την επαναφέρουμε στο μέτρο του εφικτού.

Πιστεύω ότι επιβάλλεται τουλάχιστον να προσπαθήσουμε.