Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σπυρος Τζοκας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σπυρος Τζοκας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 16 Ιουνίου 2013

Σύνέδριο ΚΕΔΕ: ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ - ΣΧΕΔΙΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΚΕΔΕ – 31 ΜΑΪΟΥ 2013

Βιώνουμε σήμερα τον κοινωνικό τον κοινωνικό εκμαυλισμό της παγκόσμιας κρίσης του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού και της «κοινωνίας της αγοράς», που γιγαντώνει τις κοινωνικές ανισότητες, στραγγαλίζει τα δημοκρατικά δικαιώματα, επιδεινώνει την περιβαλλοντική υποβάθμιση, καταστρέφει τους φυσικούς πόρους.
Η διάλυση των εργασιακών σχέσεων, η τεράστια αύξηση των ανέργων, η φτωχοποίηση μεγάλων στρωμάτων, που επιφέρουν τη διάλυση της κοινωνικής συνοχής, είναι το αποτέλεσμα της νεοφιλελεύθερης πολιτικής που μοναδικό στόχο έχει την αύξηση των κερδών.
Στα τριάμισι χρόνια εφαρμογής της μνημονιακής πολιτικής, η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε έρημη χώρα. Διανύουμε το πέμπτο έτος ύφεσης, το ΑΕΠ μειώθηκε 22%, οι αποδοχές μειώθηκαν στο ήμισυ και η ανεργία τριπλασιάστηκε και αγγίζει τα δυσθεώρητα ύψη του 30%.
Ταυτόχρονα για την υπεράσπιση των βάρβαρων αυτών πολιτικών επιχειρείται από την τρικομματική αυτή κυβέρνηση και τους συνακόλουθους βαστάζους της ένας απίστευτος αυταρχισμός, που τείνει με τις διαρκείς επιστρατεύσεις, ακόμα και προληπτικές να στρατικοποιήσει την κοινωνικοπολιτική ζωή και να φιμώσει κάθε ελεύθερη φωνή.
Στη δίνη αυτής της πολιτικής η Αυτοδιοίκηση πλήττεται βάναυσα. Τα τρία χρόνια της μνημονιακής πολιτικής πνέει τα λοίσθια. Ο αγώνας μας στην Τ.Α είναι πρώτα από όλα αγώνας επιβίωσης της αυτοδιοίκησης και στη συνέχεια επαναπροσδιορισμού της σε νέες βάσεις. Συνεπώς δεν παλεύουμε για τον εξωραϊσμό της βάρβαρης αυτής πολιτικής, αλλά για την πλήρη ανατροπή της. Συνοπτική εκτίμηση για τα τρία χρόνια Μνημονίου και Καλλικράτη.

Η εφαρμογή των μνημονίων έχει οδηγήσει την πρωτοβάθμια αυτοδιοίκηση σε μείωση κατά 60% των θεσμοθετημένων πόρων της, ενώ σχεδιάζεται μια νέα μείωση της τάξης του 29%, που θα έχει ως συνέπεια την αδυναμία των Ο.Τ.Α. να πληρώσουν ακόμα και τους εργαζόμενους τους.
Μαζί με την οικονομική ασφυξία, την απαγόρευση των προσλήψεων, τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις και την επιχειρούμενη μεταφορά επιπλέον 240 αρμοδιοτήτων χωρίς την μεταφορά των αναγκαίων πόρων, οι περικοπές οδηγούν με μαθηματική βεβαιότητα σε πολιτική ασφυξία την Τ.Α.
 

Συνολικά τα αποτελέσματα των Μνημονίων με την παράλληλη εφαρμογή του Καλλικράτη ήταν οδυνηρά για την Αυτοδιοίκηση, καθώς επήλθε: 
  • η αντισυνταγματική κατάλυση της σχετικής αυτονομίας της τοπικής αυτοδιοίκησης, έργο που ολοκληρώνεται με την εφαρμογή του Παρατηρητηρίου,
  •  η μετατροπή της σε ιμάντα μεταβίβασης των εθνικών και υπερεθνικών αντιλαϊκών πολιτικών, όπως, για παράδειγμα η ελληνογερμανική συνεργασία και η «αξιοποίηση» (δηλαδή εκποίηση) της δημόσιας και δημοτικής περιουσίας,
  • η μετατροπή της σε συμπληρωματικό εξάρτημα του κρατικού μηχανισμού, με ελέγχους σκοπιμότητας και μετατροπή των αιρετών οργάνων σε διακοσμητικά όργανα, 
  • η μετατροπή των αναγκαίων δημόσιων κοινωνικών αγαθών σε υπόθεση ιδιωτικής φροντίδας και φιλανθρωπίας, 
  • η ριζική ανατροπή των εργασιακών σχέσεων και δικαιωμάτων σε όλους τους τομείς. Οι εργασιακές σχέσεις διαμορφώνουν ένα σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα. Η αντίδραση των εργαζομένων και οι δυναμικές κινητοποιήσεις τους οφείλουν να έχουν την αμέριστη συμπαράσταση και συμπαράταξη μας.
Συμπερασματικά, οι πολιτικές πραγματικότητες που εδραιώνονται στην Ελλάδα της «μνημονιακής» περιόδου και του Καλλικράτη επιφέρουν μια ακόμη οξύτερη επιδείνωση και πολιτικοθεσμική υποβάθμιση, της αυτοδιοίκησης. Στο πλαίσιο της προϊούσας «εξαφάνισης » του κράτους και της δημόσιας σφαίρας γενικότερα, η αυτοδιοίκηση πλήττεται με ιδιαίτερη σφοδρότητα και απειλείται με πολλαπλούς τρόπους. Πλέον ο κίνδυνος δεν είναι αυτός μιας «καχεκτικής» αυτοδιοίκησης, αλλά μιας «κλινικά νεκρής» αυτοδιοίκησης.
ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ του καθεστώτος που εγκαθίδρυσε τα αλλεπάλληλα Μνημόνια και «μεταρρυθμίσεις τύπου» «Καλλικράτη» είναι πλέον προφανές: Να θέσουν σε ενέργεια ένα ακραίο νεοφιλελεύθερο πρόγραμμά, που περιλαμβάνει την ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών καθαριότητας και των άλλων δημοτικών υπηρεσιών, την εγκατάλειψη κάθε κοινωνικής πολιτικής από την Τ.Α., την πλήρη ανταποδοτικότητα των υπηρεσιών, την εκποίηση του πλούτου της πατρίδας μας, όπως ενέργεια, τουρισμός, νερό, λιμάνια, αεροδρόμια, και την μετατροπή της χώρας σε ΕΟΖ.
Ο κίνδυνος είναι πλέον σαφής και ορατός. Η οποιαδήποτε απόπειρα παρέμβασης και επιδιόρθωσης στις μικροδομές του πολιτικού συστήματος που θα στερείται ρητής και πολιτικά συγκεκριμένης απεύθυνσης για ουσιαστική συμμετοχή στην κοινωνική βάση, στις υπαρκτές τοπικές κοινωνικές δυνάμεις, θα είναι ατελέσφορη και πιθανότατα θνησιγενής.
Στην κατεύθυνση αυτή πρέπει να υπάρξει μια εκ βάθρων ανασυγκρότηση της αυτοδιοίκησης - πράγμα που βέβαια σημαίνει την πλήρη ανατροπή του καθεστώτος που εγκαθίδρυσε τα Μνημόνια και τον «Καλλικράτη». Η απάντηση πρέπει να είναι άμεση και δυναμική. 


ΑΜΕΣΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΗΣ….

Ως ελάχιστα για την επιβίωση της Αυτοδιοίκησης απαιτούμε:

  • στα Οικονομικά της Αυτοδιοίκησης, την πλήρη αντίθεση μας να περικοπεί έστω και ένα πλέον Ευρώ από αυτά τα ελάχιστα που προβλέπονται στον Προϋπολογισμό του 2013, ενώ απαιτούμε κάθε μειωμένη καταβολή μέχρι σήμερα να αντισταθμιστεί εντός του έτους. 
  • Την άρνηση οποιασδήποτε αρμοδιότητας που δεν εξασφαλίζει εκ των προτέρων τους αναγκαίους πόρους και το απαραίτητο προσωπικό. 
  • Για την κατανομή των ΚΑΠ, ανεξάρτητα των κριτηρίων που θα επιλεγούν, η πρόταση μας είναι να μην μειωθούν σε κανέναν ΟΤΑ, καθώς τα έσοδα έχουν πλέον αγγίξει τον σκληρό πυρήνα των ανελαστικών εξόδων και υπάρχει άμεσο πρόβλημα επιβίωσης.
  • Την αποτροπή των πολιτικών άμεσης και έμμεσης ιδιωτικοποίησης κρίσιμων κοινωνικών και αναπτυξιακών τομέων (απορρίμματα, νερό ,ενέργεια, κοινωνικές υπηρεσίες κ.λ.π.).
  • Την υπεράσπιση των κοινωνικών και εργασιακών κατακτήσεων και την αγωνιστική αντίσταση στις διαλυτικές ρυθμίσεις για την εφεδρεία και τις απολύσεις, τη συρρίκνωση των θέσεων εργασίας και τη μείωση των μισθών.
  • Τη σφοδρή αντίθεση μας στις νομοθετικές ρυθμίσεις της κυβέρνησης για καταργήσεις και συγχωνεύσεις Νομικών Προσώπων και την απόλυση των Ιδιωτικού Δικαίου Εργαζομένων σ’ αυτές.
  • Την κατάργηση του κατ΄ επίφαση "Παρατηρητηρίου Οικονομικής Αυτοτέλειας των Οργανισμών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης", που επιβάλλει την πλήρη επιτροπεία των Δήμων και έρχεται σε κατάφωρη αντίθεση με τις Συνταγματικές διατάξεις για τη Διοικητική και Οικονομική Αυτοτέλεια των ΟΤΑ. Τα προβλήματα από το ασφυκτικό αυτό πλαίσιο που δημιουργεί το Παρατηρητήριο δεν θα αργήσουν να φανούν και να οδηγούν έναν - έναν τους Δήμους σε αδιέξοδο και θα τους μετατρέψουν σε φοροεισπράκτορες που απλά εκτελούν εντολές. 
  • Την αποτροπή της «κινεζοποίησης» μέσω των ΕΟΖ (Ειδικών Οικονομικών Ζωνών) μέσα από τη συγκρότηση ενός μετώπου Αυτοδιοίκησης, κοινωνίας και εργαζομένων.
  • Την διεκδίκηση γενναίας αύξησης των διαθέσιμων πόρων του ΕΣΠΑ, ισότιμα σε Δήμους και Περιφέρειες μέσα από τη ριζική αναδιάρθρωση του. 
  • Την αντικατάσταση των μεγάλων έργων της άμεσης διαπλοκής, με εκατοντάδες αποκεντρωμένα έργα που θα εντάσσονται σε ένα μεγάλο διαπεριφερειακό πρόγραμμα κατασκευής και ανακατασκευής υποδομών (δικτύων, κοινωνικών, περιβαλλοντικών, ενεργειακών, τουριστικών κ.λ.π.). 
  • Τις αναγκαίες αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των ΟΤΑ, για να ξεπεραστούν τα γραφειοκρατικά εμπόδια και οι έλεγχοι σκοπιμότητας των αποφάσεών τους. 
  • Την αποκατάσταση του καταστατικού ρόλου των αιρετών, ώστε να μην οδηγούμαστε στον ευτελισμό της δημοκρατικής λειτουργίας και των Αυτοδιοικητικών θεσμών.
  • Την ανάγκη, προστασίας της γεωργικής γης και των δασικών εκτάσεων, υπεράσπισης του δημόσιου χώρου και του φυσικού πλούτου της χώρας, ιδιαίτερα από τον αρμαγεδώνα του ΤΑΙΠΕΔ ( Ελληνικό, θαλάσσιο μέτωπο, ολυμπιακά ακίνητα κλπ). 
  • Τη διαμόρφωση ενός εθνικού αποκεντρωμένου πλαισίου άσκησης κοινωνικής πολιτικής από την Αυτοδιοίκηση, μέσω πιστοποιημένων δομών, με θεσμικά κατοχυρωμένη λειτουργία και διασφαλισμένους πόρους. 
  • Την αναπροσαρμογή στόχων του ΕΣΠΑ με προτεραιότητα στην κοινωνική συνοχή και την απασχόληση. Στο πλαίσιο αυτό απαιτούμε λύση στο πρόβλημα χρηματοδότησης των κοινωνικών δομών της Αυτοδιοίκησης (Παιδικοί Σταθμοί, Βοήθεια στο Σπίτι κλπ) με αξιοποίηση πόρων από τα λιμνάζοντα του ΕΣΠΑ.
  • Την εξασφάλιση συνέχειας και βιωσιμότητας των κοινωνικών δομών, που προαναφέραμε αλλά και ίδρυση νέων. Δομές που διασφαλίζουν χιλιάδες θέσεις εργασίας (νέων, γυναικών κυρίως) επιστημονικού και εξειδικευμένου προσωπικού Εξυπηρέτηση ζωής σε δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μας. 
  • Τη στήριξη δομών αλληλεγγύης (κοινωνικό παντοπωλείο, ιματιοθήκη απόρων, κοινωνικό φροντιστήριο, κοινωνικοί ξενώνες, κοινωνικό φαρμακείο κλπ)
Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΑΣ

Είναι πια προφανές ότι με συνέπεια και μεθοδικότητα προωθείται ένα άγριο νεοφιλελεύθερο σχέδιο κατάλυσης της Αυτοδιοίκησης, ως αυτόνομου διακριτού πόλου του δημόσιου χώρου και μετατροπή της σε διοικητικό μηχανισμό του κράτους ,με περιορισμένες αρμοδιότητες. 

Μια σειρά κοινωφελείς υπηρεσίες και δράσεις, που στοιχειωδώς παρείχαν οι Δήμοι, θα περάσουν στους ιδιώτες, όπως οι Παιδικοί σταθμοί, τα ΚΑΠΗ, η Βοήθεια στο σπίτι μέχρι και η αποκομιδή και διαχείριση των απορριμμάτων με αποτέλεσμα σοβαρή οικονομική επιβάρυνση των Δημοτών και αισθητή μείωση στην ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών. 
Πρέπει να τους σταματήσουμε τώρα πριν καταστρέψουν τη χώρα, πριν διαλύσουν εντελώς την Αυτοδιοίκηση. 
Η κοινωνία, οι πολίτες πρέπει να ξεσηκωθούν και να αντιστρέψουν αυτή την πορεία, να ανατρέψουν αυτή την πολιτική. 
Μαζί με τους εργαζόμενους και τις τοπικές κοινωνίες, να δημιουργήσουμε ένα αποτελεσματικό ανάχωμα στη βάση της κοινωνίας ενάντια στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα. Απαιτείται άμεσα η συγκρότηση ενός μετώπου Αυτοδιοίκησης, τοπικών κοινωνιών και εργαζομένων, ενός μετώπου αντίστασης και ανατροπής. Όποιος θέτει σήμερα εμπόδια στην δημιουργία του, φέρει ιστορικές ευθύνες για την τραγική κατάσταση που βιώνουμε και την ακόμα χειρότερη που θα βιώσουμε. 
Η απάντηση θα πρέπει να είναι μία: «φτάνει πια, ανατροπή σήμερα», των μνημονίων και των παρατηρητηρίων, των πολιτικών εκφραστών και των δημιουργών τους. 
Το συνέδριο οφείλει να θέσει ως κόκκινες γραμμές, τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις, διατήρησης των κοινωνικών δομών, ανατροπής της μνημονιακής κυβερνητικής πολιτικής των απολύσεων και διασφάλισης της συνταγματικά κατοχυρωμένης διοικητικής αυτοτέλειας της Αυτοδιοίκησης.

Ζητάμε άμεσα:

  • επαναφορά των ΚΑΠ στα 2,6δις €
  • να μην υπάρξει μείωση κρατικής επιχορήγησης σε κανένα δήμο, μετά τη νέα ανακατανομή, 
  • να μην πραγματοποιηθεί καμία απόλυση εργαζομένων, 
  • τη διενέργεια άμεσων προσλήψεων στις αναταποδοτικές υπηρεσίες. 
  • όχι στον περαιτέρω περιορισμό ή την κατάργηση των Νομικών Προσώπων, 
  • Κατάργηση του Παρατηρητηρίου
Προτείνουμε: 

Το συνέδριο της ΚΕΔΕ να παραμείνει ανοιχτό. Να αποφασίσει, με βάση τις κυβερνητικές απαντήσεις στα αιτήματα μας, αν αυτές είναι αρνητικές, σε ποιες μορφές, πανελλαδικών κινητοποιήσεων θα προχωρήσει σε συνεργασία με τους εργαζόμενους και τις τοπικές κοινωνίες. Για αυτό θεωρούμε απαραίτητο να αποφασίσουμε τώρα και να ορίσουμε μία εβδομάδα δράσεων για την ενημέρωση και την κινητοποίηση των τοπικών κοινωνιών, για τα προβλήματα του θεσμού.


Πηγή: ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ 
Ημερομηνία: 31 ΜΑΪΟΥ 2013

Συνέδριο ΚΕΔΕ: Ένα χαμένο Συνέδριο της Αυτοδιοίκησης, άρθρο του Σπύρου Τζόκα στην "Αυγή"



ΜΟΙΡΑΙΟΙ, ΔΕΙΛΟΙ ΚΑΙ ΑΒΟΥΛΟΙ ΑΝΤΑΜΑ…


Ένα ακόμα συνέδριο της ΚΕΔΕ (Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας) τελείωσε. Ένα συνέδριο δύο ημερών, 30 και 31 Μαΐου, στην όμορφη πόλη των Ιωαννίνων. Η ομορφιά της πόλης σε αντίθεση με τη θλιβερή εικόνα του συνεδρίου. Πρόσωπα σκυθρωπά, πρόσωπα οργισμένα, πρόσωπα απογοητευμένα, χωρίς πίστη, χωρίς αισιοδοξία, χωρίς όραμα. Και αναρωτιέται κάποιος: αν οι αιρετοί δεν πιστεύουν στην ανατροπή αυτής της πολιτικής που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στο τέλος της, πώς θα πείσουν την κοινωνία;

Από την άλλη πλευρά, η ηγεσία τους στην ΚΕΔΕ, εγκλωβισμένη στα πολιτικά παιχνίδια αποπροσανατολισμού και υποταγής της τρόικας εσωτερικού και εξωτερικού, δεν ενέπνεε τους συνέδρους. Αντίθετα, ενίσχυε τη μοναξιά και την απογοήτευσή τους και την απομάκρυνσή τους από τους συλλογικούς αγώνες. Κλεισμένοι στον μικρόκοσμο του δήμου τους παρακολουθούν αμήχανοι και ανήμποροι την Αυτοδιοίκηση να πεθαίνει.

Οι πολιτικές πραγματικότητες που εδραιώνονται στην Ελλάδα της «μνημονιακής» περιόδου και του "Καλλικράτη" επιφέρουν μια ακόμη οξύτερη επιδείνωση και πολιτικοθεσμική υποβάθμιση της Αυτοδιοίκησης. Στο πλαίσιο της προϊούσας «εξαφάνισης» του κράτους και της δημόσιας σφαίρας γενικότερα, η Αυτοδιοίκηση πλήττεται με ιδιαίτερη σφοδρότητα και απειλείται με πολλαπλούς τρόπους. Πλέον ο κίνδυνος δεν είναι αυτός μιας «καχεκτικής» Αυτοδιοίκησης, αλλά μιας «κλινικά νεκρής» Αυτοδιοίκησης.

Η Αυτοδιοίκηση έχει καταδικαστεί σε οικονομικό μαρασμό και μετατρέπεται σταδιακά σε απολύτως εξαρτημένη από την κυβέρνηση και το κράτος υπηρεσία. Συγκεκριμένα, το 60% των θεσμοθετημένων από τον "Καλλικράτη" πόρων έχει υπεξαιρεθεί και το κοινωνικό κράτος των δήμων, που υπηρετεί κατεξοχήν τις λαϊκές τάξεις (λειτουργικές δαπάνες σχολείων, βρεφονηπιακοί σταθμοί, βοήθεια στο σπίτι, ΚΑΠΗ, δημοτικά ιατρεία, πολιτισμός, αθλητισμός, περιβάλλον, καθαριότητα, πρόσφατες δομές αλληλεγγύης) καταρρέει. Οι εργαζόμενοι στις υπηρεσίες αυτές είναι τα πρώτα θύματα των απολύσεων... ρίχνονται στον Καιάδα της ανεργίας και οι υπηρεσίες κλείνουν.

Την έναρξη του συνεδρίου κήρυξε ο καθ' ύλην αρμόδιος υπουργός κ. Στυλιανίδης... «το παράδοξο» είναι ότι μόλις ολοκλήρωσε την ομιλία του και κήρυξε την έναρξη του συνεδρίου, οι σύνεδροι αποχώρησαν απογοητευμένοι. Ούτε καν σκέφτηκαν να απαντήσουν στην πρόκληση. Στην πρόκληση ότι ο υπουργός τούς αγνόησε, και μάλιστα στην έδρα τους. Δεν είπε τίποτα... δεν απάντησε σε καμία ερώτηση από αυτές που του έκανε ο προλαλήσας πρόεδρος της ΚΕΔΕ. Και όχι μόνο αυτό... ήταν και προκλητικός: Ο δήμος του μέλλοντος, είπε, είναι αυτός που αυξάνει τα ίδια έσοδα και μειώνει ή καλύτερα μηδενίζει τις κρατικές επιχορηγήσεις. Άρα και πολλά σάς δίνουμε.

Τι ακριβώς είναι αυτό; Πώς μπορεί να ερμηνευτεί ότι αυξάνω τα ίδια έσοδα; Δηλαδή αυξάνω ποια ίδια έσοδα; Είναι προφανές στους γνωρίζοντες την Αυτοδιοίκηση... ο υπουργός υπονοεί νέες φορολογίες, διπλές φορολογίες των πολιτών. Γιατί γνωρίζει καλά ότι πρόσφατη μελέτη απέδειξε ότι το ελάχιστο... το ελαχιστότατο κόστος της Αυτοδιοίκησης είναι 2,6 δισ. και αυτά που διανέμονται σήμερα στην Αυτοδιοίκηση είναι τα μισά, 1,3 δισ. Διαχείριση, δηλαδή, της μιζέριας.

Και για το Παρατηρητήριο μόνο καλά λόγια είχε ο υπουργός! Και όμως γνωρίζει ότι περισσότεροι από 200 δήμοι είναι στο Παρατηρητήριο με ευθύνη της κυβέρνησής του... Όταν τον περασμένο Δεκέμβριο το υπουργείο Εσωτερικών έδωσε εγκύκλιο - οδηγία για τους προϋπολογισμούς των δήμων, η κατεύθυνση ήταν να υπολογισθεί η επιχορήγηση (δωδεκατημόριο) του Νοεμβρίου επί 1,24 και έτσι να προϋπολογισθεί η επιχορήγηση εκάστου μήνα του 2013. Και αυτό ακόμα παραβιάστηκε... τώρα το υπουργείο κάνει «χ» επί 1,04. Άρα ήδη το 10% της απόκλισης που ορίζει το Παρατηρητήριο για την επιτήρηση υπάρχει στους δήμους, στην Αυτοδιοίκηση.

Η ομάδα, όμως, πάσχει... ή, καλύτερα, το παιχνίδι είναι στημένο. Σε ένα από τα πιο κρίσιμα συνέδρια διαφαίνεται και η παρακμή και η απαξίωση της Αυτοδιοίκησης... και εκ των οικείων. Μόνο και μόνο το γεγονός ότι μετείχαν οι μισοί σύνεδροι, μόνο και μόνο το γεγονός ότι κανείς ή ελάχιστοι παρακολουθούσαν τους ομιλούντες, μόνο και μόνο το γεγονός ότι υπήρχε μια γενικότερη αδιαφορία, δείχνει ότι η Αυτοδιοίκηση, οι αυτοδιοικητικοί, κατέχονται από κόπωση, έχουν κουραστεί. Δεν πιστεύουν.

Και σ' αυτό έχει βασική ευθύνη η πλειοψηφία της ΚΕΔΕ. Αφού οργάνωσε ένα συνέδριο tuti fruti, αφού έβγαλε από την ατζέντα της τους συλλογικούς αγώνες, αφού περιορίστηκε στον μικρόκοσμο των ατομικών πολιτικών επιδιώξεων και της προσωπικής επιβίωσης, με έναν απίστευτο ναρκισσισμό και μια εξωπραγματική θέαση έκλεισε το συνέδριο με τον «καλύτερο» τρόπο... θάβοντας και τα τελευταία σπαράγματα της Αυτοδιοίκησης.

Μέσα από εκφυλιστικές διαδικασίες και κακού τύπου συνδικαλιστικές κινήσεις επιβεβαίωσαν το στημένο παιχνίδι. Σε μια άδεια αίθουσα με παρουσία ελαχίστων συνέδρων κατέληξαν σε μια απόφαση έκθεσης ιδεών (έτσι χαρακτηρίστηκε από δημάρχους της πλειοψηφούσας παράταξης του ΠΑΣΟΚ) που δεν αποδίδει ευθύνες πουθενά και δεν επιχειρεί να ανατρέψει αγωνιστικά τα κακώς κείμενα.

Και όμως, υπήρξαν κάποιες ευκαιρίες να ανέβει το θερμόμετρο. Τέθηκε η μεγάλη ιδεολογική και πολιτική στροφή της Αυτοδιοίκησης, όχι μόνο από τους αιρετούς της Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ που έδωσαν μάχη απέναντι στους συσχετισμούς του παρελθόντος, αλλά και από πολλούς άλλους δημάρχους... να υπάρξει μια εκ βάθρων ανασυγκρότηση της Αυτοδιοίκησης -πράγμα που βέβαια σημαίνει την πλήρη ανατροπή του καθεστώτος που εγκαθίδρυσε τα Μνημόνια και τον «Καλλικράτη». Η απάντηση θα πρέπει να είναι άμεση και δυναμική. Από την άλλη, να τεθούν οι κόκκινες γραμμές πέραν των οποίων η Αυτοδιοίκηση παραδίδει εν τοις πράγμασι τα κλειδιά των δήμων.

Και στο τέλος τίποτα. Ούτε σε ένα ψήφισμα δεν μπόρεσαν να διαφοροποιηθούν από την κυβερνητική τρόικα παρά τα προβλήματα που απειλούν την ύπαρξη και λειτουργία των δήμων. Αφού εξάντλησαν το συνέδριο και έμειναν το 1/5 των συνέδρων, περάσαμε στις ψηφοφορίες... ένα ψήφισμα με ισχνή πλειοψηφία υποστηρίζονταν από τις παρατάξεις της κυβέρνησης.

Το ψήφισμα των αυτοδιοικητικών του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ, αλλά και άλλων ανεξάρτητων, έθετε ότι ο αγώνας μας στην Τ.Α. είναι πρώτα απ' όλα αγώνας επιβίωσης της Αυτοδιοίκησης και στη συνέχεια επαναπροσδιορισμού της σε νέες βάσεις. Συνεπώς δεν παλεύουμε για τον εξωραϊσμό της βάρβαρης αυτής πολιτικής, αλλά για την πλήρη ανατροπή της. Τόνιζε επίσης ότι κάποιοι στον τόπο αυτό ευθύνονται, κάποιοι κυβερνούν, κάποιοι νομοθετούν, κάποιοι εξυφαίνουν σχέδια για μετατροπή της Αυτοδιοίκησης σε υπηρεσία και των αιρετών σε φοροεισπράκτορες του κράτους.

Τέλος, αφού έθετε ένα συγκεκριμένο μίνιμουμ πρόγραμμα αιτημάτων, πρότεινε μαζί με τους εργαζόμενους και τις τοπικές κοινωνίες να δημιουργήσουμε ένα αποτελεσματικό ανάχωμα στη βάση της κοινωνίας ενάντια στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα. Την άμεση συγκρότηση ενός μετώπου Αυτοδιοίκησης, τοπικών κοινωνιών και εργαζομένων, ενός μετώπου αντίστασης και ανατροπής.

Το συνέδριο όφειλε να θέσει ως κόκκινες γραμμές τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις διατήρησης των κοινωνικών δομών, ανατροπής της μνημονιακής κυβερνητικής πολιτικής των απολύσεων και διασφάλισης της συνταγματικά κατοχυρωμένης διοικητικής αυτοτέλειας της Αυτοδιοίκησης.

Και να παραμείνει ανοιχτό. Να αποφασίσει, με βάση τις κυβερνητικές απαντήσεις στα αιτήματά μας, αν αυτές είναι αρνητικές, σε ποιες μορφές πανελλαδικών κινητοποιήσεων θα προχωρήσει σε συνεργασία με τους εργαζόμενους και τις τοπικές κοινωνίες.

Η πλειοψηφία της ΚΕΔΕ, χρησιμοποιώντας μια ισχνή μειοψηφία, δεν τα αποδέχθηκε. Και φέρει ιστορικές ευθύνες για την τραγική κατάσταση που εξακολουθεί να βιώνει η Αυτοδιοίκηση και την ακόμα χειρότερη που θα βιώσει.

Απαξιωμένη και εγκλωβισμένη στα πολιτικά και προσωπικά σχέδια κάποιων, βαδίζει πλέον τον Γολγοθά της. Ελάχιστα ή διόλου ασχολήθηκε ο ηλεκτρονικός και έντυπος Τύπος με το συνέδριο, εκτός από κάποιες απόπειρες προσωπικής προβολής που επιτείνουν τον ξεπεσμό του θεσμού, γεγονός που δείχνει και το ενδιαφέρον της κοινωνίας.

Ήταν ένα χαμένο συνέδριο για την Αυτοδιοίκηση, ίσως το χειρότερο όλων, και κάποιοι φέρουν ευθύνη και κάποιοι άλλοι, μοιραίοι, δειλοί και άβουλοι αντάμα, προσμένουν ίσως κάποιο θαύμα. 

*Ο Σπύρος Τζόκας είναι μέλος του Δ.Σ. της ΚΕΔΕ

Πηγή: Εφημερίδα "Αυγή"
Ημερομηνία: 04/06/2013

Δευτέρα 27 Μαΐου 2013

Σπύρος Τζόκας: Πόσο κοστίζει η οφειλή μας απέναντι στους ανθρώπους που θυσιάστηκαν



Κάποτε το λέγαμε σαν αστείο... "Αυτοί θα πουλήσουν και την Ακρόπολη...". Τώρα και το αστείο έγινε πραγματικότητα. Θλιβερή πραγματικότητα. Δεν πουλήθηκε βέβαια ακόμα η Ακρόπολη, αλλά μπήκε σε πλειστηριασμό η Ιστορία. Εκποιείται πλέον και η ιστορική μνήμη: Το Σκοπευτήριο Καισαριανής... το παγκόσμιο σύμβολο αντίστασης των λαών στον φασισμό.

Και όμως κάποτε... κάποτε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έλεγε: "Η Καισαριανή είναι ταυτισμένη στο συλλογικό υποσυνείδητο με τον ήχο των πολυβόλων και ο κρότος αυτός εξακολουθεί να ηχεί μέσα μας, σαν διαρκής υπόμνηση της οφειλής μας απέναντι στους ανθρώπους που θυσιάστηκαν"...
Τα λόγια αυτά τα είπε εκεί στο Σκοπευτήριο, στις 24 Ιουνίου 2005... εκεί στον χώρο των εκτελέσεων... εκεί που ακόμα και σήμερα ο ταπεινός προσκυνητής ακούει φωνές...
-Παρών... παρών... παρών.

Και τότε ανοίγει ο κατάλογος του θανάτου. Διαβάζονται τα ονόματα με αλφαβητική σειρά. Με ορθό ανάστημα και με ζωηρή φωνή η απάντηση των αγωνιστών. Και μετά ο αποχαιρετισμός.
Με περήφανο βήμα και σταθερό προχωρούσαν και σχημάτιζαν πεντάδες και εικοσάδες. Μόλις συμπλήρωναν εικοσάδες τούς έδιναν διαταγή να παραλάβουν τα πράγματά τους..., να ετοιμαστούν δηλαδή. Για το μεγάλο ταξίδι. Το ταξίδι στα Κύθηρα. 

Το μόνο της ζωής τους ελεύθερο ταξίδι.
Μαζική εξόντωση. Κόκκινη, κατακόκκινη πρωτομαγιά. Αίμα παντού... κοκκίνισε ο πράσινος τόπος.

Τα φορτηγά του δήμου γέμισαν. Η ζωή πεταμένη στα σκουπιδιάρικα. Η καμπάνα της εκκλησίας χτύπησε πένθιμα. Οι γυναίκες βγήκαν στους δρόμους και τους γέμισαν με λουλούδια. Έτσι, έκαναν κάθε φορά που ο δρόμος πλημμύριζε από το αίμα των ηρώων. Πουθενά αλλού και σε κανένα άλλο τόπο της Ευρώπης δεν έγιναν τόσες εκτελέσεις... σε ένα μικρό τόπο τόσες πολλές εκτελέσεις.

Ήθελαν να τρομοκρατήσουν την αδούλωτη συνοικία. Και σ' αυτό το θεάρεστο έργο βοηθούσαν και οι χίτες. Φώναζαν και πυροβολούσαν τις γυναίκες που πέταγαν λουλούδια στην οδό Σκοπευτηρίου πάνω στα αίματα που έτρεχαν από τα αυτοκίνητα.
Ο δρόμος έγινε κατακόκκινος. Τα φορτηγά προχωρούσαν... στον δρόμο έσταζε αίμα.
Και τα παιδιά του ονείρου και της επανάστασης ταξιδεύουν... στους δρόμους και τα σοκάκια της Καισαριανής, στις προσφυγικές του λαού εστίες. Εκεί που ξάγρυπνα μάτια δακρύζουν.

Ταράζονται με τον πρώτο κρότο... με την πρώτη ριπή. "Οι άτιμοι σκοτώνουν πάλι τα παλικάρια μας...". Και θυμούνται τις δικές τους συμφορές.
Ορθώνουν το ανάστημά τους στα μαρμαρένια αλώνια και βλέπουν κατάματα τον χάροντα. Και αυτός... και αυτός τους σέβεται. Στη μάχη αυτή δεν υπάρχει νικητής και νικημένος. Ένα όνειρο ήταν... ένας εφιάλτης. Τώρα, όμως, οι νύχτες αρχίζουν να μικραίνουν και να αλαφρύνουν. Πιο λίγα όνειρα, πιο λίγοι εφιάλτες.
- Παρών... παρών... παρών.

Τώρα και πάλι τους εκτελούν. Οι φωνές τους ακούγονται και πάλι αντρίκιες, κάτω από την Καισαριανιώτικη γη... και ανταμώνουν με την προτροπή του Γιάννη Ρίτσου στους ζωντανούς...
"Εμείς μερτικό δε ζητήσαμε. Τίποτα. Μόνο θυμηθείτε το: αν η ελευθερία δε βαδίσει στα χνάρια του αίματός μας, εδώ θα μας σκοτώνουν κάθε μέρα. Γεια σας".



Πηγή: Αυγή
Ημερομηνία: 27/05/2013