Διευκρίνηση :
Είναι ανάγκη να εξηγηθεί ότι το άρθρο αυτό γράφτηκε λίγους μήνες πρίν, σε απάντηση συνέντευξης του Σταθόπουλου που είχε τότε δημοσιοποίηθεί πρίν το καλοκαίρι αναφορικά με τα ζητήματα της πολιτικής συνεργασίας στον Δήμο Βύρωνα. Ο Σταθόπουλος, εν όψει Γ.Σ επανέρχεται τώρα και επαναλαμβάνει τις ίδιες λαθεμένες και διαλυτικές απόψεις του στην ατομική εισηγησή του στην Γ.Σ. της πρωτοβουλίας. Απο την άποψη αυτή έκρινα ότι οι απόψεις μου διατηρούν όλη την επικαιρότητά και την αξία τους.
Δ.Σ.
Δημοτική πρωτοβουλία «ΣΤΑΣΗ ΒΥΡΩΝΑ»
Δ. ΣΟΥΛΙΩΤΗΣ:
ΟΙ AΠΟΨΕΙΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΒΥΡΩΝΑ
Προλογικά
Πρός το παρόν δεν θα σταθώ, ιδιαίτερα, στις αντιδεοντολογικές, κυρίως, διαδικασίες, οι οποίες σημάδεψαν τις λαθεμένες από πολλές απόψεις, προτάσεις του δημοτικού συμβούλου της Πρωτοβουλίας «ΣΤΑΣΗ ΒΥΡΩΝΑ» Κώστα Σταθόπουλου, τις σχετικές με το θέμα των πολιτικών συμμαχιών στο Δήμο Βύρωνα.
Διακρίνω ότι οι προτάσεις αυτές είναι δυνατόν να οδηγήσουν τη Δημοτική Πρωτοβουλία, στη δύνη νέων συγκρούσεων και ενδεχομένως εσωτερικών αναμετρήσεων, καθώς με την διατύπωση τους φανερώθηκαν τόσο οι μεγάλες ιδεολογικές αντιφάσεις όσο και οι τεράστιες πολιτικές ανεπάρκειες και συγχύσεις που ενυπάρχουν στις γραμμές της Δημοτικής Πρωτοβουλίας.
Ελπίζω ότι ο διάλογος που θα ακολουθήσει πάνω σε αυτό το τόσο σοβαρό θέμα και οι διαφορετικές απόψεις, που φαίνεται ότι θα αναπτυχθούν, θα σταθούν σε ένα πλαίσιο δημιουργικών αναφορών και δεν θα οδηγήσουν ξανά τη ΣΤΑΣΗ ΒΥΡΩΝΑ σε ένα νέο κλίμα εκφυλιστικών αντιπαραθέσεων ή εμπαθών αναμετρήσεων έξω από κάθε αρχή και δημοκρατική δεοντολογία, αλλά θα γίνουν από θέσεις ιδεολογικών και πολιτικών θέσεων και αρχών.
Συνολικά το πλαίσιο των προσωπικών σκέψεων του Κ. Σταθόπουλο για τις συνεργασίες στο Δήμο Βύρωνα, κινείται, πριν από όλα, σε ένα κυριολεκτικά πρωτοφανές για τις πολιτικές αντιφάσεις του επίπεδο. Συγκεκριμένα:
Μια πρόταση έξω από αρχές! Όλοι σύμμαχοι και όλοι αντίπαλοι!
1. Ο πυρήνας της πρότασης του Κ.ΣΤ. αντιλαμβάνεται το χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Τ.Α) ως ένα πεδίο το οποίο «λικνίζεται» έξω και πάνω από τη κυρίαρχη ταξική και πολιτικοϊδεολογική αντίθεση της εποχής μας. Όλοι, εν δυνάμει, μπορεί να είναι σύμμαχοι και συνάμα αντίπαλοι!...Δεν υπάρχουν κοινωνικά και πολιτικά μέτωπα με τα οποία η ΣΤΑΣΗ ΒΥΡΩΝΑ βρίσκεται σε ΑΝΕΙΡΗΝΕΥΤΗ ρήξη. Τα πολιτικά και ιδεολογικά κριτήρια ισοπεδώνονται ή μάλλον στην λογική του Σταθόπουλου παύουν να υφίστανται! Όπως μπορεί να είναι εν δυνάμει σύμμαχος ο κ. Πάλμος, το ίδιο μπορεί να είναι και ο κ. Χαρδαλιάς!... Αυτά λέει, στην ουσία, με την πρότασή του ο Κώστας.
Ο υπαριθμόν 1 «Εχθρός του λαού»:
Το δημαρχοκεντρικό σύστημα και «ο Δήμαρχος – Αυτοκράτορας»!
2. Έτσι η «πρόταση για τις συμμαχίες» δεν βλέπει την Τ.Α ως συνέχεια, ως δομικό τμήμα του κοινωνικού συστήματος και ως εργαλείο στα χέρια των δυνάμεων του δικομματισμού και της νεοφιλελεύθερης βαθιάς αντιλαϊκής πολιτικής του, αλλά ως κάτι κοινωνικά, σχεδόν, ουδέτερο, ή μάλλον ξεχωριστό και «ανεξάρτητο», πάνω στο οποίο μπορεί να έχουν εφαρμογή οι κάθε είδους αταξικές κολοτούμπες, αρκεί, έναντι παντός τιμήματος που λέει ο λόγος, να πετύχει ο Κ.ΣΤ να εξουδετερώσει τον μέγιστο των εχθρών του λαού που είναι ο «Δήμαρχος Αυτοκράτορας» !...Αυτός είναι ο ύψιστος σκοπός και ο κύριος στόχος της πρότασης Σταθόπουλου. Το δημαρχοκεντρικό σύστημα είναι ο «μέγιστος εχθρός του λαού»!....
3. Πώς θα το κάνει όμως αυτό; Όπως, ο ίδιος, είπε στην σχετική ραδιοφωνική εκπομπή «αυτό είναι πάρα πολύ απλό»!...Ο Κ.ΣΤ θα υψώσει την τρομερή αγιαστούρα της δημοκρατικής ηθικής πάνω από το κεφάλι του Δημάρχου, απαιτώντας την έμμεση αποκατάσταση της καταργημένης από τον δικομματισμό Απλής Αναλογικής και ο Χαρδαλιάς πικρά μετανοιωμένος και «περίτρομος», θα λυγίσει υπό το βάρος των αβάσταχτων αμαρτιών του και θα πέσει στα γόνατά του Κ.ΣΤ., αποκηρύσσοντας τα αντιδημοκρατικά εκλογικά συστήματα της Ν.Δ, τον νεοφιλελευθερισμό και το δημαρχοκεντρικό σύστημα!....
Η πρόταση Σταθόπουλου αποπροσανατολίζει το λαϊκό κίνημα
4. Στην «λογική» της πρότασης του Σταθόπουλου, πουθενά δεν θα βρούμε αναφορά στον νεοφιλελευθερισμό και στις αυτοδιοικητικές όσο και πολιτικές δυνάμεις του δικομματισμού, που τον υπηρετούν. Δεν τις οριοθετεί, αγνοεί και προσπερνά σιωπηλός το περιεχόμενο της αντιλαϊκής πολιτικής τους. Δεν υπάρχουν ως μέτωπα πάλης στον δρόμο για την Αλλαγή. Για τούτο «η πρόταση περί συμμαχιών», δεν θέτει το ζήτημα της ενότητας δράσης, ειδικότερα των δημοτικών συμμαχιών, στα πλαίσια ενός διακηρυγμένου και συγκεκριμένου πολιτικού ριζοσπαστικού προγράμματος για την ανάπτυξης των λαϊκών αγώνων, για την ήττα και την ανατροπή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών και των δυνάμεων που τις υπηρετούν αλλά ξεστρατίζοντας μας από τους βασικούς πολιτικούς στόχους και τους βασικούς πολιτικούς αντίπαλους, ο Κώστας μιλάει αόριστα για 10 βασικά ζητήματα του Βύρωνα και τελικά καταλήγει σε μια στρατηγική θολούρα όπου στην θέση τους υπάρχουν διάφορες ενδεείς και μπερδεμένες σκέψεις, μια καρικατούρα επιδιώξεων που αγγίζουν την αστειότητα και όπου τελικά τα δεινά των δημοτών και της πόλης συμπυκνώνονται και προσωποποιούνται στον Δήμαρχο- Τύραννο και την «αυτοκρατορική εξουσία του»!!... Σύμφωνα με τον Κ.ΣΤ η εξουσία αυτή υπηρετείται και στηρίζεται σε μια δημαρχιακή «πλειοψηφία αγέλης»…. Εάν συνεπώς εξουδετερώσουμε τον «Αυτοκράτορα - Δήμαρχο» μέσα από μια πρόταση συνεργασίας με τον κ. Χαρδαλιά, με την οποία θα εξουδετερώνουμε την «απόλυτη πλειοψηφία της αγέλης», τότε όλα τα ζητήματα του βυρωνιώτικου λαού θα έχουν λυθεί!...
Βαρύ πλήγμα στην σοβαρότητα και την αξιοπιστία της δημοτικής πρωτοβουλίας
5. Είναι φανερό ότι πρόταση του Κ.ΣΤ διακατέχεται από μια απόλυτη σύγχυση και συνιστά έναν απόλυτο αποπροσανατολισμό της πάλης του λαϊκού και προοδευτικού κινήματος ενάντια στην αντιδραστική πολιτική της κυβέρνησης και του δικομματισμού. Εκθέτει στα μάτια των δημοτών την σοβαρότητα και την αξιοπιστία της Πρωτοβουλίας «ΣΤΑΣΗ ΒΥΡΩΝΑ».
6. Μέσα σε όλα αυτά έχει, επίσης, ενδιαφέρον να εξετάσουμε με ποιο ακριβώς τρόπο η «πρόταση συμμαχιών» εξειδικεύεται με μια ορισμένη αλληλουχία αλληλοσυγκρουόμενων ενεργειών και «αντιφατικών φαντασιώσεων». Σύμφωνα με τη σκέψη του Σταθόπουλου, ΠΡΩΤΑ θα κάνουμε την «πρόταση συνεργασίας» στις δημοτικές παρατάξεις της Αριστεράς δηλ. την παράταξη της «Αριστερής Παρέμβασης» και στην παράταξη του κ. Πάλμου και ΕΠΕΙΤΑ, αν και όταν η πρότασή μας αυτή απορριφθεί, τότε η ΣΤΑΣΗ ΒΥΡΩΝΑ θα κάνει πρόταση συνεργασίας στην παράταξη του κ. Χαρδαλιά, που στηρίζεται από την Ν.Δ και στην συνέχεια σ’αυτή του κ. Κόνσουλα, που στηρίζεται από το ΠΑΣΟΚ !....
Είναι δυνατόν να λέγονται και μάλιστα τόσο αβασάνιστα αυτά τα πράγματα;.. Και μόνο αυτή η ίδια η πρόταση, όπως περιγράφεται παραπάνω, αποτελεί βαρύ πλήγμα στην σοβαρότητα της πολιτικής σκέψης, δείχνει το μέγεθος της έλλειψης στοιχειωδών αρχών και εκθέτει την παράταξη στην γελοιοποίηση!
Το πρώτο πράγμα που θα προκύψει, ως ελάχιστη συνέπεια από αυτή την απερισκεψία, είναι η εκ προοιμίου απόρριψη οποιασδήποτε πρότασης συνεργασίας από τις άλλες παρατάξεις της Αριστεράς στον Δήμο. Γιατί; Διότι το πρώτο α π λ ό πράγμα που πρέπει να σκεφτεί κανείς είναι πώς θα ήταν δυνατό οι παρατάξεις αυτές να σταθούν θετικά απέναντι σε μια παράταξη, η οποία τους λέει ότι αν πείτε όχι στην συμμαχία μαζί μου, την άλλη μέρα εγώ τα ακυρώνω όλα και πηγαίνω π.χ για συνεργασία με την παράταξη της Ν.Δ; Μια τέτοια ΣΤΑΣΗ ΒΥΡΩΝΑ έχει στα μάτια οιουδήποτε κάποια συνέπεια ή κάποια αξιοπιστία;
Τι σημαίνει η συμμαχία με την Αριστερά και για ποιους γίνεται;
Όταν λες ότι δουλεύεις για μια συμμαχία της Αριστεράς στον Δήμο οφείλεις να προσδιορίσεις τί σημαίνει αυτό. Αυτό, πριν από όλα, ΣΗΜΑΙΝΕΙ ότι η συμμαχία αυτή επιδιώκεις να πραγματοποιηθεί πάνω σε ένα προωθημένο πρόγραμμα πολιτικών και κοινωνικών αλλαγών στον Δήμο Βύρωνα, που ανταποκρίνεται στις ζωτικές λαϊκές ανάγκες και έρχεται σε ριζική σύγκρουση με τις επιλογές της ολιγαρχίας, την απανθρωπιά του νεοφιλελευθερισμού και των πολιτικών δυνάμεων που βρίσκονται στην υπηρεσία αυτής της πολιτικής. Είναι μια συμμαχία πάνω από όλα για την ήττα και την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής του δικομματισμού, με τους όρους και στην έκταση που προσφέρονται σε τοπικό επίπεδο, μέσα αλλά και έξω από τον θεσμό της Τ.Α. Γι’ αυτό υποτίθεται υπάρχεις και γι’ αυτό υποτίθεται δουλεύεις. Λέω υποτίθεται! Όταν λοιπόν, άς υποθέσουμε, για κάποιους λόγους δεν μπορείς να πραγματοποιήσεις αυτή την «αριστερή συμμαχία» στο επίπεδο του Δήμου, μήπως αυτό σημαίνει ότι το πρόγραμμα που είχες υιοθετήσει «ήταν ένα άδειο πουκάμισο» , ήταν για τα μάτια του κόσμου ή για τα μάτια της συμμαχίας και τώρα το ξεφορτώνεσαι ως κάτι το άχρηστο; Αν στο ερώτημα αυτό απαντήσει κανείς αρνητικά, τότε προκύπτει η απορία αν μιλάς στα σοβαρά ή αν αληθινά πιστεύεις ότι πάνω στο ίδιο αυτό πρόγραμμα της αριστεράς μπορείς να κάνεις συνεργασία με τις δυνάμεις της Ν.Δ λ.χ με την παράταξη του Δημάρχου; Εκτός αν ζητάς από τον Δήμαρχο της Ν.Δ ( ή γενικά από έναν, αν θέλετε, οιοδήποτε άλλον νεοφιλελεύθερο, που πιστεύει και υπηρετεί το σύστημα και την ιδεολογία του ) να συνεργασθεί πάνω σε ένα πρόγραμμα της Αριστεράς και εμείς πιστεύουμε ότι αυτός θα το δεχτεί!...Ειλικρινά τότε δεν αντιλαμβάνομαι, γιατί βρισκόμαστε ακόμα στην αντιπολίτευση ή ακόμα γιατί λ.χ ο κ. Χαρδαλιάς δεν έχει προσχωρήσει στην ΣΤΑΣΗ ΒΥΡΩΝΑ;
Έπειτα έρχονται όλες αυτές οι δικαιολογημένες απορίες καθώς η πρόταση οδηγεί σε ανοιχτές παραβιάσεις της απλής λογικής και σε πλήρη αναξιοπιστία. Συγκεκριμένα:
Πώς είναι δυνατόν λ.χ να πιστεύει κανείς ότι οι «Δήμαρχοι -φρουροί» της κυβερνητικής πολιτικής στην Τ.Α, όπως ο κ. Χαρδαλιάς θα εγκαταλείψουν τα θεσμικά πλαίσια και θα αποδεχθούν να ανατρέψουν το Δημαρχοκεντρικό σύστημα ή την αρχή του 42% που έχτισαν με τα ίδια τους τα χεράκια ; Γι’ αυτό νομοθέτησε την εκλογική ληστεία ο δικομματισμός και οι φρουροί του στην Τ.Α για να το εγκαταλείψουν «πανικόβλητοι» μπροστά στην φοβερή δύναμη της «πρότασης συνεργασίας» τύπου Σταθόπουλου; Ποιος άλλωστε θα ήταν ο λόγος που θα το έκαναν αυτό; Πότε Δήμαρχοι ή παρατάξεις του δικομματισμού αποδοκίμασαν δημόσια την κατάργηση της απλής αναλογικής; Πότε αποδοκίμασαν τον ανταγωνισμό χωρίς όρια την πολιτική της φτώχειας και της ανεργίας; Και στο κάτω - κάτω ποιος απειλεί την εξουσία τους, ώστε να εγκαινιάσουν – άς πούμε - την πολιτική των προοδευτικών ελιγμών των ψευτοσυνεργασιών και των συμβιβασμών;
Αλλά άς σταθούμε και σε ένα ακόμα άλλο σημείο. Θα μπορούσε άραγε η πρόταση Σταθόπουλου να ερμηνευτεί ως προσπάθεια υπεράσπισης της ΑΠΛΗΣ ΑΝΑΛΟΓΙΚΗΣ από άλλο δρόμο ;
Πρώτα και κύρια πρέπει να ξεκαθαρίσουμε για ποιο λόγο η αριστερά παλεύει για την απλή αναλογική; Για την απλή αναλογική παλεύουμε ως στοιχείο ενός δημοκρατικότερου κοινοβουλευτικού βίου, για να υπερασπιστούμε ένα βασικό δικαίωμα του λαού και γιατί η κατάργηση της οδηγεί σε αλλοίωση του λαϊκού φρονήματος, σε αλλοίωση της δημοκρατικής αρχής της πλειοψηφίας και σε κυβερνήσεις μειοψηφίας. Αυτό το μοντέλο διαμορφώνει σήμερα το 42% και στους Δήμους και στην διακυβέρνηση της χώρας. Μήπως λοιπόν όλα αυτά σημαίνουν ότι η πάλη για την απλή αναλογική γίνεται για να ανοίξει ο δρόμος της συνεργασίας με ετερόκλητες και αντίπαλες πολιτικές δυνάμεις ή ότι με την συνεργασία με τούς πολιτικούς εκπροσώπους του νεοφιλελευθερισμού καταργείται το δημαρχοκεντρικό μοντέλο ή ότι τάχα ανατρέπεις από «τα μέσα» το 42% και λόγω της «συνεργασίας» αλλάζει η πολιτική τους; Αυτά μόνο ως αστειότητες θα μπορούσαν να σταθούν! Και ακόμα κάτι: πρώτον, τι γίνεται η απλή αναλογική, όταν ο Δήμαρχος έχει εκλεγεί με 55% ή 65%; Δεύτερον, για ποιο λόγο ένας Δήμαρχος της Ν.Δ ή του ΠΑΣΟΚ θα προσχωρήσει στις προτάσεις συνεργασίες του Κ.ΣΤ; Για να αυτοκαταργηθεί;…. Εάν θέλει σώνει και καλά να αυτοκαταργηθεί π.χ ο κ. Χαρδαλιάς, γιατί δεν φοράει από τώρα τις «χειροπέδες», γιατί δεν το κάνει τώρα, σε αυτό εδώ το Δημοτικό Συμβούλιο, δηλώνοντας αύριο κιόλας, ότι δεν πρόκειται να προωθήσει καμιά απολύτως απόφαση στο Δημοτικό Συμβούλιο, χωρίς προηγούμενη διαβούλευση με τις πτέρυγες της αντιπολίτευσης, εάν και εφ’ όσον οι παρατάξεις δεν έχουν δώσει την συγκατάθεση τους.
Όταν, άς πούμε, διαμορφώνεις ενιαίο ψηφοδέλτιο με αναλογική εκπροσώπηση των συνεργαζομένων σχημάτων, είναι τάχα αυτό προσέγγιση της απλής αναλογικής «από άλλο δρόμο»; Αν ήταν έτσι, τότε γιατί να μην υποστηρίξουμε και στο επίπεδο της κεντρικής πολιτικής εξουσίας μια κυβερνητική συνεργασία λ.χ μιας πολιτικής δύναμης της αριστεράς με την Ν.Δ ή αύριο με το ΠΑΣΟΚ.; Έτσι η αριστερά αφού θα διέθετε 3-4 μέλη στο υπουργικό συμβούλιο και καμιά 10ριά-12ριά βουλευτές στο κοινοβούλιο, αυτό θα σήμαινε ότι «από άλλο δρόμο» κατάκτησε τάχα την «απλή αναλογική» και ότι το Πρωθυπουργοκεντρικό μοντέλο διακυβέρνησης διαλύεται ή ότι η πολιτική της κυβέρνησης της Ν.Δ θα γίνει φιλολαϊκή;.....Τό Κύρκο ζήλεψε ο Κώστας; Στέκονται με πολιτική αρτιότητα τέτοια πράγματα;…
Αδικαιολόγητη παραβίαση της συλλογικότητας
Η γνώμη μου είναι ότι η υπόθεση των πολιτικών συμμαχιών είναι πολύ σοβαρή και πρέπει να την χειρίζεται κανείς με προσοχή, μακριά από επιπόλαιες συλλήψεις και με διαφανείς επιδιώξεις αλλά και ρητές δεσμεύσεις απέναντι στον λαό του Βύρωνα.
Πρέπει εδώ να διευκρινίσω ότι η δημοσιευμένη πρόταση για τις συμμαχίες στον Δήμο Βύρωνα, αποτελεί προσωπική επιλογή του Κώστα και δεν συνιστά απόφαση συλλογικού οργάνου. Γι’ αυτό και κάνει εντύπωση να ακούς στην ραδιοφωνική συνέντευξη, να μιλάει με το εμείς!...
Ο Κώστας Σταθόπουλος δεν είναι ένα απλώς μέλος της Δημοτικής Πρωτοβουλίας αλλά είναι επικεφαλής της Γραμματείας και εκπρόσωπος της στο Δημοτικό Συμβούλιο. Συνεπώς αυτά που λέει προς τα έξω θα έπρεπε να αποτελούν συλλογική απόφαση και η δημοσιοποίησή τους να έχει την συγκατάθεση των θεσμοθετημένων οργάνων ή τουλάχιστον της Γραμματείας. Αυτό όμως δεν έγινε.
Η πρόταση συνεργασίας έγινε χωρίς προηγούμενα να έχει εγκριθεί οποιοδήποτε προγραμματικό πλαίσιο!....
Θα ήθελα επίσης να τονίσω και να πληροφορήσω τους συναγωνιστές της Πρωτοβουλίας ότι όχι μόνο δεν υπήρξε απόφαση της Γ.Σ ή άλλου έστω οργάνου για το ζήτημα των δημοτικών συμμαχιών αλλά και ότι η προσωπική πρόταση που διατύπωσε ο Κ.ΣΤ είναι κυριολεκτικά στο γόνατο αφού δεν θεμελιώνεται σε κανένα απολύτως σχέδιο και σε κανένα πρόγραμμα της πρωτοβουλίας το οποίο να το έχουμε επεξεργασθεί ως παράταξη και να έχει εγκριθεί από Γ.Σ ή από την Γραμματεία. Η Γραμματεία η οποία υπολειτουργεί, με ευθύνη και εδώ το Κώστα, δεν έχει κληθεί να συζητήσει και να αποφασίσει ένα τέτοιο προγραμματικό πλαίσιο.
Η ΣΤΑΣΗ ΒΥΡΩΝΑ μπορεί να έχει για κείνο ή το άλλο ζήτημα κάποιες δράσεις, θέσεις, σκέψεις, ή αποσπασματική γνώση, αλλά βρίσκεται ακόμα μακριά από την διατύπωση ενός ολοκληρωμένου προγράμματος, που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες και τις προσδοκίες του Βυρωνιώτικου λαού. Η δική μου αίσθηση, και γνώση θα πρόσθετα, είναι ότι πρέπει να έχουμε συνείδηση πώς η Πρωτοβουλία υποφέρει από μεγάλα προγραμματικά ελλείμματα και από μια ορισμένη υστέρηση γνώσης αρκετών δημοτικών πραγμάτων, η οποία δεν μας επιτρέπει να έχουμε μια καλύτερη και βαθύτερη προσέγγιση των πολιτικών και αυτοδιοικητικών ζητημάτων σε τοπικό και γενικότερο επίπεδο. Αυτή η καθυστέρηση πρέπει να ξεπερασθεί.
Επίλογος
Η Τ.Α δεν είναι κάτι το ανεξάρτητο που στέκεται πάνω και έξω από το σύστημα ή λειτουργεί έξω από τις βασικές κοινωνικές αντιθέσεις, έξω από την ταξική πάλη. Η Τ.Α αποτελεί συνέχεια και οργανικό στοιχείο του συστήματος. Η λεγόμενη αυτονομία της Τ.Α δεν είναι πολιτική ή κοινωνική αλλά είναι θεσμική και οργανωτική. Το ίδιο ισχύει και στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.
Στους κόλπους της Τ.Α διεξάγεται η ίδια κοινωνική και ταξική πάλη που διεξάγεται μέσα στην κοινωνία, σε όλους τους θεσμούς και σε όλα τα άλλα επίπεδα. Απλώς ο τρόπος με τον οποίο εκφράζονται αυτές οι κοινωνικές αντιθέσεις στις γραμμές της Τ.Α είναι ως ένα σημείο διαφορετικός. Οι αντιθέσεις αυτές εκδηλώνονται ή διεξάγονται κάτω από τους ιδιαίτερους όρους που θέτουν οι θεσμικές ιδιομορφίες της Τ.Α και η ανάπτυξη του λαϊκού κινήματος σε τοπικό επίπεδο ! Πολλά από τα ζητήματα της Τ.Α είναι διαταξικά αλλά αυτό δεν μεταβάλλει την εκτίμησή μου ότι αυτοί που πλήττονται περισσότερο από την εφαρμογή της αντιδραστικής πολιτικής του δικομματισμού στους οργανισμούς Τ.Α, είναι οι εργαζόμενοι και τα φτωχότερα λαϊκά στρώματα.
Βασικός σκοπός της πάλη μας, της πάλη των προοδευτικών και αριστερών δυνάμεων στην Τ.Α, όλων των δυνάμεων που αμφισβητούν την εξουσία της ολιγαρχίας, την λύσσα και την απανθρωπιά του νεοφιλελευθερισμού, είναι η ήττα και η ανατροπή του δικομματισμού και των ερεισμάτων του στην Τ.Α, η ήττα και η ανατροπή των πολιτικών του σε πανελλαδικό , νομαρχιακό και τοπικό επίπεδο. Όποιος το ξεχνάει αυτό, μετατρέπει το πολιτικό κίνημα στην Τ.Α σε γραφική ομάδα εκδρομικής εταιρίας και «ειδικών σκοπών» όπου η κατάληξη της θα είναι, είτε ο εκφυλισμός της ως δεκανίκι ή ουρά της εξουσίας ή η αποτυχία και η απονέκρωσή της.
Συνεπώς η πάλη στις γραμμές της Τ.Α είναι πρίν από όλα πάλη κοινωνική, πάλη πολιτική και ιδεολογική. Οι δήμαρχοι και οι δημοτικές παρατάξεις του δικομματισμού αποτελούν στηρίγματα του συστήματος και της νεοφιλελεύθερης πολιτικής του. Δικό μας χρέος είναι να οδηγήσουμε την αντιλαϊκή πολιτική τους στην ήττα και τον Δήμο στην Αλλαγή. Κάθε αλλοιθωρισμός του λαϊκού κινήματος και αυτοδιοικητικών πρωτοβουλιών να στηριχθούν προσδοκίες στον δικομματισμό ή σε «ιδιαίτερες περιπτώσεις» ή «προσωπικότητές του», αποτελεί επιλογή αυτοκαταστροφική, διαιωνίζει τις αυταπάτες στις λαϊκές μάζες και την εξουσία του δικομματισμού και κατ’ επέκταση τα δεινά που πηγάζουν για τον λαό και το μέλλον του από την πολιτική του νεοφιλελευθερισμού και του συστήματος.
Παντού όπου υπήρξαν συνεργασίες αριστερών δημοτικών παρατάξεων με δημοτικές παρατάξεις του ΠΑΣΟΚ και σε ελάχιστες περιπτώσεις με την Ν.Δ, δεν προέκυψε τίποτα καλό για τον λαό. Ο δικομματισμός και η αντιλαϊκή πολιτική του δεν αλλάζει, μόνο ανατρέπεται.Αν υπάρχει άλλη άποψη αυτή, κατά την γνώμη μου, είναι βαθιά λαθεμένη, και στην καλλίτερη των περιπτώσεων ήταν και είναι μια αυταπάτη, όταν αυτή η αυταπάτη δεν συνιστά κεντροαριστερή «συνειδητή επιλογή». Όσο η πολιτική του δικομματισμού θα είναι κυρίαρχη τόσο τα προβλήματα στην Τ.Α θα επιδεινώνονται.
Όσο ο νεοφιλελευθερισμός θα είναι κυρίαρχος και όσο θα συνεχίζεται η ιδεολογική κρίση στις γραμμές του εργατικού κινήματος και της σοσιαλιστικής αριστεράς και ακόμα όσο θα υφίσταται, το διχαστικό κλίμα, ο πολυκερματισμός της και οι προσπάθειες συνεργασίας θα αποτυγχάνουν, δεν θα είναι δυνατή η ανάπτυξη μαζικού κινήματος , οι αγώνες του οποίου αποτελούν την θεμελιώδη προϋπόθεση για την ήττα και την ανατροπή του δικομματισμού και της πολιτικής του, για προοδευτικές αλλαγές στην Τ.Α.
Στον αγώνα για μια δημοκρατική Αυτοδιοίκηση στην υπηρεσία του λαού , δεν κρίνεται μονάχα το είδος και η ποιότητα της προσωπικότητας του κάθε Δημάρχου ή οι καλές και μη προθέσεις του, αλλά κρίνονται η κομματική του ένταξη, οι πολιτικές δεσμεύσεις του, η ίδια η ιδεολογική του αντίληψη και η στάση του απέναντι στον ιμπεριαλισμό, την κοινωνία, την δημοκρατία, τα δημοκρατικά και κοινωνικά δικαιώματα, την ελευθερία, την Κοινωνική Δικαιοσύνη κλπ. Η σύγκρουσή μας μαζί τους δεν είναι προσωπική αλλά πολιτική. Πραγματοποιείται στο έδαφος των λαϊκών προβλημάτων, και της δημοκρατίας. Σκοπός μας δεν είναι να διασύρουμε ονόματα αλλά να ανατρέψουμε άδικες για τον λαό πολιτικές. Πρόκειται για μια αναμέτρηση ριζικά διαφορετικών πολιτικών κατευθύνσεων, στρατηγικών και λογικών, όπου ο επίσης ο παράγοντας του πολιτικού ήθους και της δημοκρατικής συμπεριφοράς, φυσικά, δεν μας αφήνει αδιάφορους.
Πρέπει να ξέρουμε ότι στις γραμμές των νεοφιλελεύθερων κομμάτων της Ν.Δ και του ΠΑΣΟΚ υπάρχουν άνθρωποι ικανοί, δραστήριοι και με καλό χαρακτήρα όπως και άνθρωποι καλής θέλησης, που ενδεχόμενα τα προσωπικά τους βιώματα είτε η ευρύτερη ουμανιστική παιδεία τους ή ακόμα και η κοινωνική τους προέλευση, δεν τους βοηθά να έχουν μια πλήρη ταύτιση με όλο το εύρος της αγριότητας της πολιτικής του νεοφιλελευθερισμού. Μπορεί σε πολλά ζητήματα να βλέπουμε ότι διαφοροποιούνται ειλικρινά και σε άλλες περιπτώσεις να εκδηλώνουν την αποστροφή τους στα κοινωνικά και ανθρώπινα δεινά. Όλα αυτά όμως δεν σημαίνουν ότι τους καθιστούν φυσικούς ή πολιτικούς συμμάχους της δικής μας πολιτικής. Όπως έλεγε ο Μάρξ, οι «νομοτέλειες του συστήματος υπερβαίνουν τις προθέσεις των ατόμων».
Πρίν κλείσω τις απόψεις μου για τα ζητήματα συνεργασίας στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές θα ήθελα να διευκρινίσω ότι φυσικά τάσσομαι υπέρ του ανοίγματος, από τώρα, ενός διαλόγου με τίς άλλες δύο παρατάξεις της Αριστεράς αφού προηγούμενα συζητήσουμε και ξεκαθαρίσουμε τα ζητήματα του δημοτικού προγράμματος το οποίο θα θέσουμε για συζήτηση.
Δ.Σουλιώτης
Αναρτήσεις
