Για το μπλόκο του Βύρωνα

Αναπαράσταση του μπλόκου του Βύρωνα στην εκδήλωση της 9 ης Οκτωβρίου 2011

Η Δημοτική Σύμβουλος της Στάση Βυρωνα Ελένη Βασιλοπούλου
καταθέτει στεφάνι για τους εκτελεσθέντες στο μπλόκο του Βύρωνα (9-10-11 )

Στο μπλόκο του Βύρωνα, στην αιφνιδιαστική δηλαδή επίθεση των ναζί τον Αύγουστο του 1944, έχασαν τη ζωή τους 11 νέα παιδιά. Στεκόμαστε με σεβασμό στη μνήμη τους και θυμόμαστε ότι η μάχη στην οποία έχασαν τη ζωή τους ήταν ένα μικρό, αλλά καθόλου ασήμαντο «επεισόδιο» του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου· ενός πολέμου που ξέσπασε εν μέσω της οικονομικής κρίσης του 1929 και της ανόδου του φασισμού σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Η κρίση που διανύουμε σήμερα συγκρίνεται από πολλούς με αυτήν του ’29. Σε πολλές χώρες της Ευρώπης, εξάλλου, παρατηρούμε την ανησυχητική άνοδο δυνάμεων που νοσταλγούν το φασισμό, ενώ σε πανευρωπαϊκό επίπεδο οι κυβερνήσεις μοιάζει να έχουν ήδη απαντήσει στο δίλημμα «Δημοκρατία ή Αγορά»: περιορίζοντας κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα προς όφελος των χρηματαγορών, ψηφίζοντας αυταρχικούς νόμους και «απαντώντας» στις διαμαρτυρίες των φτωχών με όλο και πιο άγρια αστυνομική βία.

Η μάχη του Βύρωνα, την οποία τιμάμε, αλλά και η ιστορική νίκη κατά του φασισμού που ακολούθησε, δείχνουν, ανάμεσα σε άλλα και αυτό: ότι την ιστορία δεν τη γράφουν οι μεγάλοι ηγέτες, οι ονομαστοί στρατηγοί, οι «ειδικοί». Δείχνουν –κι αυτό έχει μεγάλη σημασία σήμερα– ότι η νεολαία έχει πρωταγωνιστικό ρόλο σε κάθε μικρή και μεγάλη μάχη για μια καλύτερη κοινωνία.

Υπάρχουν δύο τρόποι για να τιμήσει κανείς τη μνήμη των νέων αγωνιστών εκείνης της εποχής. Ο ένας είναι η ηρωοποίησή τους, τα άψυχα στεφάνια στο μνημείο τους, οι επετειακοί λόγοι που γράφονται σε ξύλινη γλώσσα. Ο άλλος είναι να δούμε γιατί η αντίσταση του χτες παραμένει μια «γλώσσα» ακόμα ζωντανή στις μέρες μας: τις μέρες που τα σχολεία μειώνονται και οι μαθητές δεν παίρνουν βιβλία, που τα πανεπιστήμια υποχρηματοδοτούνται και εγκαταλείπονται στις διαθέσεις των επιχειρήσεων, ενώ οι απόφοιτοί τους καλούνται να διαλέξουν μεταξύ μετανάστευσης, ανεργίας και μιας «δουλειάς» που να τους αμείβει όσο το επίδομα του ΟΑΕΔ.

Για όλους αυτούς τους λόγους, και σε διαφορετικά συμφραζόμενα σήμερα, η αντίσταση παραμένει μια «γλώσσα» ζωντανή. Είναι η γλώσσα που τα τελευταία χρόνια μιλάει ξανά και ξανά η νεολαία: στις καταλήψεις που απέτρεψαν το 2007 την αναθεώρηση του άρθρου 16, στην εξέγερση του Δεκεμβρίου του 2008, στις πλατείες όλης της χώρας το καλοκαίρι που μας πέρασε. Αλλά και στα σημερινά μαθητικά και φοιτητικά κινήματα, που αντιμετωπίζουν το οργανωμένο ψεύδος των ΜΜΕ και την επιθετικότητα της αστυνομίας. Το ν’ ακούσουμε, να καταλάβουμε και να μιλήσουμε αυτή τη γλώσσα σήμερα, αποτελεί την πιο ειλικρινή πράξη σεβασμού στη μνήμη των 11 παιδιών που έδωαν τη ζωή τους στο Μπλόκο.

Ακόμα δεν έχει αποκατασταθεί Το Πρώτο Μνημείο των εκτελεσμένων πατριωτών στο Μπλόκο του Βύρωνα

Δημοτική Πρωτοβουλία Στάση Βύρωνα

Κοινοποίηση :

ΠΕΑΕΑ Βύρωνα
Δημοτικό Συμβούλιο Βύρωνα
Τεχνική Υπηρεσία Δήμου Βύρωνα

Τετάρτη 13 Ιουλίου 2011

Το πρώτο Μνημείο των εκτελεσμένων πατριωτών στο Μπλόκο του Βύρωνα δεν έχει ακόμα αποκατασταθεί. Η ολιγωρία της Δημοτικής Αρχής γεννά ερωτήματα.
Η Δημοτική Πρωτοβουλία Στάση Βύρωνα κινητοποιήθηκε έγκαιρα για την αποκατάσταση του Μνημείου.
Προκειμένου να αναδειχθεί πραγματικά το σημείο - σύμβολο στη Χρυσοστόμου Σμύρνης, προτείνουμε στην Τεχνική Υπηρεσία την εκπόνηση μελέτης για τη διεύρυνση του πεζοδρομίου από την Αδαμαντίου Κοραή μέχρι την μαρμάρινη πλάκα με φύτευση δέντρων
( δεντροστοιχία ) ισάριθμο με τον αριθμό των εκτελεσθέντων και ανάλογο φωτισμό του χώρου.
Είναι επιβεβλημένη η ανάδειξη του συγκεκριμένου σημείου , μοναδικού , διαμέσου της πόλης του Βύρωνα, πόλης που συνέβαλε με πολλούς αγώνες και θύματα στο έπος της Εθνικής Αντίστασης. Το οφείλουμε στους πεσόντες και στις επόμενες γενιές.

Οι Δημοτικοί Σύμβουλοι
Άκης Κατωπόδης
Ελένη Βασιλοπούλου

Διήμερο μνήμης και τιμής για το μπλόκο του Βύρωνα από το παράρτημα Εθνικής Αντίστασης Βύρωνα

1944 - 2010 ,
66 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΛΟΚΟ ΤΟΥ ΒΥΡΩΝΑ

Η Εθνική Αντίσταση , παράρτημα Βύρωνα , σας καλεί σε διήμερο μνήμης και τιμής

Σάββατο 9 Οκτωβρίου 2010

. Στις 5 το απόγευμα, στην είσοδο του Δημοτικού Κοιμητηρίου στα αποκαλυπτήρια του νέου μνημείου των 11 παληκαριών που εκτελέστηκαν τον Αύγουστο του '44 στο μπλόκο του Βύρωνα.

Κυριακή 10 Οκτωβρίου 2010

. Ανοιχτή εκδήλωση στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης ( Ταπητουργείου ), στις 11.00 π.μ. ,με παρουσίαση του χρονικού του μπλόκου, τραγούδι από τον Λάκη Χαλκιά, απαγγελίες ποιημάτων.

Ένα μικρό ιστορικό για το μπλόκο του Βύρωνα

πηγή Κείμενα Αντίστασης

Απ’ τα ξημερώματα δυο γερμανικοί λόχοι πλαισιωμένοι από 800 γερμανοτσολιάδες μπλοκάρουν αιφνιδιαστικά μόνο ένα τμήμα του συνοικισμού Βύρωνα συγκεντρώνοντας εκεί όλες τους τις δυνάμεις.

Δεν επανέλαβαν το λάθος της διασποράς των δυνάμεων τους της προηγούμενης μάχης.

Ξεκινούν την επίθεση απ’ τη λεωφόρο Yμηττού σε σχήμα λαβίδας. Αυτή τη φορά στην πρώτη γραμμή της επίθεσης βρίσκονται οι δυο γερμανικοί λόχοι κι ακολουθούν οι γερμανοπροδότες.

Οι ελαφρές δυνάμεις μας του λόχου Βύρωνα υποχρεώνονται σε υποχώρηση. Μερικές ομάδες εγκλωβίζονται στο μπλόκο.

Ο εχθρός σχηματίζει τον κλοιό και με τη φοβερή δύναμη πυρός που διαθέτει κρατάει σε απόσταση ασφαλείας τις υπόλοιπες δυνάμεις του λόχου μας . διαθέτουν πολυβόλα, όλμους και μπαζούκας.

Η διοίκηση του 2^ου συντάγματος κινητοποιεί αμέσως το ΙΙΙο τάγμα Καισαριανής και τις υπόλοιπες δυνάμεις του ΙΙου τάγματος και διατάσσει συγχρονισμένη επίθεση για τη διάσπαση του μπλόκου από δυο σημεία και την απελευθέρωση των πολιτών που έχουν συγκεντρώσει στην πλατεία του Βύρωνα.

Το ΙΙΙο τάγμα της Καισαριανής εξορμάει από το Σκοπευτήριο και τη Ζωοδόχο Πηγή με κατεύθυνση την πλατεία του Βύρωνα.

Την ίδια ώρα το ΙΙο τάγμα εξαπολύει αντεπίθεση από το Ρέμα της «Γριάς» στα σύνορα Νέας Ελβετίας-Βύρωνα.

Η μάχη ξεσπάει σαν θύελλα. Είναι σκληρή και άνιση. Τώρα αντιμετωπίζουμε γερμανούς έμπειρους πολεμιστές οπλισμένους ως τα δόντια.

Οι απώλειες και των δυο πλευρών είναι βαριές. Ο εχθρός έχει αρκετούς τραυματίες κι’ ένα νεκρό γερμανό αξιωματικό. Αλλά κι’ εμείς έχουμε δυο νεκρούς και πάρα πολλούς τραυματίες.

Τελικά οι οχυρωμένοι γερμανοί κατορθώνουν να συγκρατήσουν τις επιθέσεις μας ξερνώντας φωτιά και σίδερο με τους άφθονους όλμους και τα πολυβόλα τους. Τέσσερες ώρες κρατάει η μάχη ανάμεσα στον σιδερόφραχτο εχθρό και στις αδάμαστες ψυχές των ελασιτών.

Τόσο τους χρειάζονταν για να ολοκληρώσουν το εγκληματικό τους όργια στην πλατεία.

Συγκεντρώνουν 1.000 άνδρες που τους προωθούν γρήγορα προς το κέντρο της Αθήνας και από κει στο Χαϊδάρι.

Στην πλατεία οι μασκοφόροι υπόδειξαν 10 άοπλους ελασίτες, που αφού τους βασάνισαν απάνθρωπα τους έστησαν στον τοίχο.

Πλησιάζει ο γερμανός διοικητής και τους ζητάει να μαρτυρήσουν τους αξιωματικούς του ΕΛΑΣ που βρίσκονταν μέσα στο πλήθος και ήταν υπεύθυνοι για το θάνατο του γερμανού αξιωματικού. Τους υποσχέθηκε σαν αντάλλαγμα να τους χαρίσει τη ζωή. Δεν πήρε καμιά απάντηση! Και τότε πετάγεται απ’ το πλήθος ένα νεολαίος, ο Παναγιώτης Κασιμάτης, η απόλυτη έκφραση της επαναστατικής έξαρσης του γίγαντα λαού μας την εποχή εκείνη. Προχωρεί περήφανα, στέκεται μπροστά στον γερμανό διοικητή και του λέει: «… εγώ χτύπησα τον γερμανό. Εμένα να σκοτώσετε. Αυτοί οι δέκα πολίτες είναι αθώοι. Αφήστε τους.». Ο γερμανός φρύαξε και έξαλλος δίνει διαταγή και εκτελούν αμέσως και τα 11 παλικάρια.

Έπεσαν σαν ήρωες οι:

1) Μυλωνάς Λευτέρης – ετών 22

2) Μαλαμούτης Γιώργος – ετών 22

3) Μουρίκης Κώστας – ετών 19

4) Κεσέρογλου Ιορδάνης – ετών 17

5) Χατζηιωάνου Ιπποκράτης – ετών 23

6) Μερκουριάδης Ιάκωβος – ετών 18

7) Κλειδάς Γιώργος – ετών 35

8 ) Κασιμάτης Παναγιώτης – ετών 20

9) Καλίτας Βαγγέλης – ετών 25

10)Διαμαντόπουλος Γιώργος – ετών 25

11) Καπιτσικάς Μανώλης – ετών 18

Αιωνία η μνήμη σ’ αυτούς που θυσίασαν ότι πολυτιμότερο είχαν για τα πιο ιερά ιδανικά του λαού μας.

Έτσι οι γερμανοί φασίστες μαζί με τους «έλληνες» προδότες , αφού ολοκλήρωσαν το βρωμερό ομαδικό τους έγκλημα, ενάντια στο μαρτυρικό συνοικισμό, απαγκιστρώθηκαν και έφυγαν προς το κέντρο κάτω από τις κατάρες των χαροκαμένων μανάδων, παιδιών και αδερφών πού έχασαν για πάντα τους αγαπημένους του. Και αυτοί, γερμανοί και προδότες, βουτηγμένοι στο αίμα τραγουδούσαν το «Ολα-ρία-Όλα-ρα».

Οι δυνάμεις μας ξαναπήραν τις θέσεις τους στην Φιλολάου – Δαμάρεως και λεωφόρο Υμηττού και οργάνωσαν καλύτερα τα οχυρά τους για να μη μπορέσει να ξαναμπεί ο εχθρός στις ανατολικές μας συνοικίες. Στο τέλος Αυγούστου η λεωφόρος Υμηττού ήταν το σύνορο της ελεύθερης Αθήνας.

Από εκεί ξεκίνησαν την εξόρμηση τους οι ελάσίτες του 2^ου συντάγματος την πρώτη Σεπτέμβρη για την απελευθέρωση του Παγκρατίου από τις ομάδες των παπαγιώργηδων, που ήταν ντυμένοι με γερμανικές στολές των Ες-Ες , και μετέφεραν αρχές Σεπτέμβρη τη «Κόκκινη Γραμμή» σ’ όλο το μήκος της ανατολικής όχθης του Ιλισού, στο Στάδιο.

Ο συνοικισμός του Βύρωνα θυσίασε στον αγώνα ενάντια στο φασισμό τους πιο διαλεχτούς λεβέντες του. Η προσφορά του σε αίμα συναγωνίζεται την αντάρτισσα Καισαριανή. Γι’ αυτό και ο λαός μας χάρισε σ’ αυτές τις συνοικίες επίθετα – τίτλους τιμής. Η Καισαριανή πήρε τον τίτλο: «Το Στάλινγκραντ της Αθήνας». Ο Βύρωνας τον τίτλο: «Ο ατρόμητος Βύρωνας»