Οικολογία - Δάση: Απέναντι στην υποτέλεια προς τα συμφέροντα: δημόσια διαχείριση και προστασία των δασών της Νατάσας Βαρουχάκη

Το παρακάτω κείμενο είναι της Νατάσας Βαρουχάκη μέλος της γραμματείας της "Στάσης Βύρωνα", Δασολόγου και Προέδρου της Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων Αποκεντρωμένων Διοικήσεων (ΟΣΕΑΔΕ)

  

Η αειφορική διαχείριση των δασικών οικοσυστημάτων, ως πρωταρχικό μέσο για την αντιμετώπιση της υποβάθμισης του περιβάλλοντος, αποτελεί εδώ και χρόνια διακηρυγμένο στόχο της διεθνούς κοινότητας. Αναντίρρητα η ανάπτυξη της ανθρώπινης δραστηριότητας προϋποθέτει τη χρήση, ακόμα και την ιδιοποίηση εκ μέρους του ανθρώπου, των φυσικών πόρων και αντίστοιχα περιορίζεται εξαιτίας της έλλειψής τους. Ο άνθρωπος και η κοινωνική-οικονομική του δράση αποτελούν διαχρονικά μέρος του οικοσυστήματος και βρίσκονται διαρκώς σε σχέση αλληλεξάρτησης και αλληλεπίδρασης με τους υπόλοιπους βιοτικούς και αβιοτικούς παράγοντες. Από την εποχή που ο άνθρωπος εξημέρωσε το σιτάρι, ο ανθρώπινος πολιτισμός πάντα παρήγαγε μεταβολές στη φύση, εκμεταλλευόμενος τις δυνατότητες που του προσέφερε, και πάντα εξελισσόταν εντός των περιοριστικών πλαισίων αυτής.

Ωστόσο τα οικολογικά προβλήματα είναι συμπτώματα των σύγχρονων κοινωνιών και του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και οργάνωσής τους. Η κλιματική αλλαγή, η ερημοποίηση, η εξάντληση φυσικών πόρων, η εξαφάνιση ειδών και η μόλυνση του αέρα και των υδάτων, αποτελούν τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις ενός κοινωνικού-οικονομικού μοντέλου που θέτει ως πρώτο στόχο το κέρδος και για το σκοπό αυτό εκμεταλλεύεται μέχρι εξάντλησης ανθρώπους και φυσικό περιβάλλον. Τα οικολογικά προβλήματα του περασμένου αιώνα, στη νεοφιλελεύθερη εκδοχή του καπιταλισμού που βιώνουμε είναι βέβαιο ότι θα οδηγήσουν τελικά και σε περιβαλλοντική κρίση.

Με αυτά τα δεδομένα, τα δάση, ως τα σημαντικότερα και πλέον εκτεταμένα χερσαία φυσικά οικοσυστήματα αποτελούν ύψιστο δημόσιο αγαθό, υπερεθνικού μάλιστα χαρακτήρα. Η προσφορά τους στον πρωτογενή τομέα παραγωγής και κυρίως στην ποιότητα της ανθρώπινης ζωής, σε παγκόσμια κλίμακα, είναι αναμφισβήτητη. Η ανθρωπότητα θα κληθεί σύντομα να προστατέψει τα δασικά οικοσυστήματα παγκοσμίως και να αντιμετωπίσει το περιβαλλοντικό ζήτημα αναλαμβάνοντας δράση αντί να περιορίζεται σε συνδιασκέψεις, διακηρύξεις και ευχολόγια.

Στη χώρα μας, όπως και στις φτωχές «αναπτυσσόμενες» χώρες, τα δάση και το φυσικό περιβάλλον αντί να αντιμετωπίζονται ως πολύτιμο δημόσιο αγαθό, βρίσκονται πάντα σε σχέση υποτέλειας ως προς τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Οι ασκούμενες πολιτικές έχουν αποτέλεσμα το σταδιακά μειούμενο βαθμό προστασίας των δασικών οικοσυστημάτων προκειμένου να διευκολυνθεί η, προβαλλόμενη ως επιτακτική, οικονομική μεγέθυνση αντί μιας ανάπτυξης βιώσιμης με σεβασμό στο περιβάλλον και στις ανάγκες του ανθρώπου. Ο κίνδυνος αφενός της εξάντλησης των φυσικών πόρων και αφετέρου της πρόκλησης μη αναστρέψιμων βλαβών στο περιβάλλον διαβίωσης του πληθυσμού, είναι περισσότερο από ορατός.

Παρά τη συνταγματικά κατοχυρωμένη υποχρέωση του κράτους να προστατεύει το δασικό μας πλούτο, εδώ και τριάντα χρόνια οι εφαρμοζόμενες πολιτικές υποκρύπτουν μια εντελώς αντίθετη στόχευση με νομοθετήματα και πρακτικές που κινούνται στα όρια της συνταγματικότητας, πολλές φορές δε και εκτός αυτών. Είναι εξάλλου αμέτρητες οι περί αντισυνταγματικότητας αποφάσεις του ΣτΕ, τελευταία αυτή για τον ορισμό του δάσους που εισήγαγε ο ν. 3208/03 μέσω του οποίου αποχαρακτηρίστηκαν ανυπολόγιστα στρέμματα δασικής γης.
Τα κροκοδείλια δάκρυα της πολιτικής ηγεσίας μετά από κάθε μεγάλη καταστροφική πυρκαγιά και οι δήθεν πρωτοβουλίες για τα εκτεταμένα φαινόμενα λαθροϋλοτομίας που προκάλεσε η φτώχεια που επέβαλαν οι ελληνικές κυβερνήσεις και η τρόικα στον ελληνικό λαό, δεν πείθουν κανέναν.

Η πολιτική στον τομέα των δασών τις τελευταίες δεκαετίες ήταν καταστροφική αλλά στα χρόνια των μνημονίων, γίνεται πλέον εγκληματική.

• Η Δασική Υπηρεσία, κάποτε πρότυπο οργάνωσης δημόσιας υπηρεσίας, που στο παρελθόν προσέφερε τα μέγιστα στην ανάπτυξη της υπαίθρου, από τη σταδιακή εγκατάλειψη οδηγείται πλέον στην πλήρη διάλυση. Οι διάφοροι διοικητικοί πειραματισμοί τις τελευταίες δεκαετίες, η αποξένωση της Δασικής Υπηρεσίας από τον τομέα των δασικών πυρκαγιών, η εκχώρηση αρμοδιοτήτων σε ιδιωτικούς φορείς, αποδιοργάνωσαν την άλλοτε αξιόμαχη υπηρεσία. Τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής μετριούνται μόνο με τα εκατομμύρια στρέμματα καμένων δασών και καλλιεργειών, με την καταστροφή περιουσιών και εγκαταστάσεων και δυστυχώς με την απώλεια ανθρώπινων ζωών.

• Η διαχείριση των δασών μας για την παραγωγή ποιοτικών δασικών προϊόντων σε συνδυασμό με την προστασία τους από τις πυρκαγιές και τις ασθένειες και την εν γένει ενίσχυση του προστατευτικού τους ρόλους στην οικολογική ισορροπία, μετά την υποβάθμιση της Κρατικής Εκμετάλλευσης Δασών, έχει εγκαταλειφθεί. Το αναξιοποίητο εθνικό μας κεφάλαιο, υποβαθμίζεται διαρκώς με μόνο στόχο της πλήρη απαξίωση και την παράδοσή του στα ιδιωτικά συμφέροντα.

• Σημαντικά αναπτυξιακά εργαλεία, όπως είναι τα ειδικά δασοτεχνικά έργα γίνονται σε περιορισμένη κλίμακα αφενός λόγω της χαμηλής χρηματοδότησης και αφετέρου λόγω του αποπροσανατολισμού της Δασικής Υπηρεσίας από τον κύριο σκοπό της. Οι αναδασώσεις ειδικότερα, μια αμιγώς επιστημονική και τεχνική εργασία, από τις σημαντικότερες για την ανάπτυξη και την αναβάθμιση των διαρκώς πληττόμενων δασικών μας οικοσυστημάτων, αντιμετωπίζεται με ελαφρότητα.

• Το προστατευτικό νομοθετικό πλαίσιο για τα δάση ξηλώνεται μέρα με τη μέρα ώστε κάθε επέμβαση, ανεξαρτήτως περιβαλλοντικού κόστους, να επιτρέπεται και να αδειοδοτείται. Η προστασία του περιβάλλοντος υποκλίνεται και υποτάσσεται στο υπέρτερο «δημόσιο» συμφέρον που δεν είναι άλλο από το όφελος της εγχώριας και διεθνούς οικονομικής ελίτ.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι σχετικές διατάξεις του Συντάγματος (άρ. 24 & 117) θα μπουν εκ νέου στο στόχαστρο και θα επιδιωχθεί η αναθεώρησή τους, όπως το 2001 και το 2008. Στόχος μιας τέτοιας αναθεώρησης δεν είναι άλλος από το να υπερπηδηθεί και το τελευταίο εμπόδιο για την παράδοση των δασικών μας οικοσυστημάτων στα αδηφάγα επιχειρηματικά συμφέροντα που βυσσοδομούν απροκάλυπτα πλέον και με πρόσχημα την κρίση, εις βάρος του λαού και του περιβάλλοντος.

Για την Αριστερά, για το λαό, ο αγώνας ενάντια στην ολέθρια για τον άνθρωπο και τη φύση πολιτική, είναι μονόδρομος. Η ανάγκη χάραξης μιας νέας δασικής πολιτικής, με κορμό μια αναβαθμισμένη και ανασυγκροτημένη, δημόσια Δασική Υπηρεσία και με στόχο την αειφορική διαχείριση, την προστασία και την ανάπτυξη των δασικών και εν γένει των φυσικών οικοσυστημάτων ως κοινωνικών πόρων και δημόσιων αγαθών, καθοριστικών παραγόντων για την ανάπτυξης και ευημερίας της κοινωνίας, είναι επιβεβλημένη.

Νατάσα Βαρουχάκη
Δασολόγος, Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων Αποκεντρωμένων Διοικήσεων (ΟΣΕΑΔΕ)

Πηγή: Οικοτριβές 
Ημερομηνία: 28/04/2013 

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2011 : ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΠΑΡΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ‏

κάντε κλικ επάνω στην εικόνα για μεγέθυνση

ΔΗΜΟΣ ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗΣ – ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

ΓΙΑ ΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

Στο χώρο του πρώην Αεροδρομίου, η Επιτροπή Αγώνα, με τη στήριξη του Δήμου Ελληνικού - Αργυρούπολης, οργανώνει ήδη από τον Μάιο εκδηλώσεις για την προβολή της πρότασης να πραγματοποιηθεί τώρα το Μητροπολιτικό Πάρκο Ελληνικού.

Είμαστε αντίθετοι στην εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και στην οικοδόμηση του χώρου, όπως προβλέπεται από τα fast track κυβερνητικά σχέδια.

Ο χώρος του πρώην Αεροδρομίου, εμβαδού 6.264 στρεμ. (5.287 στρεμ. αεροδρομίου και 977 στρεμ. παραλίας), με 480 κτίρια, από τα οποία 241 (74,6 % της υπάρχουσας δόμησης) μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν για πολιτιστικές/κοινωνικές/αθλητικές χρήσεις, προσφέρει τη δυνατότητα ενός σημαντικού, χαμηλού κόστους, οικολογικού, πολιτιστικού και αναπτυξιακού έργου για όλη την Αττική: ενός Μητροπολιτικού Πάρκου, σύμφωνα και με τις κατευθύνσεις της μελέτης του Εργαστηρίου Αστικού Σχεδιασμού ΕΜΠ.

Τι προσφέρει το Μητροπολιτικό Πάρκο Ελληνικού:

• Έχει τεράστια οικολογική αξία, που προσμετρά θετικά στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και της ρύπανσης στην Αττική.

• Διατηρεί τη δημόσια κτήση αναπαλλοτρίωτων δημόσιων αγαθών, όπως ο αιγιαλός και αναβαθμίζει την ποιότητα ζωής, αποτελώντας διέξοδο στη θάλασσα και ψυχαγωγία για τις εκατοντάδες χιλιάδες κατοίκων της Αττικής.

• Αποτελεί ένα σημαντικό πολιτιστικό πόλο, που μπορεί να δώσει στέγη σε χιλιάδες καλλιτέχνες και χώρο για τοπικά, εθνικά και διεθνή πολιτιστικά γεγονότα, με στόχο την προβολή του καλλιτεχνικού έργου και τη στήριξη των τεχνών και της οικονομίας της χώρας.

• Αποτελεί έναν ισχυρό πόλο έλξης για εκατομμύρια επισκέπτες της Αθήνας, σε συνδυασμό με τους αρχαιολογικούς χώρους, τα μνημεία και τα νησιά του Αργοσαρωνικού – ένα δίκτυο περιβαλλοντικά και πολιτιστικά αναβαθμισμένων υπηρεσιών διακοπών και τουρισμού.

• Το Μητροπολιτικό Πάρκο συνιστά σημαντική αναπτυξιακή συμβολή στη σημερινή περίοδο ύφεσης, με παραγόμενη αξία που θα διανεμηθεί σε πλήθος μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων, οι οποίες προσφέρουν αντίστοιχες θέσεις εργασίας.

Στο πλαίσιο της πρότασης για τη δημιουργία του Μητροπολιτικού Πάρκου Ελληνικού, πραγματοποιούνται τον Σεπτέμβριο δύο μεγάλες εκδηλώσεις, στο κτίριο και τον υπαίθριο χώρο της Ξιφασκίας (2^η Στάση Τραμ Αγίου Κοσμά).

ARTελληνικο

• Από 1 – 30 Σεπτεμβρίου θα λειτουργεί έκθεση 130 εικαστικών καλλιτεχνών στο κτίριο της Ξιφασκίας

Στην οργανωτική επιτροπή μετέχουν: Εμμανουλοπούλου Ελένη, Καζαντζάκη Λήδα, Κοκκίνου Μαρία, Πορτάλιου Ελένη, Σιατερλή Βέρα, Ψυκάκος Θοδωρής. Για το στήσιμο της έκθεσης συνεργάζονται επίσης: Γρηγοριάδου Ελένη, Λιόλιου Βάσω, Λυμπεραίου Χρυσάνθη, Μπολωνάκη Στέλλα, Παπαδόπουλος Μένανδρος

• Στις 16 Σεπτεμβρίου θα πραγματοποιηθεί η μεγάλη συναυλία Μίκη Θεοδωράκη στον υπαίθριο χώρο του κτιρίου της Ξιφασκίας.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ ΥΜΗΤΤΟΥ

Πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα 13/12 στον Βύρωνα η προγραμματισμένη Συνάντηση του Συντονιστικού της «Διαδημοτικής», όπου μεταξύ άλλων, συζητήσαμε σχετικά:

- Με την τροποποίηση του ισχύοντος Π.Δ για τον Υμηττό, που βρίσκεται στο ΣτΕ για γνωμοδότηση.

- Με τα δημοσιεύματα που αφορούν τους νέους αυτοκινητόδρομους στον Υμηττό.

- Με τοπικά προβλήματα σε διάφορες περιοχές του Υμηττού.

- Με τη λειτουργία της «Διαδημοτικής»

Επίσης συζητήσαμε για την άμεση κυκλοφορία μιας Ανακοίνωσης που να ζητάμε την ενίσχυση και όχι την συρρίκνωση των δημόσιων μεταφορικών μέσων, τα οποία υφίστανται ολομέτωπη επίθεση το τελευταίο διάστημα ενώ παράλληλα προωθούνται οι νέοι αυτοκινητόδρομοι .

1. Σχετικά με το πρώτο ζήτημα, εκτιμήθηκε ως αναγκαία η άμεση αποστολή Υπομνήματος στο Συμβούλιο της Επικρατείας και στις αρμόδιες Υπηρεσίες , με τις θέσεις της «Διαδημοτικής». (Επισυνάπτεται).

2. Το ίδιο Υπόμνημα μπορεί να συμπληρωθεί με τα τοπικά ζητήματα κάθε περιοχής, να κατατεθεί στους Ο.Τ.Α που περιβάλλουν τον Υμηττό και να ζητηθεί από τα νέα Δημοτικά Συμβούλια να πάρουν θέση.

3. Σχετικά με την λειτουργία της «Διαδημοτικής», εκτιμήθηκε ότι πρέπει να δηλωθούν από κάθε Δήμο 2 άτομα για να συμμετέχουν στο Συντονιστικό, του οποίου βέβαια οι συναντήσεις είναι ανοιχτές στον κάθε ενδιαφερόμενο πολίτη.

4. Ύστερα από διεξοδική συζήτηση, θεωρήθηκε αναγκαία για την καλύτερη οργάνωση των αντιστάσεών μας, η διοργάνωση μιας νέας Συνάντησης , υπό μορφή Ημερίδας ,

την Κυριακή 30 Ιανουαρίου 2011, στην Αργυρούπολη, όπου φαίνεται να μεταφέρεται την επόμενη περίοδο το επίκεντρο των κινητοποιήσεων ενάντια στους αυτοκινητόδρομους, η προώθηση των οποίων συνδέεται με τα σχέδια για παραχώρηση του χώρου του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού σε ιδιώτες και η δόμηση εμπορικών και τουριστικών εγκαταστάσεων.

Για την διοργάνωση της Ημερίδας συστάθηκε ανοιχτή Οργανωτική Επιτροπή, η οποία θα συνεδριάσει την Τετάρτη 29 Δεκεμβρίου στις 8.οο μμ στα γραφεία της Δημοτικής Παράταξης «Στάση Βύρωνα», Χρυσοστόμου Σμύρνης 141, Βύρωνας.

Για το Συντονιστικό της «Διαδημοτικής», τηλέφωνα επικοινωνίας:

210-9954362, Πάνος Τότσικας

6972 414920, Γιάννης Φραγκιαδάκης

ΥΠΟΜΝΗΜΑ

Προς το Συμβούλιο της Επικρατείας, το Υπουργείο Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, το Υπουργείο Μεταφορών και Υποδομών, τον Οργανισμό Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας, τον Περιφερειάρχη Αττικής, τον Σύνδεσμο Προστασίας και Ανάπτυξης Υμηττού.

Θέμα: Τροποποίηση Π.Δ για την προστασία του Υμηττού, κατασκευή νέων αυτοκινητόδρομων στον Υμηττό.

Το τελευταίο διάστημα, σύμφωνα με πληροφορίες που διαρρέουν από διάφορα κρατικά, κυβερνητικά, δημοσιογραφικά και επιχειρηματικά «κέντρα» εξυφαίνονται νέα σχέδια λεηλασίας του Υμηττού.

Από τον ΟΡΣΑ και το ΥΠΕΚΑ προωθείται η τροποποίηση του ισχύοντος Π.Δ προστασίας του Υμηττού. Παρά τα αλλεπάλληλα πλήγματα που έχει δεχτεί ο ορεινός όγκος τα τελευταία χρόνια από ιδιώτες, εκκλησία, Ο.Τ.Α και κρατικούς φορείς, το ΥΠΕΚΑ επιμένει στην δυνατότητα δόμησης στην Β’ Ζώνη, ιδιωτικών ή δημόσιων αθλητικών και πολιτιστικών κτιριακών εγκαταστάσεων καθώς και εκπαιδευτικών κτιριακών εγκαταστάσεων, έως και 8.000 τμ η κάθε μία, στην ανατολική, κυρίως, πλευρά του Υμηττού (Κορωπί, Παιανία - Γλυκά Νερά)

Εξάλλου, προγραμματίζεται η επέκταση της Αττικής Οδού στην δυτική πλευρά του Υμηττού μέχρι το πρώην αεροδρόμιο Ελληνικού, (εκτεταμένα τμήματα του οποίου σχεδιάζεται να παραχωρηθούν σε ιδιώτες για εκμετάλλευση), καθώς και η κατασκευή ενός νέου αυτοκινητόδρομου από το Ελληνικό έως το Κορωπί και το αεροδρόμιο των Σπάτων, παρά τις σημαντικές περιβαλλοντικές και κυκλοφοριακές επιπτώσεις που θα προκαλέσουν στον ορεινό όγκο του Υμηττού, στους γειτονικούς Δήμους, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή.

Ακόμη, διατηρούνται οι όλες οι αυθαίρετες και παράνομες κτιριακές εγκαταστάσεις στον Υμηττό, μεταξύ των οποίων και το Κέντρο Υψηλής Τάσης (ΚΥΤ) της ΔΕΗ στα όρια Ηλιούπολης- Αργυρούπολης, ενώ προωθείται η αλλαγή χρήσης κάποιων πρώην στρατιωτικών εγκαταστάσεων αντί της αποκατάστασης του δασικού χώρου που κατελάμβαναν (Βύρωνας, Γλυφάδα κ.ά)

Κινήσεις πολιτών και κάποιοι Ο.Τ.Α έχουν διατυπώσει το αίτημα της απόλυτης προστασίας του βουνού και έχουν προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας το οποίο έχει αποφανθεί από το 2005 κατά των εγκαταστάσεων του ΚΥΤ της ΔΕΗ και από το 1998 κατά των αυτοκινητόδρομων. Ωστόσο το ΥΠΕΚΑ εξακολουθεί να αγνοεί τις αποφάσεις του ΣτΕ, προωθώντας τα σχέδιά του τα οποία οδηγούν στην ακόμη μεγαλύτερη υποβάθμιση του ορεινού όγκου του Υμηττού και των συνθηκών ζωής των κατοίκων της περιοχής.

Όπως αναφέρεται σε πρόσφατη ανακοίνωση της «Διαδημοτικής Συντονιστικής Επιτροπής για τη διάσωση του Υμηττού», “…οι ορεινοί όγκοι και οι δασικοί χώροι της Αττικής αποτελούν δημόσια αγαθά, ανήκουν σε όλους μας και όχι σε μια κυβέρνηση που εκλέχτηκε προβάλλοντας ένα τελείως διαφορετικό πρόγραμμα από αυτό που υλοποιεί. Είναι δημόσιες κτήσεις, δεν είναι εμπορεύματα προς αγοραπωλησία. Δεν ιδιωτικοποιούνται, δεν τεμαχίζονται, δεν παραχωρούνται σε κανέναν”.

Ο ΟΡΣΑ και το ΥΠΕΚΑ οφείλουν να ξεκαθαρίσουν αν θα εναντιωθούν στα ποικίλα κερδοσκοπικά ιδιωτικά συμφέροντα τα οποία επιδιώκουν την λεηλασία του Υμηττού ή θα συμβιβαστούν μαζί τους.

To Συμβούλιο της Επικρατείας οφείλει να αποτρέψει την χειροτέρευση του καθεστώτος προστασίας του Υμηττού, όπως προωθείται από το ΥΠΕΚΑ με την δυνατότητα αύξησης της συνολικής επιφάνειας των εγκαταστάσεων εκπαίδευσης στην Β’ Ζώνη, και να απορρίψει την δυνατότητα κατασκευής αυτοκινητόδρομων, σύμφωνα και το πρακτικό 67/1998.

«Διαδημοτική Συντονιστική Επιτροπή για την Διάσωση του Υμηττού»

13.12.2010

ΕΜΕΙΣ ΛΕΜΕ: Κάθε μέρα - Μέρα περιβάλλοντος

Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1972 θέσπισε την 5η Ιουνίου ως Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος. Γνωρίζουμε πολύ καλά πως οι «παγκόσμιες ημέρες» που έχει θεσπίσει ο ΟΗΕ για διάφορα θέματα, δεν λύνουν από μόνες τους τα προβλήματα. Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, το πρόβλημα του περιβάλλοντος θα είχε λυθεί εδώ και 37 χρόνια.
Η σημερινή ημέρα προσφέρεται για έναν απολογισμό, τι έκαναν και τι δεν έκαναν οι κυβερνήσεις, η Αυτοδιοίκηση, αλλά και εμείς οι πολίτες στο μέτρο που μας αναλογεί, για να προστατέψουν το περιβάλλον. Και ο απολογισμός, δυστυχώς για τη χώρα μας, είναι και για φέτος δυσμενής για το περιβάλλον. Αναφέρουμε μόνο ορισμένα βασικά στοιχεία , από αυτά που έχουμε συγκεντρώσει από τους ενεργούς πολίτες και τα κινήματα πόλης που συντονίζουν τους αγώνες μέσω του Παναττικού Δικτύου Κινημάτων Πόλης:

1. Οι ορεινοί όγκοι της Αττικής δεν προστατεύονται, αντίθετα α) με τις διανοίξεις περιφερειακών Λεωφόρων (Υμηττός, Ποικίλο - Αιγάλεω), β) με τον αποχαρακτηρισμό δασικών περιοχών (Ανατολική Πάρνηθα, Πεντέλη) κ.λπ. ο χαρακτήρας των βουνών αλλοιώνεται.
2. Το θαλάσσιο μέτωπο κατά μήκος της Λ. Ποσειδώνος δεν αναδεικνύεται, πολλές παραλίες παραμένουν «ιδιωτικές» και μη προσβάσιμες στους πολίτες, ενώ αυθαίρετα κτίσματα και χρήσεις δεν εκδιώκονται παρά την θέσπιση ειδικού ΠΔ/τος από το 2004, με αποτέλεσμα να μην είναι εφικτή ούτε καν η δημιουργία ενιαίου πεζόδρομου/ποδηλατόδρομου, όπως κατά καιρούς εξαγγέλλεται .
3. Νέες επιβαρύνσεις με ρύπους, προερχόμενοι από το Θριάσιο/Ελευσίνα απειλούν να κατακλείσουν το λεκανοπέδιο με τις επεκτάσεις και τις νέες μονάδες των ΕΛΠΕ Ελευσίνας (πρώην ΠΕΤΡΟΛΑ), τη δημιουργία μονάδας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στη Χαλυβουργική κ.λπ. Οι νέες «επενδύσεις» στην ηλεκτροπαραγωγή, στην περιοχή της πρωτεύουσας, και η επιβολή ενός καταναλωτικού και ενεργοβόρου τρόπου ζωής, αντί να μας οδηγήσουν προοδευτικά στην απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, θα επιβαρύνουν το λεκανοπέδιο με νέους ρύπους και θα συμβάλλουν στην αύξηση του φαινομένου του θερμοκηπίου.
4. Το Εθνικό Χωροταξικό καθώς και το νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αθήνας - Αττικής που κατατέθηκε πρόσφατα δεν έχουν ξεκάθαρη θέση για την προστασία της υπαίθρου/ αγροτικού χώρου και για την ανάσχεση των επεκτάσεων, ενώ για την πολεοδομική αναβάθμιση είναι γενικόλογα και σε επίπεδο ευχολόγιου, χωρίς να εγγυώνται μια ανατροπή της μέχρι σήμερα ακολουθούμενης πολεοδομικής πολιτικής αποσπασματικών ρυθμίσεων.
5. Οι μεγάλοι ελεύθεροι χώροι της Αθήνας και του Πειραιά, Γουδή, Ελληνικό, Ελαιώνας, Στρατόπεδα, ΧΡΩΠΕΙ, Λιπάσματα Δραπετσώνας, δεν αποδίδονται στην πόλη για Μητροπολιτικά (αστικά) Πάρκα, παρά τις σχετικές κατευθύνσεις του ισχύοντος ΡΣΑ, διατηρώντας χαμηλή την ποιότητα της ζωής στην πόλη. Επιπρόσθετα πολλοί θεσμοθετημένοι Κοινόχρηστοι Χώροι αποχαρακτηρίζονται καθημερινά από το ΥΠΕΧΩΔΕ, μετά από αποφάσεις δικαστηρίων, λόγω της αδυναμίας/απροθυμίας των ΟΤΑ να αναλάβουν τα κόστη απαλλοτρίωσης.
6. Η πρόσφατη εξαγγελία του ΥΠΕΧΩΔΕ για την νομιμοποίηση των ημιυπαίθριων χώρων κ.λπ. επιβραβεύει την αυθαιρεσία και δημιουργεί τις προϋποθέσεις να αυξηθούν στο μέλλον οι αυθαιρετούντες για άλλα θέματα, αφού εάν «πληρώσουν μπορούν να το σώσουν»..
7. Οι μικροί, αλλά τόσοι σημαντικοί ελεύθεροι χώροι στην καρδιά της Αθήνας απειλούνται . Η κυκλοφορία των ΑΜΕΑ, των πεζών, και των ποδηλατών δυσχεραίνεται (το Μετρό δεν δέχεται τη μεταφορά ποδηλάτων). Οι πλατείες και πρασιές έχουν καταληφθεί από τα τραπεζοκαθίσματα, η υπαίθρια διαφήμιση επεκτείνεται παρανόμως, τα καταστήματα της νύχτας επιβάλλουν τους «δικούς τους» κανόνες, κ.λπ. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με την ηχορύπανση, την οπτική ρύπανση και τις ακτινοβολίες (κεραίες κινητής τηλεφωνίας, Κέντρα Υψηλής Τάσης της ΔΕΗ κλ.π), δημιουργούν σοβαρά προβλήματα στην ποιότητα ζωής των κατοίκων της πρωτεύουσας.
8. Το ιστορικό κέντρο της Αθήνας εκποιείται πρόχειρα για αμφιλεγόμενη ανάπτυξη, εις βάρος του πρασίνου και της ενσωμάτωσης στην πόλη της πλούσιας ιστορικής και αρχιτεκτονικής κληρονομιάς που αυτό εγκλείει (Φιλοπάππου, Ακαδημία Πλάτωνος, Μουσείο Ακρόπολης, Αγροτέρα Αρτέμιδα)
9. Η συγχώνευση των 29 Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών σε 13, στο όνομα της οικονομικής κρίσης, αποδεικνύει ότι πραγματικό ενδιαφέρον για το περιβάλλον δεν υπάρχει από τους κυβερνώντες.
10. Η κατασκευή μεγάλων εμπορικών κέντρων τύπου MALL (Μαρούσι, Πειραιώς, Κάντζα κ.λπ.) λειτουργούν αφενός μεν ως μαγνήτες στα Ι.Χ. αφετέρου συμβάλλουν στο «θάνατο του εμποράκου» αλλά και στην απαξίωση των τοπικών κέντρων που μπορούν να γίνουν πυρήνες κοινωνικής ζωής και ανασυγκρότησης της γειτονιάς.
11. Σημαντικοί υγρότοποι της Αττικής δεν προστατεύονται και αφήνονται στο έλεος των βιομηχανιών, των κατασκευαστών και των μικρομεγάλων συμφερόντων, σε πολλές περιπτώσεις με τη συμμετοχή, την ευθύνη ή με παραλείψεις της Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Βραυρώνα, Ωρωπός/ Εκβολές Ασωπού, Βουρκάρι, Λίμνη Κουμουνδούρου κ.λπ).
12. Η πολιτιστική και η αρχιτεκτονική κληρονομιά (ιδίως η νεότερη και τα βιομηχανικά μνημεία) δεν προστατεύεται επαρκώς.


Προτεραιότητα των εκάστοτε κυβερνήσεων είναι η εξασφάλιση υπερκερδών στους μεγαλοκατακσευαστές, στους μεγαλέμπορους, στο βιομηχανοποιημένο τουρισμό κ.λπ. αδιαφορώντας για το περιβάλλον και την κλιματική αλλαγή.
Υπάρχει όμως ελπίδα, και αυτή η ελπίδα είναι τα ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΠΟΛΗΣ, οι πολίτες που οργανώνονται και αγωνίζονται με διάφορες μορφές δράσης, μέσα από επιτροπές, συλλόγους, συνελεύσεις συνοικιών, και συντονισμένα, με συνέπεια και με αλληλεγγύη υπερασπίζονται το αστικό και το φυσικό περιβάλλον, όχι μόνο την 5η Ιουνίου, αλλά κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή.

Η Συντονιστική Επιτροπή του Παναττικού Δικτύου Κινημάτων Πόλης

Πρόληψη πυρκαγιών χωρίς προσωπικό και με την αντιπυρική περίοδο να έχει ξεκινήσει‏

της Λ. Σταυρογιάννη


Με την αντιπυρική περίοδο να έχει ξεκινήσει από την 1η Μαΐου, το ΥΠΕΚΑ επιχειρεί εκ των υστέρων να “κάνει” πρόληψη με ψιχία και χωρίς ενιαίο φορέα δασοπυροπροστασίας, με τις ευθύνες φέτος να διαχέονται σε περισσότερους αρμοδίους σε σχέση με το παρελθόν.
Το σκορποχώρι… καταγράφεται στην ανακοίνωση του ΥΠΕΚΑ. Αυτό έχει την ευθύνη “για τη χάραξη της πολιτικής, που αφορά την ετοιμότητα των εποπτευόμενων φορέων για πρόληψη και την αποκατάσταση τον φυσικού περιβάλλοντος, μετά την εκδήλωση πυρκαγιών. Τα έργα πρόληψης υλοποιούνται κατ’ αρχάς από τα κατά τόπους δασαρχεία, τα οποία υπάγονται διοικητικά στις περιφέρειες. Για την πρόληψη το ΥΠΕΚΑ συνεργάζεται με το υπουργείο Εσωτερικών, καθώς οι ΟΤΑ, που εκτελούν μικρά έργα δασικής προστασίας, τελούν υπό την εποπτεία του, ενώ οι κατανομές των ποσών που απευθύνονται στους ΟΤΑ πραγματοποιούνται από τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας, που υπάγεται πλέον στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Στο ίδιο υπουργείο υπάγεται και η Πυροσβεστική, που έχει ως αρμοδιότητα την καταστολή των δασικών πυρκαγιών”. Εμπλέκεται, όμως, και το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης καθώς θα αντληθούν πόροι 190 εκατ. ευρώ από το δικό του πρόγραμμα “Αλέξανδρος Μπαλτατζής 2007-20013″!
Τις αυτονόητες ενέργειες (συντήρηση δασικών δρόμων, υδατοδεξαμενών, καθαρισμός δασών, κλαδέματα, αραίωση), το ΥΠΕΚΑ τις βαφτίζει μέτρα δασικής προστασίας, για τις οποίες θα διατεθεί το αστρονομικό ποσό των 6 εκατ. ευρώ εκτός των παραπάνω… Όπως προκύπτει από τον σχετικό κατάλογο, οι διαδικασίες πρόσληψης εποχικού προσωπικού τρίμηνης και οκτάμηνης διάρκειας, 766 τον αριθμό, για τον καθαρισμό των δασών δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί ούτε επίσης έχουν ενταχθεί ακόμη οι 1.000 και πλέον αγροφύλακες στο σύστημα προστασίας. Η επιφυλακή των υποστελεχωμένων περιφερειακών Δασικών υπηρεσιών τώρα ονομάζεται λειτουργία κατά τις απογευματινές ώρες και τις μη εργάσιμες μέρες. Δύο εκατ. ευρώ έχουν δοθεί σε δασαρχεία για τη συντήρηση του δασικού οδικού δικτύου, χωρίς να αναφέρεται αν έχουν ξεκινήσει οι εργασίες, ενώ άλλα τόσα περίπου θα δοθούν… εν καιρώ για τον ίδιο σκοπό, αλλά και για καθαρισμό. Πιλοτικά έχει ξεκινήσει ο καθαρισμός μέσω δασικών συναιτερισμών, ενώ “εξετάζονται τρόποι χρηματοδότησης για να ενταχθούν κι άλλες περιοχές υψηλού κινδύνου με ιδιάζουσες συνθήκες. Επιλέχθηκαν: Αττική, Εύβοια, Κόρινθος, Αρκαδία, Αιτωλοακαρνανία, Χαλκιδική. Η διαδικασία προβλέπεται να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τέλη Μαΐου για την έναρξη εργασιών”!

Συγκέντρωση στο ΥΠΕΚΑ για τη Συνδιάσκεψη της Κοτσαμπάμπα

Σε συγκέντρωση μπροστά στο ΥΠΕΚΑ (Αμαλιάδας και Πουλίου), την Πέμπτη 22 Απριλίου, στις 18.30, καλούν οργανώσεις και κινήματα που επιθυμούν, με αυτό τον τρόπο, να διαδηλώσουν την υποστήριξή τους στην εναλλακτική Συνδιάσκεψη της Κοτσαμπάμπα για τη κλιματική αλλαγή αλλά και να τιμήσουν την Παγκόσμια Ημέρα της Γης.

Το κεντρικό αίτημα της συγκέντρωσης ταυτίζεται με εκείνο των 20.000 ριζοσπαστών οικολόγων που μετέχουν στη συνδιάσκεψη της Κοτσαμπάμπα και είναι η μείωση κατά 40% μέχρι το έτος 2020 των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου των αναπτυγμένων καπιταλιστικών χωρών, συμπεριλαμβανομένης –φυσικά- και της Ελλάδας, που βρίσκεται ήδη στο μάτι του κυκλώνα της κλιματικής καταστροφής.

Τη συγκέντρωση υποστηρίζουν πολιτικοί και κοινωνικοί φορείς, μεταξύ των οποίων και η Ανοιχτή Πόλη.

Περισσότερες πληροφορίες για τη συνδιάσκεψη στην ιστοσελίδα: http://pwccc.wordpress.com (στα αγγλικά)

Σχετικά με τα νέα σχέδια για τον Υμηττό

Πριν λίγες μέρες, η νέα Εκτελεστική Επιτροπή (Ε. Ε) του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας (Ο.Ρ.Σ.Α) εισηγήθηκε την τροποποίηση του ισχύοντος από το 1978 Προεδρικού Διατάγματος (Π.Δ) «περί προστασίας του Υμηττού». Μέχρι την ώρα που γράφεται το κείμενο αυτό, δεν έχει ακόμη καθαρογραφεί και ανακοινωθεί το τι ακριβώς αποφάσισε

η νέα Ε.Ε του ΟΡΣΑ. Σύμφωνα ωστόσο με δημοσιογραφικές πληροφορίες, το νέο Π.Δ θα είναι αυστηρότερο του ισχύοντος, εφ’ όσον προβλέπει συρρίκνωση των ορίων της Β’ Ζώνης προστασίας και επέκταση των ορίων της Α΄ Ζώνης.

Υπενθυμίζουμε ότι πριν ένα χρόνο περίπου, το τότε ΥΠΕΧΩΔΕ είχε εξαγγείλει αντίστοιχα «αυστηρότερα» μέτρα για τον Υμηττό, πλην όμως τον περασμένο Αύγουστο, η τότε Ε.Ε του ΟΡΣΑ είχε αποφασίσει στα πλαίσια της τροποποίησης του ισχύοντος Π.Δ κάποιες εντελώς απαράδεκτες ρυθμίσεις οι οποίες, ευτυχώς κατέρρευσαν μαζί με την κατάρρευση της τότε κυβέρνησης.

Κοινωνικές αντιδράσεις

Ενάντια στα σχέδια που εξυφαίνονται για τον Υμηττό, αναπτύχθηκε τα προηγούμενα χρόνια

ένα σημαντικό, αυτόνομο κίνημα πολιτών, υπερβαίνοντας τις διαχωριστικές κομματικές γραμμές, το οποίο αντέτεινε την απόλυτη προστασία του Υμηττού με την κατάργηση της

Β΄ Ζώνης και την επέκταση των ορίων της Α’ Ζώνης προστασίας μέχρι τα όρια των Ρυμοτομικών Σχεδίων των Δήμων που περιβάλλουν τον Υμηττό (με εξαίρεση σε κάποιες περιοχές, όπως Γουδή κ.ά).

Παράλληλα, διαμορφώθηκε ένα συντηρητικό «μέτωπο» κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων (διαπερνώντας οριζόντια όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα και δημοτικά συμβούλια των γύρω δήμων), το οποίο ζητούσε την διατήρηση και την επέκταση των προνομίων που είχαν εξασφαλίσει κάποιοι με νομότυπες ή αυθαίρετες διαδικασίες, όσον αφορά τις Χρήσεις Γης και τους Όρους Δόμησης στον Υμηττό, ακόμη και αν αυτοί οι «κάποιοι» ήταν διακατέχοντες ή καταπατητές μικρότερων ή μεγαλύτερων εκτάσεων του Υμηττού. Με τους προαναφερόμενους, συμπαρατάχθηκαν και κάποιοι «επενδυτές», αγοραστές φτηνής γεωργικής ή και δασικής γης στον Υμηττό, οι οποίοι ενδιαφέρονταν για την «αξιοποίηση» και την άμεση πρόσβαση στα «οικόπεδά τους», μέσω νέων αυτοκινητόδρομων.

Νέοι αυτοκινητόδρομοι

Το ζήτημα της κατασκευής νέων αυτοκινητόδρομων, ειδικότερα στον Υμηττό, αποτέλεσε

ένα σημείο αιχμής το προηγούμενο χρονικό διάστημα. Το κίνημα των πολιτών έθεσε ως προϋπόθεση της απόλυτης προστασίας του Υμηττού, την αποτροπή της ύπαρξης και λειτουργίας στον Υμηττό νέων οδικών αξόνων, επιφανειακών ή υπόγειων. Ταυτόχρονα, ένα μέρος του κινήματος αυτού, εκτιμώντας ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα το οξυμένο κυκλοφοριακό πρόβλημα κάποιων περιοχών στις οποίες υπάρχει υπέρμετρη διαμπερής κυκλοφορία οχημάτων (Καισαριανή – Ηλιούπολη – Αργυρούπολη), αναζήτησε και κατέθεσε εναλλακτικές προτάσεις που αφορούν και τον λεγόμενο «ενδιάμεσο οδικό δακτύλιο», ο οποίος θεωρείται αναγκαίος για την αντιμετώπιση του συνολικού κυκλοφοριακού προβλήματος της πρωτεύουσας.

Σήμερα, το όλο ζήτημα βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σημείο. Η νέα πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΚΑ, προσανατολίζεται σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες (και όχι μόνο), στην κατάργηση ενός μέρους των νέων αυτοκινητόδρομων που είχε προγραμματίσει η προηγούμενη κυβέρνηση, (Ανατολική Περιφερειακή Λεωφόρος Υμηττού πάνω από Κορωπί,

Σήραγγα Σακέτα – Κάμπος Μεσογείων – Ραφήνα). Το ΥΠΕΚΑ προγραμματίζει την κατασκευή μιας υπόγειας Δυτικής Περιφερειακής Λεωφόρου πάνω από την Καισαριανή, τον Βύρωνα την Ηλιούπολη και την Αργυρούπολη, με κατάληξη τον χώρο του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού, καθώς και την σύνδεση της Δυτικής Περιφερειακής με την Λεωφ. Ούλαφ Πάλμε, υπογείως, μέσω της Πανεπιστημιούπολης.

Η λύση αυτή εμφανίζεται ως «Σολομώντεια» εφ’ όσον, αφ’ ενός υποτίθεται ότι θα αντιμετωπίσει κάποια οξυμένα σήμερα κυκλοφοριακά προβλήματα, αφ’ ετέρου θα γίνει με την μέθοδο της ΣΔΙΤ δηλαδή θα εξασφαλίσει σε κάποια «κοινοπραξία» εισπράξεις νέων διοδίων για αρκετές δεκαετίες. Παράλληλα, θα αφήσει ανοικτό το πεδίο για μελλοντική

«αξιοποίηση» και δόμηση εκτεταμένων τμημάτων του χώρου του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού, στον οποίο θα καταλήγει η Δυτική Περιφερειακή Λεωφόρος Υμηττού.

Από πουθενά ωστόσο δεν προκύπτει η αναγκαιότητα για αυτόν τον νέο υπόγειο αυτοκινητόδρομο των 11,5 περίπου χιλιομέτρων, αν ο χώρος του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού μετατραπεί σε πάρκο υψηλού πράσινου και αν ο ενδιάμεσος οδικός δακτύλιος της πρωτεύουσας ολοκληρωθεί στην προβλεπόμενη από το ισχύον Ρυθμιστικό Σχέδιο θέση, συνδέοντας υπογείως την υφιστάμενη περιφερειακή Λεωφόρο Υμηττού από την περιοχή του Καρέα μέχρι την Λεωφ. Βουλιαγμένης, την Λεωφ. Αλίμου και την παραλιακή Λεωφ. Ποσειδώνος.

Χρήσεις γής

Σύμφωνα με τις μέχρι σήμερα πληροφορίες, το νέο σχέδιο τροποποίησης του Π.Δ προστασίας του Υμηττού που ενέκρινε η νέα Ε.Ε του ΟΡΣΑ, διατηρεί τις επιτρεπόμενες σήμερα χρήσεις γης για «κοινωφελείς εγκαταστάσεις» εκπαίδευσης, υγείας, πρόνοιας, πολιτισμού και αθλητισμού στην Α’ και Β’ Ζώνη, περιορίζοντας ταυτόχρονα την συνολική έκταση της Β’ Ζώνης, χωρίς να την καταργεί ουσιαστικά, όπως ζητούσε το κίνημα των πολιτών αλλά και ο «Σύνδεσμος Προστασίας και Ανάπτυξης Υμηττού» (ΣΠΑΥ). Επίσης το τροποποιημένο Π.Δ εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τον Υμηττό ως «εκτός σχεδίου περιοχή», με ειδικούς όρους δόμησης, αρτιότητα οικοπέδων κλπ.

Το κίνημα των πολιτών δεν συμφωνεί και με το νέο σχέδιο Π.Δ, γιατί αυτό σημαίνει ότι σε κάποιες περιοχές του Υμηττού, μπορούν να συνεχίσουν να χτίζονται κτιριακές «κοινωφελείς εγκαταστάσεις», είτε από δημόσιους φορείς, είτε από ιδιώτες «επενδυτές», σε εκτάσεις με αμφίβολο ιδιοκτησιακό καθεστώς (διακατεχόμενες, καταπατημένες).

Από την άλλη πλευρά, με το σχέδιο τροποποίησης του ισχύοντος ΠΔ για τον Υμηττό, φαίνεται να μην συμφωνεί και το συντηρητικό μέτωπο κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων

πού έχει συγκροτηθεί, ζητώντας να απαλλαγούν κάποιες γεωργικές και δασικές εκτάσεις από το αυστηρό καθεστώς της Α’ Ζώνης και της ένταξής τους στο καθεστώς της Β΄ Ζώνης, όπου διακατεχόμενες και μη εκτάσεις μπορεί να αποκτήσουν μεγαλύτερη εμπορική αξία και να δομηθούν εκεί «ιδιωτικές κοινωφελείς εγκαταστάσεις» (νοσοκομεία, κλινικές, εκπαιδευτήρια, ινστιτούτα, κολέγια κλπ).

Είναι χαρακτηριστικό το ακόλουθο σχόλιο εβδομαδιαίας εφημερίδας με έδρα το Κορωπί, (27.3.2010):

«Η κινητικότητα είναι πολύ μεγάλη τις τελευταίες δύο εβδομάδες για το ζήτημα των χρήσεων γης. Στο Κορωπί το ζήτημα είναι παραπάνω από φλέγον. Και δυστυχώς οι καρεκλοκένταυροι των Αθηνών με τις οικολογικές ευαισθησίες κάνουν ό,τι μπορούν να μας στραγγαλίσουν. Να στραγγαλίσουν την ανάπτυξη όλων των Κορωπιωτών για ανάπτυξη και ευημερία…Ποιοι είναι οι «ειδικοί» αυτοί που απλά τραβούν ευθείες γραμμές στους χάρτες

χωρίς καν να έχουν επισκεφτεί τις περιοχές που οριοθετούν;…Η μιλούν για τα αυθαίρετα της περιοχής μας σα να είμαστε εμείς οι μόνοι οι υπεύθυνοι γι’ αυτά;…Αλήθεια έχουν σκεφτεί ποτέ οι κύριοι στον Οργανισμό Αθήνας αλλά και το υπουργείο περιβάλλοντος ποιός ευθύνεται για την κατάσταση που επικρατεί στην περιοχή μας; Και παράλληλα έχει ποτέ κάποιος απ’ αυτούς διανοηθεί, προς τα πού επιτέλους θα αναπτυχθεί το Κορωπί; ¨Η μήπως το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι τα σκίνα και οι θάμνοι;».

Αξίζει να αναφέρουμε ακόμη ότι, σύμφωνα με την «Καθημερινή» ( και τον ιστότοπο aftodioikisi.gr- 26.3.2010) «…παρέμβαση υπέρ της δημιουργίας ιδιωτικών νοσοκομείων, ερευνητικού κέντρου της Μητρόπολης Μεσογαίας και εκπαιδευτήριων στις πλαγιές του Υμηττού, καθώς και την νομιμοποίηση αυθαιρέτων, έκαναν προς την Υπουργό Περιβάλλοντος οι δήμαρχοι Κορωπίου - Παιανίας - Βάρης και πολιτευτές της περιοχής Μεσογείων (Ντ. Βρεττός - βουλευτής ΠΑΣΟΚ) οι οποίοι μετέτρεψαν σε πεδίο μάχης τον Οργανισμό Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας, απαιτώντας να συμπεριληφθούν οι απαιτήσεις τους στο νέο σχέδιο για την προστασία του Υμηττού, που θα δοθεί για διαβούλευση τις επόμενες μέρες…»

Επίλογος

Από όσα αναφέρονται παραπάνω , είναι προφανές ότι ο ΟΡΣΑ αλλά και το ΥΠΕΚΑ βρίσκονται ανάμεσα σε διασταυρούμενα πυρά. Το ζήτημα που τίθεται είναι με ποια πλευρά θα ταχθούν τελικά:

- Με την δημιουργία ενός πάρκου υψηλού πράσινου στον χώρο του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού ή με την κατασκευή και νέων κτιριακών εγκαταστάσεων;

- Με την κατασκευή νέων αυτοκινητόδρομων στον Υμηττό ή με την αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων για τα κυκλοφοριακά προβλήματα της περιοχής με προτεραιότητα την ενίσχυση των δημόσιων μεταφορικών μέσων και κυρίως των μέσων σταθερής τροχιάς, των λεωφορειόδρομων, των ποδηλατόδρομων, των πεζόδρομων;

- Με τις «οικολογικές ευαισθησίες», με τους «ειδικούς», με «τα σκίνα και τους θάμνους»,ή με την επιβράβευση της αυθαιρεσίας και την «ανάπτυξη» του Κορωπιού προς τον ορεινό όγκο του Υμηττού, όπως ζητάει η τοπική δημοτική αρχή;

Ήδη με την απόφαση της νέας Ε.Ε του ΟΡΣΑ (17.2.2010) για παράταση ενός χρόνου ακόμη της αναστολής έκδοσης οικοδομικών εργασιών στον Υμηττό, δίνεται η δυνατότητα σε άγνωστο αριθμό «επενδυτών» να ολοκληρώσουν τα σχέδιά τους, αφού, σύμφωνα με την προαναφερόμενη απόφαση «από την παραπάνω αναστολή εξαιρείται η χορήγηση οικοδομικών αδειών για κοινωφελείς εγκαταστάσεις : αθλητισμού, πολιτισμού, υγείας και εκπαίδευσης που είχαν στις 22.4.08 (ημερομηνία δημοσίευσης στο ΦΕΚ της πρώτης αναστολής) έγκριση χωροθέτησής τους από τους αρμόδιους φορείς καθώς και η αναθεώρηση νομίμως ισχυουσών αδειών χωρίς αύξηση του συντελεστή δόμησης, του όγκου και του ποσοστού κάλυψης πάνω από το έδαφος της οικοδομής, εφ’ όσον έχουν την έγκριση της αρμόδιας δασικής υπηρεσίας, του ΥΠΠΟ και του Οργανισμού Αθήνας».

Τις επόμενες μέρες, το ΥΠΕΚΑ και ο ΟΡΣΑ είναι υποχρεωμένοι να ξεκαθαρίσουν αν θα αντισταθούν στα ποικίλα κερδοσκοπικά συμφέροντα που επιδιώκουν την λεηλασία του Υμηττού ή θα συμβιβαστούν μαζί τους…

3.4.2010

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΥΜΗΤΤΟΥ

Tηλ. Επικοινωνίας 210 9954362