Πέμπτη, 7 Οκτωβρίου 2010

Διήμερο μνήμης και τιμής για το μπλόκο του Βύρωνα από το παράρτημα Εθνικής Αντίστασης Βύρωνα



1944 - 2010 ,
66 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΛΟΚΟ ΤΟΥ ΒΥΡΩΝΑ


Η Εθνική Αντίσταση , παράρτημα Βύρωνα , σας καλεί σε διήμερο μνήμης και τιμής
Σάββατο 9 Οκτωβρίου 2010

. Στις 5 το απόγευμα, στην είσοδο του Δημοτικού Κοιμητηρίου στα αποκαλυπτήρια του νέου μνημείου των 11 παληκαριών που εκτελέστηκαν τον Αύγουστο του '44 στο μπλόκο του Βύρωνα.
Κυριακή 10 Οκτωβρίου 2010

. Ανοιχτή εκδήλωση στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης ( Ταπητουργείου ), στις 11.00 π.μ. ,με παρουσίαση του χρονικού του μπλόκου, τραγούδι από τον Λάκη Χαλκιά, απαγγελίες ποιημάτων.
Ένα μικρό ιστορικό για το μπλόκο του Βύρωνα

πηγή
Κείμενα Αντίστασης

Απ’ τα ξημερώματα δυο γερμανικοί λόχοι πλαισιωμένοι από 800 γερμανοτσολιάδες μπλοκάρουν αιφνιδιαστικά μόνο ένα τμήμα του συνοικισμού Βύρωνα συγκεντρώνοντας εκεί όλες τους τις δυνάμεις.

Δεν επανέλαβαν το λάθος της διασποράς των δυνάμεων τους της προηγούμενης μάχης.

Ξεκινούν την επίθεση απ’ τη λεωφόρο Yμηττού σε σχήμα λαβίδας. Αυτή τη φορά στην πρώτη γραμμή της επίθεσης βρίσκονται οι δυο γερμανικοί λόχοι κι ακολουθούν οι γερμανοπροδότες.

Οι ελαφρές δυνάμεις μας του λόχου Βύρωνα υποχρεώνονται σε υποχώρηση. Μερικές ομάδες εγκλωβίζονται στο μπλόκο.

Ο εχθρός σχηματίζει τον κλοιό και με τη φοβερή δύναμη πυρός που διαθέτει κρατάει σε απόσταση ασφαλείας τις υπόλοιπες δυνάμεις του λόχου μας . διαθέτουν πολυβόλα, όλμους και μπαζούκας.

Η διοίκηση του 2ου συντάγματος κινητοποιεί αμέσως το ΙΙΙο τάγμα Καισαριανής και τις υπόλοιπες δυνάμεις του ΙΙου τάγματος και διατάσσει συγχρονισμένη επίθεση για τη διάσπαση του μπλόκου από δυο σημεία και την απελευθέρωση των πολιτών που έχουν συγκεντρώσει στην πλατεία του Βύρωνα.

Το ΙΙΙο τάγμα της Καισαριανής εξορμάει από το Σκοπευτήριο και τη Ζωοδόχο Πηγή με κατεύθυνση την πλατεία του Βύρωνα.

Την ίδια ώρα το ΙΙο τάγμα εξαπολύει αντεπίθεση από το Ρέμα της «Γριάς» στα σύνορα Νέας Ελβετίας-Βύρωνα.

Η μάχη ξεσπάει σαν θύελλα. Είναι σκληρή και άνιση. Τώρα αντιμετωπίζουμε γερμανούς έμπειρους πολεμιστές οπλισμένους ως τα δόντια.

Οι απώλειες και των δυο πλευρών είναι βαριές. Ο εχθρός έχει αρκετούς τραυματίες κι’ ένα νεκρό γερμανό αξιωματικό. Αλλά κι’ εμείς έχουμε δυο νεκρούς και πάρα πολλούς τραυματίες.

Τελικά οι οχυρωμένοι γερμανοί κατορθώνουν να συγκρατήσουν τις επιθέσεις μας ξερνώντας φωτιά και σίδερο με τους άφθονους όλμους και τα πολυβόλα τους. Τέσσερες ώρες κρατάει η μάχη ανάμεσα στον σιδερόφραχτο εχθρό και στις αδάμαστες ψυχές των ελασιτών.

Τόσο τους χρειάζονταν για να ολοκληρώσουν το εγκληματικό τους όργια στην πλατεία.

Συγκεντρώνουν 1.000 άνδρες που τους προωθούν γρήγορα προς το κέντρο της Αθήνας και από κει στο Χαϊδάρι.

Στην πλατεία οι μασκοφόροι υπόδειξαν 10 άοπλους ελασίτες, που αφού τους βασάνισαν απάνθρωπα τους έστησαν στον τοίχο.

Πλησιάζει ο γερμανός διοικητής και τους ζητάει να μαρτυρήσουν τους αξιωματικούς του ΕΛΑΣ που βρίσκονταν μέσα στο πλήθος και ήταν υπεύθυνοι για το θάνατο του γερμανού αξιωματικού. Τους υποσχέθηκε σαν αντάλλαγμα να τους χαρίσει τη ζωή. Δεν πήρε καμιά απάντηση! Και τότε πετάγεται απ’ το πλήθος ένα νεολαίος, ο Παναγιώτης Κασιμάτης, η απόλυτη έκφραση της επαναστατικής έξαρσης του γίγαντα λαού μας την εποχή εκείνη. Προχωρεί περήφανα, στέκεται μπροστά στον γερμανό διοικητή και του λέει: «… εγώ χτύπησα τον γερμανό. Εμένα να σκοτώσετε. Αυτοί οι δέκα πολίτες είναι αθώοι. Αφήστε τους.». Ο γερμανός φρύαξε και έξαλλος δίνει διαταγή και εκτελούν αμέσως και τα 11 παλικάρια.

Έπεσαν σαν ήρωες οι:

1) Μυλωνάς Λευτέρης – ετών 22

2) Μαλαμούτης Γιώργος – ετών 22

3) Μουρίκης Κώστας – ετών 19

4) Κεσέρογλου Ιορδάνης – ετών 17

5) Χατζηιωάνου Ιπποκράτης – ετών 23

6) Μερκουριάδης Ιάκωβος – ετών 18

7) Κλειδάς Γιώργος – ετών 35

8 ) Κασιμάτης Παναγιώτης – ετών 20

9) Καλίτας Βαγγέλης – ετών 25

10)Διαμαντόπουλος Γιώργος – ετών 25

11) Καπιτσικάς Μανώλης – ετών 18

Αιωνία η μνήμη σ’ αυτούς που θυσίασαν ότι πολυτιμότερο είχαν για τα πιο ιερά ιδανικά του λαού μας.

Έτσι οι γερμανοί φασίστες μαζί με τους «έλληνες» προδότες , αφού ολοκλήρωσαν το βρωμερό ομαδικό τους έγκλημα, ενάντια στο μαρτυρικό συνοικισμό, απαγκιστρώθηκαν και έφυγαν προς το κέντρο κάτω από τις κατάρες των χαροκαμένων μανάδων, παιδιών και αδερφών πού έχασαν για πάντα τους αγαπημένους του. Και αυτοί, γερμανοί και προδότες, βουτηγμένοι στο αίμα τραγουδούσαν το «Ολα-ρία-Όλα-ρα».

Οι δυνάμεις μας ξαναπήραν τις θέσεις τους στην Φιλολάου – Δαμάρεως και λεωφόρο Υμηττού και οργάνωσαν καλύτερα τα οχυρά τους για να μη μπορέσει να ξαναμπεί ο εχθρός στις ανατολικές μας συνοικίες. Στο τέλος Αυγούστου η λεωφόρος Υμηττού ήταν το σύνορο της ελεύθερης Αθήνας.

Από εκεί ξεκίνησαν την εξόρμηση τους οι ελάσίτες του 2ου συντάγματος την πρώτη Σεπτέμβρη για την απελευθέρωση του Παγκρατίου από τις ομάδες των παπαγιώργηδων, που ήταν ντυμένοι με γερμανικές στολές των Ες-Ες , και μετέφεραν αρχές Σεπτέμβρη τη «Κόκκινη Γραμμή» σ’ όλο το μήκος της ανατολικής όχθης του Ιλισού, στο Στάδιο.

Ο συνοικισμός του Βύρωνα θυσίασε στον αγώνα ενάντια στο φασισμό τους πιο διαλεχτούς λεβέντες του. Η προσφορά του σε αίμα συναγωνίζεται την αντάρτισσα Καισαριανή. Γι’ αυτό και ο λαός μας χάρισε σ’ αυτές τις συνοικίες επίθετα – τίτλους τιμής. Η Καισαριανή πήρε τον τίτλο: «Το Στάλινγκραντ της Αθήνας». Ο Βύρωνας τον τίτλο: «Ο ατρόμητος Βύρωνας»




Δεν υπάρχουν σχόλια: