Κυριακή, 10 Μαρτίου 2013

Εφημερίδα "Διαδρομές": ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙ Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ




Δεν είμαι αγανακτισμένος, ούτε με τη ζωή μου, ούτε με τους άλλους ανθρώπους. Αγανακτώ όμως και έχω εκφράσει αρκετές φορές τη διαφωνία μου με όλο το σύστημα διοίκησης του δήμου, που ούτε δημοκρατικό είναι, ούτε την πόλη υπηρετεί. Ξέρετε ότι δεν τους γουστάρω και πολύ, πόσο μάλλον τώρα που μου φαίνεται ότι έχουν καβαλήσει το καλάμι. Παραβλέποντας το δημόσιο συμφέρον, η δημοτική αρχή, άβουλη και ανίσχυρη, αδυνατεί να σταθεί δίπλα στη δοκιμαζόμενη τοπική κοινωνία. Σήμερα, που έπρεπε να μιλάνε για δομές, να είναι πλάι στον πολίτη, να αφουγκράζονται τις αγωνίες του και να λύνουν προβλήματα της καθημερινότητάς του, ασχολούνται με τα προσωπικά τους, τις επιχειρήσεις τους, τις δημόσιες σχέσεις και ότι άλλο άσχετο με την εκλογή τους.

Να χαίρεστε την πόλη σας, έτσι όπως την καταντήσατε! Χειρότερα δε γίνεται. Παλαιότερα, αισθανόμουν τυχερός, που ζούσα στο Βύρωνα, γιατί περνούσα ωραία, πολύ ωραία. Ωραίοι άνθρωποι, ωραίοι χώροι, ωραίες γειτονιές, ωραίες γυναίκες. Ναι, είχε κίνηση, λίγο νέφος, αλλά άνοιγες το παράθυρο, έβλεπες τον Υμηττό και χαμογελούσες. Σου χαμογελούσαν οι άνθρωποι στο δρόμο. Σήμερα, δεν θέλει πολύ φιλοσοφία, η πόλη έχει γονατίσει. Όχι μόνο η Χρ. Σμύρνης, Αγ. Σοφίας, Ν. Ελβετίας, Καισαρείας, Φορμίωνος, αλλά και η αγορά του Βύρωνα - Ιθώμης-, η πλατεία Αγ. Λαζάρου, Νικηφορίδη, όλη η πόλη σαν αγγελτήριο θανάτου: «Κλειστόν», «Ενοικιάζεται», «Πωλείται».
Προσπαθώ να μετρήσω αν τα δύο χρόνια του κ. Χαρδαλιά (στα οκτώ προηγούμενα) είναι «λίγα» ή «πολλά». Δεν θέλω να συμβαδίζω με το κύμα απαξίωσης, όχι γιατί του έχω αδυναμία, αλλά αντιλαμβάνομαι ότι σε ανθρωποφαγικούς οργανισμούς και εποχές, δεν πρέπει να καταλήγουμε σε πρόωρους απολογισμούς- χαρακτηρισμούς. Είναι φανερό, όμως, στο Βύρωνα και το έχουμε συνηθίσει, ότι τα τελευταία έξι χρόνια πηγαίνουμε σαν τρελό φορτηγό, με σπασμένα φρένα. Και στις πρόσφατες επιλογές αντιδημάρχων, προέδρων και στελεχών επικράτησε το γνωστό δίπτυχο. Έμπιστος και έμμισθος. Επανδρώνεται ο δήμος με μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου, λες και προσπαθούν να αναθερμάνουν την αγορά ανοίγοντας οι ίδιοι μαγαζιά. Το ενδιαφέρον τους εξαντλείται στη διαχείριση της περιουσίας τους, προβάλλοντας το αξίωμα τους και αδιαφορώντας για τα προβλήματα της πόλης.

Τους τυχοδιωκτισμούς, όμως, του κ. Χαρδαλιά θα πληρώνουν οι οικονομικά αδύναμοι, οι απολυμένοι και όσοι μπουν στην εφεδρεία. Το πρόβλημα είναι ότι μετά από μία απαξιωμένη δημοτική διοίκηση, θα υπάρχουν ελάχιστες υπηρεσίες να διασώσει κανείς. Τα Κ.Ε.Π διαλύθηκαν, τα ΚΑΠΗ υπολειτουργούν, το Κέντρο Υγείας χαροπαλεύει, τα αθλητικά κέντρα έτοιμα για εκχώρηση, η Δημοτική Επιχείρηση στο κόκκινο, τα τμήματα του Πνευματικού Κέντρου, ήδη κατηργημένα. 
Προσωπικά, δεν μου λείπει ο κ.Χαρδαλιάς σε επίπεδο παραγωγής «χειροπιαστού έργου», μου λείπει ο δήμαρχος της πόλης. Λείπει η παρουσία του εκεί που χτυπά η καρδία του Βύρωνα. Θα ήθελα να τον δω να είναι κάθε μέρα στη Λαμπηδόνα, στο χώρο αλληλεγγύης, στο Κοινωνικό Φαρμακείο, στα συσσίτια των ενοριών. Να είναι κάθε μέρα στους δρόμους, όπου οργιάζει η κατάληψη δημόσιων χώρων, πεζοδρομίων, παράνομης στάθμευσης. Κάθε μέρα στην πλατεία Αγ. Λαζάρου- όχι για να στηρίξει τα εστιατόρια αντιδημάρχων και συνεργατών – και άλλες πλατείες για να ζωντανέψει ξανά την περιοχή. Κάθε μέρα δίπλα σε κάθε επαγγελματία που αγωνίζεται για την επιβίωση. Δεν αναφέρω τους ανέργους, τους άστεγους και άλλες ενέργειες κοινωνικής πολιτικής γιατί είναι ανύπαρκτες.

Για να μην σας πρήζω: Αυτά τα δύο χρόνια μου λείπει ο Δήμαρχος της πόλης. Αντί όλων αυτών , ο κ. Χαρδαλιάς, προτιμά να σφυρίζει αδιάφορα. Προτιμά να βρίσκεται ανάμεσα σε «επώνυμους», διάσημους, ισχυρούς να τον θαυμάζουν και να τον κολακεύουν διαρκώς. Προτιμά τα εγκαίνια, όπως  πρόσφατα στην Καραολή & Δημητρίου (ο δρόμος των επτά cafe) που παίρνει, σαν σημείο, ότι υπεραξία μπορεί πριν αρχίσει η πτώση.Φυσική συνέχεια λόγω ανεπάρκειας έργων υποδομής, σχεδιασμού, υποστήριξης και -γιατί όχι;- μελέτης από το Δήμο. Μία πτώση που θα θυμίζει την αντίστοιχη άνοδο και πτώση των κοντινών ανταγωνιστών. Θυμήσου ότι σε λίγο καιρό θα «γράφουμε» για «πτώση».

Αυτό που ξέρει καλά ο Δήμαρχος είναι ότι τα ωσαννά του λαού, απέχουν από τη σταύρωση μόνο τρεις μέρες. Αυτό που δεν μπορεί να καταλάβει είναι ότι οι παρατρεχάμενοι που τον υμνούν, αύριο θα ζητάνε «την κεφαλή του επί πίνακι» στο Δημαρχείο. Η έπαρσή του όμως θα τον οδηγήσει στη γωνία, ιδιαίτερα αν αποφασίσει κάθοδο στις επόμενες δημοτικές εκλογές. Δίκαιο για τον ίδιο, άδικο για τον Βύρωνα. Διότι και μετά την καταστροφή, θα χρειαστεί να ζυμωθούν όλες οι ιδέες για να χτίσουμε τον Βύρωνα από την αρχή. Τίποτα δεν μπορεί να μείνει στάσιμο ή ίδιο: Παλιές συμπεριφορές που σχετίζονται με αντιλήψεις, συνεργασίες, απόψεις, ακόμα και διαπροσωπικές σχέσεις ανατρέπονται, άλλοτε με ευχαρίστηση και άλλοτε απότομα, σοκαριστικά. Χρειάζεται να έχουμε κατά νου ότι την επόμενη χρονιά, η οικονομική μας κατάσταση θα αλλάξει από σημαντικά, έως ριζικά και οι απόψεις μας για τη ζωή, οι αξίες μας θα μετασχηματιστούν. Είναι η εποχή, που συνειδητοποιώντας αλλάζεις, με το δύσκολο τρόπο, γι’ αυτό και βαθιά.

β. πάγκαλος

Πηγή: Εφημερίδα "Διαδρομές"  
Ημερομηνία: 10/03/2013

Δεν υπάρχουν σχόλια: