Παρασκευή, 26 Νοεμβρίου 2010

ΠΩΣ ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΠΟΥ ΖΩ – ΜΙΑ ΘΕΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ


Ξεκινήσαμε τις επαφές μας με εξειδικευμένους επιστήμονες (αρχιτέκτονες, μηχανικούς, πολεοδόμους περιβαλλοντολόγους, δασολόγους κ.λ.π.) , ούτως ώστε να μας καταθέσουν τις επιστημονικά τεκμηριωμένες γνώσεις και εμπειρίες τους , αλλά και τη φαντασία τους όσον αφορά ζητήματα της πόλης.
Πιστεύουμε ότι οι απόψεις αυτές είναι χρήσιμες για μια εμπεριστατωμένη και γειωμένη με την πραγματικότητα και τις επιστημονικές αναλύσεις και για τους συνδημότες μας, αλλά και για τη Στάση Βύρωνα όσον αφορά την ολοκληρωμένη και τεκμηριωμένη άποψη στις θέσεις της.
Ούτως ή άλλως, τα όποια ζητήματα και οι όποιες ιδέες ή προτάσεις, γίνονται, και μέσα από την ιστοσελίδα μας , αντικείμενο συζήτησης και ανταλλαγής απόψεων, στην οποία καλούμε τους πάντες.

Αρχή κάνουμε με την Κα Ιωάννα Δούκα, αρχιτέκτονα μηχανικό
.

Η Ιωάννα Δούκα γεννήθηκε στο Βύρωνα πριν από 29 χρόνια .Τελείωσε το 5ο Γυμνάσιο – Λύκειο Βύρωνα.Σπούδασε στην Αγγλία όπου το 2002 η διπλωματική εργασία της για το πρώτο πτυχίο δημοσιεύτηκε στο Αγγλικό περιοδικό Βuilding Design ανάμεσα στις καλύτερες της χρονιάς, ενώ το 2005 αποφοίτησε με το πτυχίο του Αρχιτέκτονα με Άριστα.

Είναι μέλος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος. Τα τελευταία 5 χρόνια εργάζεται ως ελεύθερη επαγγελματίας και έχει συνεργαστεί με γνωστά αρχιτεκτονικά γραφεία και εταιρίες σε έργα διαφορετικής κλίμακας.

ΠΩΣ ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΠΟΥ ΖΩ – ΜΙΑ ΘΕΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Η ανθρώπινη πόλη είναι αυτή που έχει χώρους πρασίνου, χώρους άθλησης και δημιουργίας,σωστό συγκοινωνιακό σύστημα,χαμηλούς συντελεστές δόμησης και ασφάλεια. Στην Βαρκελώνη, που είναι μια πόλη με μεγάλο πληθυσμό και σύνθετο πολεοδομικό υπόβαθρο,έχουν πεζοδρομήσει μεγάλα τμήματα ανάμεσα στα οικοδομικά τετράγωνα τα οποία ο δήμος χρησιμοποιεί για ανοιχτές αγορές, εκθέσεις, θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες ή απλά για σημεία συγκέντρωσης.Κατ’αυτόν τον τρόπο προσπαθούν να ενοποιήσουν τον εξωτερικό χώρο, που τον θεωρούν αλληλένδετο με τον δομημένο.Στην ουσία επιστρέφουν πίσω μέρος του ζωτικού χώρου που μας είναι απαραίτητος.

ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΒΥΡΩΝΑ

Ο Βύρωνας έχει χάσει μέρος της ταυτότητάς του, με σημεία της πόλης να είναι υπερτονισμένα και άκομψα και άλλα να υιοθετούν ένα φαινομενικά μοντέρνο στύλ κατασκευής που λίγο ταιριάζει στην ιστορία του. Μια πρόταση θα ήταν να μπορούσαμε να εφαρμόσουμε ένα παρόμοιο μοντέλο με αυτό της Βαρκελώνης, όπου πεζοδρομούμε κάποιους δρόμους ήπιας κυκλοφορίας και τους ενώνουμε με βασικούς χρηστικούς χώρους.

Για παράδειγμα στην γειτονιά μου, θα μπορούσα να φανταστώ την Οδό Ιωαννίνων να πεζοδρομείται από το ύψος του Δημοτικού σχολείου και να συνεχίζει στην Κερασούντος που περνάει δίπλα από την εκκλησία της Μεταμόρφωσης και φτάνει μέχρι το ύψος που συναντά την Οδό Βυζαντίου από την πλατεία Βυζαντίου.

Κατ΄αυτόν τον τρόπο δημιουργείται ένας άξονας που εμπεριέχει το σχολείο, την εκκλησία και την πλατεία.Θα μπορούσαν έτσι να φυτευτούν περισσότερα δένδρα,να κάνουν ασφαλέστερα παιδιά ποδήλατο, να γίνονται εποχιακές εκδηλώσεις που να συμμετέχουν οι κάτοικοι και τόσα άλλα.

Αν μικρές παρεμβάσεις γινόντουσαν σε κάθε γειτονιά, θα μπορούσε ο Δήμος να βραβεύει κάθε χρόνο την καλύτερη, κι έτσι να υπάρχει συνεχής βελτίωση και ενδιαφέρον και από τους κατοίκους για την πόλη τους π.χ. «Καλύτερη Οδός Δήμου Βύρωνα 2011.»

ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Εν κατακλείδι,όσο σημαντικός είναι ο χώρος, το ίδιο είναι και ο μη χώρος. Χρειάζεται το κενό για να φανεί το κτισμένο, χρειάζεται το πράσινο για να υπάρχει και το μπετόν. Όμως όταν δεν αφήνουμε ελεύθερους τους ακαλύπτους,όταν κλείνουμε τους ημιυπαιθρίους, όταν προσπαθούμε να ξεκλέψουμε ένα τετραγωνικό παραπάνω, τότε καταστρέφουμε ζωτικό χώρο που τον έχουμε ανάγκη, με αποτέλεσμα ο αστικός ιστός να ασφυκτιά.Η ισοπεδωτική αντίληψη καθώς και η ανεξέλεγκτη εκμετάλλευση δημιούργησαν το σημερινό αστικό τοπίο που έχει χάσει αυτή την ισορροπία και είναι στο χέρι μας να την επαναφέρουμε στο μέτρο του εφικτού.

Πιστεύω ότι επιβάλλεται τουλάχιστον να προσπαθήσουμε.




2 σχόλια:

east είπε...

Ενδιαφέρουσες προτάσεις, που πρέπει να συνδιαστούν με την ανάλογη αγωγή στους πολίτες, αλλά και την παράλληλη αντιμετώπιση του κυκλοφοριακού και των χώρων στάθμευσης, διότι, δυστυχώς, οι πεζόδρομοι χρησιμοποιούνται για εύκολο και δωρεάν παρκάρισμα αυτοκινήτων .
East

Eaglos είπε...

Δεν γίνεται να απαγορεύσεις την είσοδο στον πεζόδρομο, κάπως πρέπει να κινούνται όσοι μένουν επί αυτού.

Σε πρώτη φάση τον κάνεις ντεμί, δηλαδή σαν την αγορά όπου ναι μεν περνάνε αμάξια αλλά ο άλλος ξέρει ότι βασικά κυκλοφορεί κόσμος και τον αποφεύγει όσο μπορεί.

Για 100% πεζόδρομο χρειάζεσαι αστυνόμευση αρκετές ώρες της ημέρας. Χρειάζεσαι επίσης κάρτες για όσους μένουν επί του πεζόδρομου για να παρκάρουν. Γενικά είναι δύσκολη περίπτωση.

Η μόνη λύση είναι να παραγκωνίσει συνειδητά ο δημότης το αυτοκίνητο. Για να γίνει αυτό πρέπει να τον σπρώξεις προς την άθληση. Για να γίνει αυτό πρέπει να του παρέχεις εγκαταστάσεις ή τουλάχιστον ελεύθερους ανοικτούς χώρους.