Δήμος Βύρωνα: Τροποποίηση του Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας Δήμου Βύρωνα

 Στο Δημοτικό Συμβούλιο της 27 Μαΐου εισάγεται προς συζήτηση και λήψη απόφασης η τροποποίηση του Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας Δήμου Βύρωνα. 

Παρακάτω η σχετική ενημέρωση από τον Δήμο Βύρωνα: 

Κύριοι,

 

Ενόψει της Συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου τη Δευτέρα 27 Μαϊου όπου και εισάγεται προς συζήτηση και λήψη απόφασης η τροποποίηση του Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας Δήμου Βύρωνα, σας αποστέλλουμε προς διαβούλευση εισηγητική έκθεση καθώς και σχέδιο αυτού, αναμένοντας τυχόν παρατηρήσεις σας.

 

Παρακαλούνται οι Επικεφαλής όπως ενημερώσουν σχετικά τα μέλη των παρατάξεών τους καθώς και ο Πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων Δήμου Βύρωνα τα υπόλοιπα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου. 

 

Η Γενική Γραμματέας

Χρυσούλα Τσουκαλά

Διαβάστε παρακάτω τα σχετικά έγγραφα:

1. ΕΙΣΗΓΗΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΟΕΥ ΔΗΜΟΥ ΒΥΡΩΝΑ 2013
2. ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ Δ ΒΥΡΩΝΑ 2013 

Πηγή: Δήμος Βύρωνα 
Ημερομηνία: 22/05/2013

Θα επανασυστήσουν Δήμους. «Κουτοπονηριές» Στυλιανίδη για να εκβιασθεί και να ψηφίσει το ΠΑΣΟΚ.

Την επανίδρυση Δήμων που έχουν  καταργηθεί και συγχωνευθεί μ’ άλλους  στο πλαίσιο του «Καλλικράτη» μεθοδεύει η κυβέρνηση και συγκεκριμένα η ηγεσία του Υπουργείου Εσωτερικών.

Τη μεταρρύθμιση του «Καλλικράτη», όπως παλαιότερα και του «Καποδίστρια» είχε πολεμήσει λυσσαλέα, ως αντιπολίτευση η ΝΔ, με τον αρχηγό της και σημερινό πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά, να δηλώνει τότε από το Βήμα της Βουλής, ότι θα την καταργήσει, θέλοντας παράλληλα να ψηφοθηρήσει ενόψει και τότε  των Δημοτικών Εκλογών του 2010.

Διαπιστώνοντας προφανώς σήμερα ότι οι πολιτικοί συσχετισμοί δυνάμεων και προπαντός η ύπαρξη κυβέρνησης συνεργασίας με τη συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ, αλλά και οι θετικές επιπτώσεις που είχε η Μεταρρύθμιση αυτή στην Αυτοδιοίκηση και την Οικονομία, δεν της επιτρέπουν να την καταργήσει, επιδιώκει να εφαρμόσει το « ελάσσον» : Την επανίδρυση καμιάς σαρανταριά Δήμων, λαμβάνοντας υπόψη τα νέα δεδομένα που θα δημιουργούσε η συζητούμενη αλλαγή εκλογικού νόμου, με τη διάσπαση των μεγάλων περιφερειών και τη δημιουργία περισσοτέρων μικρών .
Επίσης, πιστεύει, ότι με την επανίδρυση αυτών των Δήμων ανοίγει την «πόρτα», όταν την ευνοήσουν οι συσχετισμοί να προβεί σε ριζική αλλαγή του  σημερινού αυτοδιοικητικού χάρτη και τον επανασχεδιασμό του, με τα δικά της μικροκομματικά κριτήρια .
Ακόμη, εκτονώνει τις πιέσεις που της ασκούνται από βουλευτές της, που βλέπουν ότι δύσκολα θα διατηρήσουν την έδρα τους, δεδομένου ότι πέραν των άκριτων υποσχέσεων που είχαν δώσει προεκλογικά για αυξήσεις, σκληρή επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου κ.α, όπως εξάλλου υποσχόταν και δήλωνε και ο ίδιος ο κ. Σαμαράς, είχαν διαβεβαιώσει ότι θα επανιδρυθούν οι καταργημένοι Δήμοι.
Επειδή, όμως γνωρίζει ότι κυρίως το ΠΑΣΟΚ αλλά και η ΔΗΜΑΡ, δεν πρόκειται να το δεχθούν και με το ΠΑΣΟΚ πολύ πιθανόν να φτάσει σε ρήξη, μεθοδεύουν τον εγκλωβισμό του, προκειμένου να μην αντιδράσει και να αποδεχθεί την πρώτη «φουρνιά» επανίδρυσης Δήμων.
Θα το εντάξουν στο ίδιο νομοσχέδιο, με τη ρύθμιση για μετάθεση των αυτοδιοικητικών εκλογών του 2014. Και από την στιγμή που θα είναι «πακέτο» θα εκβιάσουν έτσι το ΠΑΣΟΚ για να το ψηφίσει, δεδομένου ότι γνωρίζουν πως πολλά αυτοδιοικητικά στελέχη του, ζητούν τη μετάθεση των εκλογών .
Την παραπάνω μεθόδευση, αποκάλυψε – άθελά του ή να μετρήσουν αντιδράσεις – ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών, κ.Αθανασίου.
Σε συνάντηση που είχε με επιτροπή για την επανίδρυση δεύτερου Δήμου στη Γορτυνία τους  γνωστοποίησε ότι επίκειται αρχές φθινοπώρου να γίνει τροποποίηση του Νόμου για τους Καλλικρατικούς Δήμους, παράλληλα με ενδεχόμενη παράταση των Δημοτικών και Περιφερειακών εκλογών.
Αναφορικά με τη δημιουργία των νέων Δήμων ανέφερε ότι ακόμα δεν έχει γίνει καμία προεργασία, αλλά το Υπουργείο δέχεται κάποια αιτήματα, τα οποία θα εξετάσει ξεχωριστά και επισταμένα. Εκτίμησε δε ότι συνολικά θα υπάρξουν 12-15 περιπτώσεις αλλαγών σε όλη την επικράτεια.

Το παραπάνω κείμενο είναι αναδημοσιεύση από το newsta.gr

Πηγή: Νέα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης 
Ημερομηνία: 19/04/2013

Kαλλικράτης : Μία συζήτηση εφ' όλης της ύλης

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση - συζήτηση της Στάση Βύρωνα για τις αλλαγές που επιφέρει ο "Καλλικράτης" στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, την Παρασκευή 25-2-11 στα γραφεία της, τον "Πολυχώρο ζωή Ποδήλατο".
Καλεσμένοι για να αναπτύξουν το θέμα ήταν η Σταυρούλα Κοττάκη, προϊσταμένη τμήματος του Δήμου Ηλιούπολης και ο Θανάσης Μπαρτσώκας, τέως Δήμαρχος Καισαριανής.
Μετά την παρουσίαση και ανάπτυξη του θέματος , οι εισηγητές απάντησαν σε πολλές ερωτήσεις και ακολούθησε ανταλλαγή απόψεων.

μέρος 1

μέρος 2

Εκδήλωση - συζήτηση της Στάση Βύρωνα για τον "Καλλικράτη"

Τι είναι τελικά ο "ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ" ;
Τι αλλάζει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση με την εφαρμογή του ;
Ποιές οι επιπτώσεις του στην ποιότητα ζωής και στην καθημερινότητά μας ;

Αυτά και άλλα πολλά θα συζητήσουμε

την Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου 2011

και ώρα 7:30 μ.μ.

στα γραφεία της Παράταξής μας,

Χρυσοστόμου Σμύρνης 143 - 151

στην εκδήλωση – συζήτηση που διοργανώνουμε με θέμα:

Ο ΝΕΟΣ ΝΟΜΟΣ “ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ”

ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ

ΟΜΙΛΗΤΕΣ :

ΘΑΝΑΣΗΣ ΜΠΑΡΤΣΙΩΚΑΣ (Πρ. Δήμαρχος Καισαριανής)

ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΚΟΤΤΑΚΗ (Προϊστ. Διοικ. Υπηρεσιών Δήμου Ηλιούπολης)

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΗ‏

Η Δημοτική Πρωτοβουλία Στάση Βύρωνα συμπαραστέκεται και καλεί στην πανεργατική - πανελλαδική απεργιακή κινητοποίηση των συνδικάτων την Τετάρτη 15 Δεκέμβρη .
Η επίθεση της κυβέρνησης και της τρόϊκα συνεχίζεται ανελέητα, αφαιρώντας, χωρίς ενδοιασμούς, δικαιώματα και κατακτήσεις των εργαζομένων.
Το λαϊκό εισόδημα συνεχώς συρρικνώνεται, οι αυξήσεις στο ΦΠΑ, η ακρίβεια, οι απολύσεις, η ανεργία, δημιουργούν ένα εφιαλτικό περιβάλλον, καταδικάζοντας κυρίως τη νέα γενιά.
Το πολυνομοσχέδιο για τα εργασιακά, που έρχεται στη Βουλή με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, δημιουργεί ένα ασφυκτικό πλαίσιο για τους εργαζόμενους και λύνει τα χέρια των εργοδοτών, καταπατά το Σύνταγμα , δημιουργεί συνθήκες πραγματικής δουλείας.
Την ίδια στιγμή, η κερδοφορία των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων , η διαφυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό συνεχίζονται ανεξέλεγκτα.

Οι συνέπειες του μνημόνιου και του Καλλικράτη, αρχίζουν να γίνονται ορατές στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και ειδικότερα στο Δήμο μας.

- Οι απολύσεις συμβασιούχων στη χωματερή, δημιούργησαν, μαζί με άλλα αίτια, προβλήματα στην αποκομιδή απορριμάτων.
- Στο Κέντρο Υγείας, όπως και σε όλα τα εξωτερικά Ιατρεία των νοσοκομείων, απαιτείται πλέον η καταβολή των τριών euro ακόμα και για μια απλή συνταγογράφηση.
- Η κατάργηση - συγχώνευση του Ο.Σ.Κ. έχει σαν συνέπεια την αναστολή των εργασιών για το νέο Γυμνάσιο Καρέα.
- Η περικοπή κονδυλίων από τον κρατικό προϋπολογισμό προς την Τοπική Αυτοδιοίκηση, θα οδηγήσει μαθηματικά είτε σε περιστολή των κοινωνικών δραστηριοτήτων από αυτή, είτε σε αύξηση της τοπικής φορολογίας, μαζί με απολύσεις προσωπικού.

Ο μόνος δρόμος για την απόκρουση αυτής της λαίλαπας, είναι ο ενωτικός αγώνας όλων των εργαζομένων και των φορέων, η ανάπτυξη μαζικών κινητοποιήσεων που θα θέτουν και σαν στόχο την έξοδο από την κρίση προς όφελος της κοινωνίας και των εργαζομένων, σε μια προοδευτική κατεύθυνση.

Σε αυτό το δρόμο η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει θέση και η Στάση Βύρωνα αναλαμβάνει το μερίδιο της ευθύνης που της αναλογεί.
Bύρωνας, 12-12-10

Καλλικράτης ή Συμμετοχικός Προϋπολογισμός;

Του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου,
πολιτικού επιστήμονα,
Υποψήφιου Δημοτικού συμβούλου Στάση Βύρωνα


Με τι κριτήρια θα ψηφίσουν οι πολίτες στις 7 Νοέμβρη: πολιτικά ή «τοπικά»; Θα διαλέξουν πολιτικές παρατάξεις ή πρόσωπα εμπιστοσύνης; Θα σκέφτονται πάνω από την κάλπη το Μνημόνιο και την οικονομική κρίση ή απλά θα επιλέξουν αυτόν που (θα) κάνει έργα για την πόλη του;


Μέχρι χτες, η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός ήθελαν ως κριτήριο το δεύτερο: τα πρόσωπα, τα έργα, το «τοπικό». Σήμερα ζητούν «δημοψήφισμα» υπέρ του Καλλικράτη.


Η μεταστροφή αυτή της κυβέρνησης αποτελεί μια πρώτη επιβεβαίωση όσων πιστεύουμε πως το αυτοδιοικητικό είναι και αυτό πολιτικό, όσων δηλαδή θεωρούμε ότι η γενική κοινωνική και πολιτική κατάσταση (η κρίση, ο Καλλικράτης και το Μνημόνιο) δεν είναι δυνατό να μην επηρεάζει τις τοπικές υποθέσεις.


Το πραγματικό δίλημμα για τις εκλογές που έρχονται, ωστόσο, δεν είναι «Καλλικράτης και κεντρική πολιτική» από τη μια και «τοπικά κριτήρια, πρόσωπα και έργα» από την άλλη. Θα προσπαθήσω, έτσι, να δείξω: α) πως, ό,τι και να λένε τα «πρόσωπα», Καλλικράτης και έργα δεν πάνε μαζί· η ύπαρξη του ενός περιορίζει το άλλο, και β) πως το πραγματικό δίλημμα για τις αυτοδιοικητικές εκλογές που έρχονται είναι «Καλλικράτης ή Συμμετοχικός Προϋπολογισμός».


Καλλικράτης; Όχι, ευχαριστώ!


Το να διαβάσει κανείς τον Καλλικράτη -ή, έστω, μια περίληψή του- θα άξιζε περισσότερο απ’το να διαβάσει τα πολυτελή και ογκώδη προγράμματα των υποψηφίων δημάρχων που τον υποστηρίζουν· σε αυτούς συμπεριλαμβάνεται, βέβαια, και ο κ. Χαρδαλιάς (και μαζί το πολυτελές άλμπουμ που διανέμει).


Χωρίς υπερβολή, έπειτα από αρκετά χρόνια, το κείμενο του «Καλλικράτη» θα μπορούσε να διδάσκεται στα σχολεία ως παράδειγμα για το πώς μια αυταρχική κυβέρνηση και οι σύμμαχοί της, προσπαθούσαν κάποτε (σήμερα), να εξαφανίσουν κάθε ενδεχόμενο επιτυχημένης αντίδρασης των τοπικών κοινωνιών σε μια οικονομική πολιτική που αφήνει πίσω της λουκέτα σε υπηρεσίες, ανέργους και φτωχούς –αλλά δημιουργεί ταυτόχρονα νέα πεδία κερδοφορίας μέσα στην κρίση για τους λίγους οικονομικά ισχυρούς,, με την «εγγύηση» του ΔΝΤ.


Με αυτήν την έννοια:


* Προκαλεί απορία (επιεικώς...) η προσπάθεια να αποσυνδεθεί ο Καλλικράτης από το ΔΝΤ, όταν ο πρώτος προβλέπεται ρητά στο κείμενο του Μνημονίου (σελ. 12 και 20) και όταν στο κείμενο αυτό υπολογίζονται με χαρακτηριστική ακρίβεια τα έσοδα από τις επιδιωκόμενες περικοπές των δαπανών που επιβάλλει: 500 εκ. ευρώ για το 2011, 500 εκ. ευρώ για το 2012 και 500 εκ. ευρώ για το το 2013 (σελ. 17 και 18). Κι αυτά, ενώ η Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) λέει πως, η κάλυψη των σημερινών αναγκών των Δήμων και των πολιτών, απαιτεί 4 δις ευρώ επιπλέον πόρους από το κράτος...


* Προκαλεί θλίψη οι υποψήφιοι να ορκίζονται ότι «πάνω απ’όλα» βάζουν την πόλη, όταν ο Καλλικράτης ζητά την απόλυση συνολικά 35.000 εργαζομένων με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και μισθώσεις έργου, ενώ καταργεί 4.000 Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, με στόχο την «εξοικονόμηση» προσωπικού - και παρά τις συνέπειες που θα προκύψουν για την ποιότητα των υπηρεσιών ενός Δήμου. Μήπως ισχύει ότι με τόσο χρεωμένο Δημόσιο και τόσο μεγάλο έλλειμμα, δεν γίνεται αλλιώς; Η απάντηση είναι «όχι»: ο ίδιος ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ στην περίφημη «τρόικα» το διαψεύδει. Παραδέχεται, δηλαδή, ότι «το πραγματικό πρόβλημα της Ελλάδας δεν ήταν τόσο το δημόσιο χρέος» και ότι πιο σημαντική από την μείωση του ελλείμματος ήταν η προώθηση των μεταρρυθμίσεων στο Ασφαλιστικό, στην αγορά εργασίας και στο πλαίσιο για τις εγχώριες και ξένες επενδύσεις, καθώς και ο Καλλικράτης (Π. Τόμσεν, Ελευθεροτυπία, 17.9.2010). Με απλά λόγια, ο άνθρωπος λέει πως το χρέος και το έλλειμμα αποτελούν το πρόσχημα για να γίνει στην Ελλάδα ό,τι ήταν αδιανόητο εδώ και 30 χρόνια, τόσο για τις εργασιακές σχέσεις, όσο και για τα δημοκρατικά δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένης της συμμετοχής των πολιτών στις τοπικές υποθέσεις. Γιατί, εξάλλου, να συμβεί στην Ελλάδα κάτι διαφορετικό απ’αυτό που συνέβη σε όλες τις χώρες που «περιέλαβε» μέχρι σήμερα το ΔΝΤ;


* Προκαλεί γέλιο το γεγονός ότι πολλοί δήμαρχοι (και μαζί ο κ. Χαρδαλιάς) ορκίζονται στο όνομα της δημοκρατίας, της διαβούλευσης και της κοινωνίας των πολιτών, την ίδια στιγμή που ο Καλλικράτης (τον οποίο στηρίζουν), όχι μόνο συνενώνει αυθαίρετα και χωρίς συζήτηση 1033 δήμους και κοινοτήτες στους 325 (!), αλλά περιθωριοποιεί αυταρχικά τις κινήσεις των πολιτών, δίνοντας την απόλυτη εξουσία (3/5 των εδρών) στον πρώτο συνδυασμό, ανεξαρτήτως του ποσοστού που αυτός θα παίρνει στις εκλογές! Κι αυτά, χωρίς να συνυπολογίσουμε τα εμπόδια που θέτει ο Καλλικράτης στις μικρές δημοτικές κινήσεις, ζητώντας τους πλήρη κεντρικά και τοπικά ψηφοδέλτια, ως εάν επρόκειτο να εκλεγεί το 100% των συμβούλων τους σε όλα τα επίπεδα.


* Προκαλεί, τέλος, οργή η -προβλεπόμενη για κάθε Δήμο- συγκρότηση Οικονομικής Επιτροπής, στην οποία η συμμετοχή της τοπικής αντιπολίτευσης δεν θεωρείται υποχρεωτική –άρα η πλειοψηφία μπορεί να κάνει ανεμπόδιστη ό,τι θέλει!


Τι περιθώρια έχει για «έργα» ένας δήμαρχος, όταν ο Καλλικράτης του αφαιρεί εκατομμύρια ευρώ; Πόσο σοβαρά μπορούμε να μιλάμε για «αυτοδιοίκηση», όταν ο Δήμος αφήνεται χωρίς πόρους και οι πολίτες δεν συμμετέχουν σε καμιά οικονομική-διοικητική απόφαση; Και πώς μπορούμε να εμπιστευτούμε για δημάρχους αυτούς που αποδέχονται εξαρχής το αντιδημοκρατικό πλαίσιο που θέτει για την αυτοδιοίκηση ο Καλλικράτης;


Συμμετοχικός Προϋπολογισμός ενάντια στον Καλλικράτη


Υπάρχει άλλη λύση; Ασφαλώς ναι. Και μάλιστα εφαρμόζεται ήδη με επιτυχία και σε διάφορες παραλλαγές, τόσο στην Ευρώπη, όσο και στην Λατινική Αμερική. Η λύση αυτή λέγεται Συμμετοχικός Προϋπολογισμός. Μόνο που για να επιβληθεί, απαιτεί αντιπαράθεση με την κεντρική εξουσία και συνεχή ενεργοποίηση των πολιτών.

Τι είναι, όμως, ο Συμμετοχικός Προϋπολογισμός; Πρόκειται για μια διαδικασία, μέσω της οποίας καθορίζεται το πού θα κατευθυνθούν οι πόροι που διαθέτει ένας Δήμος. Το σκεπτικό της είναι ότι οι αποφάσεις για τα σημαντικά θέματα που αφορούν την πόλη, δεν μπορεί να μονοπωλούνται από λίγους και «ειδικούς» -δεν μπορεί, δηλαδή, να λαμβάνονται αντιδημοκρατικά, γραφειοκρατικά και αδιαφανώς.


Ο τρόπος με τον οποίο οργανώνεται η διαδικασία του Συμμετοχικού Προϋπολογισμού είναι τόσο απλός, όσο και το σκεπτικό που την στηρίζει. Μέσω μιας σειράς από συγκεντρώσεις και συνελεύσεις, ο ίδιος ο πληθυσμός της πόλης καθορίζει ποια είναι τα έργα που πρέπει να πραγματοποιήσει η διοίκηση. Δεδομένου ότι η πόλη είναι μεγάλη, η δημοτική αρχή διαιρεί την πόλη σε πολλά τμήματα ή μικροπεριοχές. Μία φορά το χρόνο, λοιπόν, ο δήμαρχος κάνει απολογισμό σε κάθεμία από αυτές τις περιοχές, τον οποίο μπορεί να παρακολουθήσει ο καθένας.
Καθώς ο κόσμος που μαζεύεται είναι πολύς, κάθε γειτονιά οφείλει να εκλέξει τους αντιπροσώπους της: όσο περισσότεροι παρόντες, τόσο περισσότεροι οι αντιπρόσωποι της συγκεκριμένης περιοχής. Μόλις η διαδικασία της εκλογής ολοκληρωθεί, ο δήμαρχος ενημερώνει για τα έργα που έχουν γίνει, για όσα πραγματοποιούνται τη στιγμή εκείνη, αλλά και για όσα δεν έχουν ξεκινήσει, εξηγώντας στους αντιπροσώπους τους λόγους της καθυστέρησης, ώστε να διασφαλίζεται η διαφάνεια.

Στη συνέχεια, οι αντιπρόσωποι επιστρέφουν στις γειτονιές και οργανώνουν συνελεύσεις για να μαζέψουν τα αιτήματα των πολιτών. Οι πολίτες εξηγούν τους λόγους που συγκεκριμένα έργα πρέπει να τεθούν σε προτεραιότητα, και σε μια νέα, μεγαλύτερη συγκέντρωση, ο μεν δήμαρχος δίνει μια εκτίμηση των εσόδων και των δαπανών για το επόμενο έτος, οι δε πολίτες παρουσιάζουν τις προτεραιότητές τους προς τον δήμαρχο. Στην μεγαλύτερη αυτή συγκέντρωση, οι αντιπρόσωποι εκλέγουν τους συμβούλους του προϋπολογισμού, που αποφασίζουν ποια έργα θα γίνουν, παίρνοντας υπ’όψη τις εκτιμήσεις του δημάρχου και τις προτεραιότητες που έχουν θέσει οι πολίτες. Το Συμβούλιο Προϋπολογισμού (που συγκροτείται από τους συμβούλους κάθε περιοχής, έναν αντιπρόσωπο του σωματείου εργαζομένων στον Δήμο, δύο αντιπροσώπους της δημαρχίας και από έναν αντιπρόσωπο της ένωσης των συλλόγων κατοίκων της πόλης) συνεδριάζει κάθε εβδομάδα και έχει τον τελευταίο λόγο στις αποφάσεις. Με τον τρόπο αυτό (που δεν απαιτεί περισσότερο χρόνο από οποιονδήποτε τυπικό αυτοδιοικητικό θεσμό: το αντίθετο...), αποφεύγονται η διαφθορά, η διαρροή πόρων και η δημιουργία πελατειακών σχέσεων, ενώ και οι πολίτες εκπαιδεύονται, μέσω της συμμετοχής τους, να θέτουν το συλλογικό συμφέρον πάνω από το πολύ στενό προσωπικό. Είναι αυτό εφικτό; Ναι. Η εμπειρία μάλιστα που μεταφέρει, μεταξύ άλλων, η κοινωνιολόγος Μάρτα Χάρνεκερ, δείχνει ότι σε έναν Δήμο ενός εκατομμυρίου κατοίκων, παίρνουν μέρος κάθε χρόνο πολλές δεκάδες χιλιάδες κάτοικοι. Σε διάφορες πόλεις, η αναλογία μπορεί να φτάσει το 1 προς 10.


Με τον Συμμετοχικό Προϋπολογισμό, η «χρηστή διαχείριση» και ο «σεβασμός στην κοινωνία των πολιτών», παύουν να είναι συνθήματα υποψηφίων που προσπαθούν να αποπολιτικοποιήσουν την διοίκηση και να χειραγωγήσουν τους πολίτες και τις τοπικές κινήσεις. Γίνονται πρακτική, καθημερινή εμπειρία, που εκπαιδεύει στη δημοκρατία και εγγυάται την κάλυψη των πραγματικών αναγκών, αντί για την επίτευξη (οικονομικού) κέρδους και (πολιτικής) εξουσίας για τους λίγους.

Αν η εναλλακτική λύση υπάρχει, το ερώτημα είναι προφανές: για ποιο σοβαρό λόγο να επιλέξει κανείς τον Καλλικράτη (όπως ζητά η κυβέρνηση) και για ποιο λόγο να θεωρήσει άξιους εμπιστοσύνης τους υποψηφίους που τον υποστηρίζουν;


Ο Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος είναι πολιτικός επιστήμονας, υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με τη Στάση Βύρωνα

Η αυτοδιοίκηση στη νέα εποχή

«Οι δρόμοι θάναι αδειανοί κι

η πολιτεία μoυ πιο ξένη»

ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΜΠΑΡΤΣΩΚΑ*

Ένας όμορφος, ίσως μελαγχολικός στίχος του Δ. Σαββόπουλου, που όμως μπορεί να καταγράψει απόλυτα και αυτό που ζούμε, αλλά και κυρίως αυτό που έρχεται.

Στους κυβερνητικούς ισχυρισμούς, αλλά και σε εκείνους των άλλων όψιμων συνοδοιπόρων, ότι τον Νοέμβρη έχουμε μόνο αυτοδιοικητικές εκλογές και συνεπώς δεν χρειάζονται συσχετίσεις με κυβερνητικά μέτρα, μνημόνια, επικαιροποιημένα μνημόνια και έναν Καλλικράτη που στην καλύτερη περίπτωση θα είναι δυνάστης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ενώ στην πιο πιθανή θα συμβάλει στην ουσιαστική κατάργησή της, οφείλω μέσα από την πολύχρονη εμπειρία μου να καταθέσω τα παρακάτω.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν είναι λέξεις που έχουν τελευταία εισβάλει στον χώρο και πάνε να την καθορίσουν, όπως επιχειρησιακά σχέδια, διαχειριστικές επάρκειες, πολυδύναμοι υπάλληλοι, πλαίσια αναφοράς και ό,τι άλλο βρέθηκε στα λεξικά.

Η αυτοδιοίκηση είναι η ζωή μας σε απόλυτη συνάφεια με τις ζωές των άλλων

και άρα, αφού μιλάμε για τη ζωή, τα πράγματα δεν μπορεί να είναι ουδέτερα, αφού έχουν να κάνουν κυρίως με τον ανθρωπογενή παράγοντα. Η λιτότητα, η φτώχεια, η εκρηκτική ανεργία και κυρίως η έλλειψη προοπτικής για έξοδο από την κρίση είναι τα κύρια ζητούμενα στις επερχόμενες εκλογές, κυρίως σε επίπεδο Περιφερειών.

Η θέσπιση της αιρετής Περιφέρειας και η καταγραφή αρμοδιοτήτων, που έγινε στο νόμο που λέγεται πλέον "Καλλικράτης", είναι ίσως τα μόνα θετικά σημεία αφού αποτελούσαν αιτήματα της ριζοσπαστικής αριστεράς από τα μέσα της δεκαετίας του '90.

Για να μπορέσουν όμως οι νέες αιρετές Περιφέρειες, οι οποίες πρέπει να πούμε ότι συγκροτούνται με τον πιο αντιδημοκρατικό τρόπο και έχουν ένα πρόχειρο και άθλιο σύστημα διακυβέρνησης, να αποτελέσουν μια ελπίδα συμβολής στην ανάπτυξη και παράγοντα στην κοινωνική συνοχή, επιβάλλεται οι συνδυασμοί που υποστηρίζει η ριζοσπαστική αριστερά να έχουν καθαρά και σταθερά προτάγματα που θα μπορούν να γίνουν πράξη είτε από θέσεις διοίκησης είτε από θέσεις αντιπολίτευσης, όπως:

1. Η αιρετή Περιφέρεια και ιδιαίτερα η Αττική, λόγω μεγέθους, πρέπει να κάνει καθαρό στους δανειστές - τοκογλύφους, ότι οι προτεραιότητες της Περιφέρειας δεν είναι η εξασφάλιση της κερδοφορίας τους, αλλά η επιβίωση και η ευημερία των κατοίκων. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η αιρετή Περιφέρεια πρωτοστατεί σε ένα πλατύ, ενωτικό, μαζικό κίνημα για μια επιθετική φιλολαϊκή αναδιάρθρωση του χρέους και διαγραφή του «δόλιου» χρέους, με στόχο τη διατήρηση και παραπέρα ανάπτυξη των κατακτήσεων των εργαζομένων, τη διεύρυνση του κοινωνικού κράτους και όχι την αναδιάρθρωση του χρέους με στόχο την εδραίωση της αχαλίνωτης καπιταλιστικής ασυδοσίας.

2. Η αιρετή περιφέρεια οφείλει να προστατέψει τους πολίτες και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Άρα μπορεί να κάνει σημαία της ότι μαζί με τα συνδικάτα, τους φοιτητικούς συλλόγους και άλλους μαζικούς φορείς δεν θα επιτρέψει τις άδικες κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων από «δόλιες» συμβάσεις. Ματαιώσεις, λοιπόν, στα Ειρηνοδικεία των «δόλιων» πλειστηριασμών, για να καταλάβουν και οι τραπεζίτες ότι πρέπει να επιστρέψουν μέρος από τα 72 δισ. που εισέπραξαν τα δύο τελευταία χρόνια.

Ένα πλατύ, ενωτικό κίνημα «δεν πληρώνω - ματαιώνω» θα συμβάλει στη δημιουργία ενός ισχυρότατου κρατικού τραπεζικού πυλώνα, που σήμερα έχει εξαιρετική σημασία ώστε να μπορούμε να μιλάμε για παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και άρα ενίσχυση των περιφερειών, ιδιαίτερα με τάσεις αποκέντρωσης.

3. Η αιρετή περιφέρεια ως θεσμός αυτοοργάνωσης των πολιτών μπορεί να επέμβει αποφασιστικά στη διαμόρφωση των τιμών, στο σπάσιμο των καρτέλ. Ιδιαίτερα η Ένωση Περιφερειών Ελλάδας, που θα προκύψει μετά τις εκλογές, οφείλει να πρωτοστατήσει στη δημιουργία ενός νέου παραγωγικού και συμμετοχικού, συνεταιριστικού αγροτικού κινήματος. Το θέμα της διαφοράς των τιμών «χωράφι - ράφι» δεν είναι μόνο οικονομικό, είναι βαθύτατα κοινωνικό, πολιτικό και η περιφερειακή αυτοδιοίκηση οφείλει να το έχει στις άμεσες προτεραιότητές της.

4. Άμεση διεκδίκηση των πόρων που παρακρατούνται από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και από τα περιφερειακά επιχειρησιακά προγράμματα και αναδιάταξη των δράσεων του ΕΣΠΑ με στόχο την άμεση δημιουργία ενός συστήματος κοινωνικών δομών, ιδιαίτερα παιδικών και βρεφικών σταθμών. Για το θέμα αυτό, που απασχολεί χιλιάδες οικογένειες, η ΚΕΔ, η Εκκλησία και άλλοι φορείς είναι ανάγκη να διαθέσουν όσους χώρους κατέχουν στον αστικό ιστό για τον σκοπό αυτόν.

Μπορούμε λοιπόν πηγαίνοντας προς τις εκλογές να έχουμε αισιοδοξία, κυρίως γιατί πάντα υπάρχει η επόμενη μέρα και η επόμενη μέρα, θα είναι καλύτερη με μια ουσιαστική ενίσχυση των δυνάμεων που αγωνίζονται ενάντια στις...

«Πολιτικές που δολοφονούν τα

ανθρώπινα όνειρα»

* Ο Θανάσης Μπαρτσώκας, είναι πρώην δήμαρχος Καισαριανής

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ (28/6/2010 )

Μια ιδιαίτερα σημαντική τοποθέτηση του Χρήστου
Κορτζίδη, μετά από 60 ημέρες απεργίας πείνας

Συμπολίτισσες και Συμπολίτες,

Ο αγώνας που κάνουμε είναι σημαντικός και βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή.

Παλεύουμε για το δήμο μας και ταυτόχρονα για όλη την αυτοδιοίκηση και το λαό μας.

Ως παράταξη, είτε από τη θέση της αντιπολίτευσης είτε από τη θέση της δημοτικής αρχής, πάντα προσπαθούμε να κάνουμε ότι μπορούμε καλύτερο για το δήμο μας και νομίζω ότι παρά τις αδυναμίες μας δίνουμε θετικά δείγματα γραφής.
Τώρα, στην ξεχωριστή περίοδο που ζούμε, ποιο είναι το χρέος μας;
Όταν βλέπουμε να εκδηλώνεται μια πρωτοφανής επίθεση στο λαό που επιδεινώνει ραγδαία τη ζωή του;
Όταν βλέπουμε ότι μέρος αυτής της επίθεσης είναι και ο Καλλικράτης που θα κάνει πολύ χειρότερη την ήδη άσχημη κατάσταση που υπάρχει στην τοπική αυτοδιοίκηση και θα έχει σοβαρότατες αρνητικές συνέπειες και στο δήμο μας;
Οφείλουμε να μπούμε μπροστά, τόσο αποφασιστικά όσο απαιτούν οι συνθήκες, και μαζί με όλους εσάς να υπερασπιστούμε όσα έχουμε κατακτήσει μέχρι τώρα, να διεκδικήσουμε ένα καλύτερο μέλλον.
Το οφείλουμε αυτό σε όσους πέρασαν πριν από μας και πρόσφεραν πολλά, το οφείλουμε επίσης στα παιδιά μας.
Για να είναι και αυτά περήφανα για μας όπως και εμείς είμαστε περήφανοι για τους πατεράδες και τις μανάδες μας.

Συμπολίτισσες και Συμπολίτες,

Οι δήμοι γενικά πάσχουν από πολλά προβλήματα.
Το ζητούμενο είναι να τα αντιμετωπίσουμε με τρόπο που να μας πάει μπροστά και όχι πίσω όπως κάνει ο Καλλικράτης.
Χρειάζονται οξυγόνο για να ανασάνουν οι δήμοι και ο Καλλικράτης τους πνίγει.
Το οξυγόνο είναι η λαϊκή συμμετοχή, το δικαίωμα των πολιτών να αποφασίζουν για το δήμο τους και όχι η επιβολή των αναγκαστικών συνενώσεων περιφρονώντας την γνώμη τους.
Το οξυγόνο είναι η απλή αναλογική στην εκλογή των δημοτικών συμβουλίων και όχι η διατήρηση του καλπονοθευτικού πλειοψηφικού συστήματος και η δημιουργία εμποδίων ακόμη και για να πάρει κανείς μέρος στις εκλογές.
Το φάρμακο για τη διαφθορά και την κακοδιαχείριση στους δήμους δεν είναι η δημιουργία μεγαλύτερων ούτε οι μηχανισμοί ελέγχου που κάθε φορά στήνει και ενισχύει μια κεντρική εξουσία διεφθαρμένη ως το μεδούλι, πρώτ’ απ’ όλα γιατί υπηρετεί τα συμφέροντα των λίγων και ισχυρών.
Οι δήμοι πρέπει να λογοδοτούν στο λαό και όχι στην τρόικα του ΔΝΤ, της ΕΕ και της ΕΚΤ.
Το οξυγόνο είναι η γενναία αύξηση των πόρων που διαχειρίζονται οι δήμοι και όχι το παραπέρα φτώχεμά τους, η εμπορευματοποίηση των υπηρεσιών τους, το χαράτσωμα των πολιτών.
Το οξυγόνο είναι η καλύτερη στελέχωση και αποτελεσματικότερη λειτουργία των υπηρεσιών τους και όχι το λιγότερο και χειρότερα αμειβόμενο προσωπικό.

Συμπολίτισσες και Συμπολίτες,

Ο αγώνας για το δήμο μας, για την αυτοδιοίκηση συνολικά, δεν είναι κάτι ξέχωρο, αντίθετα – και μόνο έτσι μπορεί να είναι νικηφόρος - είναι αναπόσπαστο κομμάτι του γενικότερου αγώνα του λαού μας για το μεροκάματο, τη σύνταξη, τις εργασιακές σχέσεις, την ολόπλευρη μόρφωση και υγεία, το λαϊκό πολιτισμό, για ελεύθερες παραλίες, για περισσότερους δημόσιους χώρους με περισσότερο πράσινο και τόσα άλλα.

Συμπολίτισσες και Συμπολίτες,

Για ένα τέτοιο αγώνα αξίζει να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις.
Αυτό προσπαθούμε να κάνουμε.
Όμως τώρα έχουμε φτάσει σε ένα σημείο όπου η συντριπτική πλειοψηφία όσων συμμετείχαν ενεργά ή στήριξαν με τον ένα ή άλλο τρόπο τον αγώνα μας, εκτιμούν ότι η συνέχισή του με τη μορφή της απεργίας πείνας δεν έχει να προσφέρει κάτι.
Δεχόμαστε αυτή την εκτίμηση.
Δώσαμε έναν αγώνα σημαντικό, δώσαμε και πάλι ένα θετικό παράδειγμα, αλλά χάσαμε αυτή τη μάχη όσον αφορά στην ικανοποίηση των αιτημάτων μας.
Συνεχίζουμε τον πόλεμο, κρατώντας στο ακέραιο τις θέσεις που προβάλλαμε κατά τη διάρκεια αυτού του αγώνα.
Τα καθήκοντά μας αυτή τη στιγμή είναι δύο:
1. Ως δημοτική αρχή να κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε μέχρι την ολοκλήρωση της θητείας μας, έτσι ώστε να υλοποιήσουμε στο μεγαλύτερο βαθμό τις υποσχέσεις που είχαμε αναλάβει προεκλογικά απέναντί σας.
2. Με βάση την παράταξή μας, τη Δημοτική Συνεργασία για το Ελληνικό και τα χαρακτηριστικά που αυτή διαχρονικά έχει, να οργανώσουμε μια νέα παράταξη στο ενιαίο πλέον δήμο και να συνεχίσουμε να δίνουμε δυνατό παρόν στις δύσκολες μέρες που έρχονται για το λαό μας.

Ελληνικό, 28/6/2010

Xρήστος Κορτζίδης : "Υπάρχει σκοπιμότητα στην λογική του Καλλικράτη"

Ο επί 28 μέρες απεργός πείνας, Δήμαρχος Ελληνικού, Χρήστος Κορτζίδης μίλησε στο σταθμό "105,5 στο Κόκκινο"για τον αγώνα του ενάντια στον Καλλικράτη και τα αποτελέσματα που επιφέρει στους εργαζόμενους.
(ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΦΟΡΤΩΣΗΣ, ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΟ ΤRACK DETAILS)

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Κινητοποίηση ομοσπονδιών για τον Καλλικράτη ΤΕΤΑΡΤΗ 26 Μαϊου

ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΩΡΑ Ο «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ»

ΝΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΤΟΥΝ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 26 ΜΑΗ 2010

Οι συνδικαλιστικές κινήσεις των εργαζομένων των Δήμων, των Νομαρχιών και των Περιφερειών, που κινούνται στο χώρο της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, Αυτόνομη Συνδικαλιστική Κίνηση Εργαζομένων στους Ο.Τ.Α., Συσπείρωση Εργαζομένων στις Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις και Εναλλακτική Συσπείρωση Εργαζομένων στις Περιφέρειες, με αφορμή την κατάθεση του σχεδίου νόμου «Καλλικράτης» στη Βουλή καλούν όλους τους εργαζόμενους σε αγωνιστικές και συντονισμένες κινητοποιήσεις με στόχο την απόσυρση του νσχ και τη διασφάλιση των δικαιωμάτων όλων των εργαζομένων που εργάζονται σε Δήμους , Νομαρχίες και Περιφέρειες. Καλούν επίσης όλους τους εργαζομένων στις απεργιακές κινητοποιήσεις που έχουν προγραμματιστεί για την Τετάρτη 26 Μάη 2010. (Η Π.Ο.Ε-Ο.Τ.Α. Στάση εργασίας 11πμ, συγκέντρωση στις 12μ και πορεία στη βουλή, ενώ οι άλλες Ομοσπονδίες 24ωρη απεργία).

Το σχέδιο αυτό, όπως επανειλημμένα τονίσαμε κινείται σε νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση, ενταγμένο στο περιβόητο πρόγραμμα σταθερότητας που μας επέβαλαν το Δ.Ν.Τ. και η Ε.Ε. , ακόμη περισσότερου περιορισμού του αναδιανεμητικού ρόλου και των κοινωνικών υποχρεώσεων του κράτους και διευκολύνει την εκχώρηση περισσότερων αρμοδιοτήτων στους ιδιώτες και το κεφάλαιο. Αποκλειστικός του στόχος η μετακύλιση της κρίσης στους εργαζόμενους και μέσα από την τοπική αυτοδιοίκηση

Απομακρύνει ακόμη περισσότερο την τοπική εξουσία απ’ όποια δυνατότητα λαϊκού ελέγχου και δημιουργεί Ο.Τ.Α. προέκταση της κρατικής εξουσίας για την εφαρμογή αντιλαϊκών πολιτικών και για την αναπαραγωγή ενός διεφθαρμένου δικομματικού συστήματος εξουσίας.

Μέσω του «Καλλικράτη» η κυβέρνηση βοηθούμενη από ΛΑ.Ο.Σ και Ν.Δ. επιδιώκει την δραστική μείωση του αριθμού των εργαζομένων στο Δημόσιο.

«Καλλικράτης» για τους εργαζόμενους σημαίνει:

50 χιλιάδες απολύσεις συμβασιούχων στους Δήμους τις Δημοτικές Επιχειρήσεις στις Νομαρχίες και τις Περιφέρειες αφού καμιά σύμβαση δεν θα ανανεωθεί.

Κατάργηση χιλιάδων θέσεων εργασίας μέσω της συγχώνευσης ή κατάργησης Δήμων, Νομαρχιών, υπηρεσιών και Νομικών Προσώπων Ιδιωτικού και Δημοσίου Δικαίου.

Απολύσεις ακόμη και μόνιμων αφού όλο το προσωπικό θα μεταφερθεί αρχικά σε προσωποπαγείς θέσεις. Στη συνέχεια θα συσταθούν νέοι Οργανισμοί Εσωτερικής Υπηρεσίας (Ο.Ε.Υ.) με θέσεις που μπορεί να είναι λιγότερες από το προσωπικό που υπηρετεί. Άρα απολύσεις όσων περισσεύουν.

Δεν είναι τυχαίο που κορυφαίοι υπουργοί (Πάγκαλος, Παπακωνσταντίνου) προλειαίνουν το έδαφος λέγοντας ότι μονιμότητα υπάρχει εφόσον υπάρχει οργανική θέση, καθώς και ότι προβλέπεται «ειδικό πρόγραμμα εξυγίανσης» για υπερχρεωμένους Ο.Τ.Α., δηλ. για την πλειοψηφία τους.

Υποχρεωτικές μετατάξεις χιλιάδων εργαζομένων ανατρέποντας την κοινωνική και προσωπική τους κατάσταση αφού αυτές μπορούν να γίνονται και εκτός Νομού.

Κατάργηση θέσεων και αλλαγή εργασιακής σχέσης για τους εργαζόμενους στα Νομικά Πρόσωπα αφού κάθε Δήμος θα τα συγχωνεύσει υποχρεωτικά ώστε να έχει μόνο δύο εκ των οποίων το ένα θα είναι κοινωφελής Δημοτική Επιχείρηση, εφόσον υπάρχει. Κινδυνεύουν δηλ κυρίως εργαζόμενοι των βρεφονηπιακών σταθμών, ΚΑΠΗ κλπ να μεταταχθούν σε δημοτικές επιχειρήσεις.

Κατάργηση του Ε.Σ.Δ.Κ.Ν.Α., και της αποκλειστικής αρμοδιότητας των ΟΤΑ να διαχειρίζονται οι ίδιοι τα απορρίμματα και μεταφορά της στην Περιφέρεια ώστε να διευκολυνθεί το πέρασμα στους ιδιώτες.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ

Την απόσυρση του νομοσχεδίου και την έναρξη ενός ουσιαστικού διαλόγου με τις τοπικές κοινωνίες και τους εργαζόμενους για το αν χρειάζονται και πού συνενώσεις, οι οποίες πρέπει να έχουν εθελοντικό χαρακτήρα, καθώς και για το νομοθετικό πλαίσιο οργάνωσης και λειτουργίας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, τη διοικητική οργάνωση της χώρας, τις αρμοδιότητες, τους πόρους κλπ

Καμιά απόλυση εργαζομένου Περιφέρειας, Νομαρχίας, Δήμων και των Νομικών Προσώπων αυτών με οποιαδήποτε σχέση εργασίας που καλύπτει πάγιες και διαρκείς ανάγκες.

Παροχή δυνατότητας επιλογής του φορέα μετάταξης σε όλους τους εργαζόμενους των υπό κατάργηση η συγχώνευση υπηρεσιών.

Συμμετοχή των εργαζομένων στις διαδικασίες σύνταξης των Οργανισμών Εσωτερικής Υπηρεσίας των νέων αυτοδιοικητικών φορέων.

Απόδοση στους Δήμους των παρακρατημένων πόρων και μεταφορά των απαραίτητων κονδυλίων. Με κούφια λόγια δεν γίνονται αλλαγές.

Ο «Καλλικράτης» δεν κρατεί καλά. Το παράδειγμα της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης του «Καποδίστρια» είναι ενδεικτικό.

Δεν θα αποδεχτούμε ένα σχέδιο που στηρίζεται σε περικοπές θέσεων εργασίας, σε αναγκαστικές και βίαιες μεταθέσεις προσωπικού, που περιορίζει τη δημοκρατία στις τοπικές κοινωνίες όσο όμορφο όνομα και αν του φορέσανε.

Ο «Προκρούστης» με το όνομα «Καλλικράτης» πρέπει και θα μας βρει αντίθετους.

Λεφτά υπάρχουν για υποβρύχια και την αστυνομία, αλλά δεν υπάρχουν για τους εργαζόμενους, την παιδεία, την υγεία και τις κοινωνικές δαπάνες του κράτους και για την ενίσχυση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα των Ο.Τ.Α.

1.ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΥΣ Ο.Τ.Α.

2.ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΕΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ

3.ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ

Όχι στον Καλλικράτη - Συμπαράσταση στον απεργό πείνας Δήμαρχο Ελληνικού Χρ. Κορτζίδη

Διακήρυξη συνεργαζομένων αριστερών ριζοσπαστικών δημοτικών
και συνδικαλιστικών κινήσεων στην τοπική αυτοδιοίκηση

Η κυβέρνηση προχωρά στην ψήφιση του ν/σχ «Καλλικράτης» με τη μέθοδο του αποφασίζομεν και διατάσσομεν απέναντι στις τοπικές κοινωνίες, ολοκληρώνοντας τους νόμους και τα μέτρα του προγράμματος σταθερότητας, που συνδιαμόρφωσε με το ΔΝΤ, την ΕΕ και την ΕΚΤ. Ο «Καλλικράτης» θα οδηγήσει τη σημερινή ανάπηρη δημοκρατικά, υποχρηματοδοτούμενη οικονομικά και έκθετη στις αγοραίες πολιτικές και τα ιδιωτικά συμφέροντα αυτοδιοίκηση, σε πλήρη κατάρρευση.

• Με τη μεταφορά αρμοδιοτήτων χωρίς σταθερούς πόρους και την περιστολή ήδη των κεντρικών αυτοτελών πόρων, οι κοινωνικές υπηρεσίες και τα έργα στους τομείς της παιδείας, της υγείας, του πολιτισμού, του αθλητισμού, της στήριξης των «ευπαθών» κοινωνικών ομάδων, του περιβάλλοντος κ.λπ., θα περικοπούν δραστικά, ή /και θα καταργηθούν για τους χρεωμένους δήμους.

• 35.000 εργαζόμενοι θα απολυθούν αμέσως και η εργασία των υπολοίπων θα είναι επισφαλής και υποκείμενη σε πολιτικές πιέσεις .

• Η διοικητική αναδιάρθρωση, χωρίς τη διασφάλιση των 4+1,8 δις ευρώ που απαιτούνται σύμφωνα με την ΚΕΔΚΕ και την ΕΝΑΕ για την υλοποίησή της , χωρίς καμιά προετοιμασία και χωρίς τον απαιτούμενο χρόνο ανασυγκρότησης των υπηρεσιών, θα οδηγήσει σε λειτουργικό χάος σε βάρος των δημοτών και των εργαζομένων.

• Οι έννοιες της αυτο-διοίκησης, της δημοκρατίας και της συμμετοχής των πολιτών πλήττονται βάναυσα με τους υπερμεγέθεις δήμους, που λειτουργούν συγκεντρωτικά και αδιαφανώς, στη βάση του πρωθυπουργοκεντρικού μοντέλου, με την ανυπαρξία αποφασιστικών θεσμών εσωτερικής αποκέντρωσης, με το ληστρικό πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα και την αντισυνταγματική περιστολή του δικαιώματος του εκλέγεσθαι.

Για όλα αυτά απορρίπτουμε το ν/σχ «Καλλικράτης». Ζητάμε να αποσυρθεί, να ανασταλεί η όποια διοικητική μεταρρύθμιση για μια τετραετία και να ξεκινήσει ο δημόσιος διάλογος από τις τοπικές κοινωνίες. Καμιά αλλαγή του γεωγραφικού χάρτη χωρίς τη δεδηλωμένη αποδοχή τους (δημοψήφισμα ).

Σ’ αυτό τον αγώνα μας εμπνέει ο Δήμαρχος Ελληνικού Χρήστος Κορτζίδης.

Η Δημοτική Συνεργασία για το Ελληνικό υλοποίησε ένα υποδειγματικό πρότυπο δημοτικής αρχής, με χρηστή διαχείριση, διαφάνεια και δημοκρατική λογοδοσία. Σε εποχές λιτότητας και περιστολής της κρατικής χρηματοδότησης, ο Δήμος Ελληνικού προσέφερε στους δημότες υψηλό επίπεδο υπηρεσιών και έργων με τα χαμηλότερα δημοτικά τέλη σε όλη την Ελλάδα έχοντας ταυτόχρονα μηδενικό χρέος αλλά και μηδενική επιβάρυνση των πολιτών (πχ για τους βρεφονηπιακούς σταθμούς). Δείχνοντας έτσι ότι είναι εφικτός ένας άλλος δρόμος για την Αυτοδιοίκηση, πέρα από τον αντιδημοκρατικό και αντικοινωνικό «Καλλικράτη» της κυβέρνησης και του ΔΝΤ.

Ταυτόχρονα η Δημοτική Αρχή του Ελληνικού, στο όνομα όλου του λαού της Αττικής και με τη συμμετοχή του, διαφύλαξε το χώρο του Μητροπολιτικού Πάρκου Ελληνικού, αποτρέποντας τα σχέδια οικοδόμησής του, και προχώρησε στην απόδοση σε δημόσια χρήση μεγάλου μέρους της παραλίας του Ελληνικού , που λυμαίνονταν ιδιωτικά συμφέροντα.

Σήμερα ο δήμαρχος Χρήστος Κορτζίδης, με το έσχατο μέσο αγώνα – την απεργία πείνας – από τη μια, πρωτοπορεί στον αγώνα κατά του «Καλλικράτη» και, από την άλλη, διεκδικεί τα αυτονόητα για τον Δήμο Ελληνικού : να μην καταργηθεί , να δοθούν οι οφειλόμενοι από το κράτος πόροι και η παραλία στο Δήμο.

Είμαστε στο πλευρό του! Ο αγώνας είναι κοινός.

Η δημοτική Πρτωβουλία "Στάση" Βύρωνα συνυπογράφει και συμμετέχει στις κινητοποιήσεις που διοργανώνονται και συμπαραστέκται στον αγώνα του Δημάρχου Ελληνικού.

Συνάντηση αυτοδιοικητικών σχημάτων και εργαζομένων ΟΤΑ ενάντια στο σχέδιο "Καλλικράτης"

Την Κυριακή 16 Μαΐου στις 11.00 π.μ. στο Δημαρχείο Ελληνικού, διοργανώνεται ανοιχτή συγκέντρωση δημοτικών παρατάξεων και εργαζομένων ΟΤΑ με θέμα το σχέδιο "Καλλικράτης".

Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στο Δημαρχείο Ελληνικού, σαν ελάχιστη εκδήλωση συμπαράστασης και αλληλεγγύης στον αγωνιζόμενο Δήμαρχο Χρήστο Κορτζίδη που βρίσκεται εδώ και ημέρες σε απεργία πείνας.

Ο "Καλλικράτης", με τις αναγκαστικές συγχωνεύσεις, την οικονομική ασφυξία, τη μείωση προσωπικού για τους Δήμους που προβλέπει, αποτελεί κυβερνητικό σχέδιο κατεδάφισης της Αυτοδιοίκησης. Το σχέδιο «Καλλικράτης» είναι αναπόσπαστο τμήμα των αντικοινωνικών μέτρων Κυβέρνησης, ΕΕ, ΔΝΤ και μόνο αρνητικές επιπτώσεις θα έχει για τους δημότες. τους εργαζόμενους στους ΟΤΑ και την κοινωνία γενικότερα.

Καλούμε σε μια συστηματική προσπάθεια μακροχρόνιου συντονισμού και κοινής δράσης των ριζοσπαστικών και προοδευτικών δυνάμεων και των ενεργών πολιτών, ώστε να αποκρούσουμε το σχέδιο «Καλλικράτης».

Πώς έρχεστε: Μετρό μέχρι Αγ Δημήτριο (τέρμα) και από εκεί λεωφορείο ή ταξί.

Με ταξί ή ΙΧ Βουλιαγμένης προς Γλυφάδα

Περνάμε την Αλίμου και μετράμε φανάρια

Στο 3^ο φανάρι (αμέσως μετά τον υδατόπυργο της πρώην Αμερ.

Βάσης) κάνουμε δεξιά (Ελ Βενιζέλου) στο τέρμα της είναι το Δημαρχείο δεξιά μας)

Χάρτης

Από το Δήμο Ελληνικού που ο Δήμαρχός του ξεκινά σήμερα Απεργία Πείνας αντιδρώντας στο σχέδιο Καλλικράτης

Υπερασπιζόμαστε το δήμο μας, δηλαδή όσα μέχρι σήμερα έχουμε καταχτήσει, αλλά κυρίως το δικαίωμα να μπορούμε να αλλάζουμε τα πράγματα προς το καλύτερο και όχι προς το χειρότερο.

Από τις αρχές του χρόνου έχουμε ξεκινήσει μια προσπάθεια ενημέρωσης σχετικά με το πρόγραμμα Καλλικράτης και ειδικότερα το ενδεχόμενο εξουδετέρωσης του ενοχλητικού Δήμου Ελληνικού, διά της συνένωσης του με άλλον ή άλλους γειτονικούς.

Σήμερα είμαστε βέβαιοι ότι η μεγάλη πλειοψηφία του λαού της πόλης μας είναι αντίθετη σε μια τέτοια εξέλιξη.

Γιαυτό ζητάμε από την κυβέρνηση να σεβαστεί τη θέληση των πολιτών και αν την αμφισβητεί, να δεσμευτεί ότι θα σεβαστεί το αποτέλεσμα ενός τοπικού δημοψηφίσματος που μπορούμε να οργανώσουμε.

Ταυτόχρονα και αυτό είναι επίσης πολύ σημαντικό, διεκδικούμε οικονομικούς πόρους, αρμοδιότητες και αυτοτέλεια για να μπορούμε ως δήμος να υπηρετούμε αποτελεσματικότερα τα λαϊκά συμφέροντα.

Ο αγώνας μας αναπτύσσεται σε μια πολύ δύσκολη γενικότερα περίοδο, στην οποία

εκδηλώνεται μια πρωτοφανής επίθεση στο εισόδημα και τα δικαιώματα των λαϊκών τάξεων. Επίθεση μάλιστα, η οποία συνοδεύεται από μια επίσης πρωτοφανή, επιχείρηση χειραγώγησης του μυαλού και της ψυχής των απλών ανθρώπων, που καλούνται να αποδεχτούν ότι όλα αυτά αποτελούν μονόδρομο και γίνονται για το καλό τους.

Πιστεύουμε λοιπόν ότι το πρόβλημα μας δεν είναι παρά μέρος του γενικότερου προβλήματος και ο αγώνας μας δεν είναι παρά μέρος του γενικότερου αγώνα.

Η απεργία πείνας που ξεκινάμε είναι ένα σημαντικό αλλά όχι το μόνο στοιχείο των κινητοποιήσεών μας.

Συνεχίζουμε και εντείνουμε την ενημέρωση και συλλογή υπογραφών.

Σχεδιάζουμε και οργανώνουμε διάφορες εκδηλώσεις αλληλεγγύης ή διαμαρτυρίας. Και φυσικά συντονιζόμαστε με άλλους δήμους και φορείς, γιατί πιστεύουμε ότι ο αγώνας μας είναι κοινός με τον αγώνα όλων των εργαζομένων της χώρας.

ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΣΧΕΔΙΟ 297 ΣΕΛΙΔΩΝ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ

Η κυβέρνηση διαμορφώνει το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» με τη μέθοδο της δημιουργικής μαγειρικής. Δημοσιοποιεί τις θέσεις της κατά δόσεις «μη οριστικοποιημένων προσχεδίων» και με διαρροές στα ΜΜΕ που επιλέγει. Στο παρασκήνιο, οι συνενώσεις των δήμων συνεχώς μεταβάλλονται σύμφωνα με εκλογικές σκοπιμότητες, ενώ η αποδοχή του Καλλικράτη από τους λεγόμενους αυτοδιοικητικούς του ΠΑΣΟΚ ανταλλάσσεται με υποσχέσεις υποψηφιοτήτων στις νέες διοικητικές ενότητες.

Η ψήφιση του ανεπίδοτου ακόμα νομοσχεδίου, μέσα σε χρόνο απαγορευτικό της οποιασδήποτε δημόσιας συζήτησης, αποτελεί συνειδητή επιδίωξη της κυβέρνησης με στόχο να καταπνιγούν οι αντιδράσεις και να μην ακουστούν οι δημοκρατικές φωνές για ένα εναλλακτικό σχέδιο αποκέντρωσης με αυτοδιοίκηση. Αυτή η μεθόδευση, δείγμα βαθειάς περιφρόνησης προς την έννοια της αυτοδιοίκησης, που προϋποθέτει τη δημοκρατία και τη συμμετοχή των εκλεγμένων οργάνων και των τοπικών κοινωνιών, αποτυπώνεται και στο περιεχόμενο του τελευταίου προσχεδίου.

Η κριτική που ακολουθεί στηρίζεται στο «μη οριστικοποιηθέν προσχέδιο» όπως το ονομάζει η ίδια η κυβέρνηση και το οποίο έδωσε στη δημοσιότητα.

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η κυβερνητική πολιτική του Προγράμματος Σταθερότητας, όπως συνδιαμορφώνεται από κοινού με την ΕΕ και το ΔΝΤ, μεταφράζεται στις πέντε λεγόμενες διαρθρωτικές αλλαγές: μείωση μισθών, φορολογικό σύστημα, ασφαλιστικό, άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων, διοικητική μεταρρύθμιση.

Απ’ αυτή την άποψη, ο Καλλικράτης δεν επιδιώκει μόνο έναν αυταρχικό εκσυγχρονισμό της κρατικής διοίκησης και την αποκλειστική νομή της από τον δικομματισμό, συρρικνώνοντας και τις ελάχιστες προϋποθέσεις αυτο-διοίκησης, αλλά εντάσσεται, επίσης, στο πλαίσιο της δραστικής περικοπής των δημόσιων κοινωνικών δαπανών – του κοινωνικού κράτους, με υποχρηματοδότηση υπηρεσιών και έργων, που οδηγεί στην κατάρρευσή του και την υποστελέχωση, η οποία συμβάλλει με τη σειρά της στην κατάρρευση και εξωθεί στην ανεργία δεκάδες χιλιάδες σημερινών εργαζομένων στους δήμους και τις νομαρχίες.

2. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

Συνενώσεις δήμων

Οι συνενώσεις των δήμων, στη βάση του παντελώς αυθαίρετου και προκαταβολικά δεδομένου αριθμού 370, έχουν προφανή κίνητρα : την οικονομία από τις αντιμισθίες των αιρετών, την άμεση και μεσοπρόθεσμη δραστική μείωση του αριθμού των εργαζομένων, τον αποκλεισμό, με τη βοήθεια και του πλειοψηφικού εκλογικού συστήματος, οποιασδήποτε άλλης κοινωνικής και πολιτικής φωνής πλην του δικομματισμού, επομένως την αδιαφάνεια στο χειρισμό αρμοδιοτήτων και πόρων, τελικά την περιστολή κάθε δυνατότητας κοινωνικής παρέμβασης που θα αμφισβητεί τις κυρίαρχες επιλογές.

Όσες συνενώσεις των δήμων κρίνονται αναγκαίες, επειδή αυτές προκύπτουν με κριτήρια ιστορικής, κοινωνικής, οικονομικής ή άλλης συνάφειας των γεωγραφικών περιοχών και λειτουργικής επάρκειας, δεν μπορούν να επιβληθούν με τη μέθοδο του αποφασίζομεν και διατάσσομεν από τα πάνω, αλλά πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο συζήτησης των εκλεγμένων οργάνων και των τοπικών κοινωνιών και λήψης αποφάσεων μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες, που κατοχυρώνουν την έννοια της αυτοδιοίκησης από συστάσεως των νέων θεσμών.

Το μέγεθος του δήμου και της περιφέρειας είναι κρίσιμο για την άσκηση της αυτό-διοίκησης από τους πολίτες. Μεγάλες πληθυσμιακά ή χωρικά ενότητες αποτρέπουν την αμεσότητα στη σχέση των πολιτών και των κοινωνικών κινημάτων με την αυτοδιοικητική αρχή και, επομένως, τη διείσδυση κοινωνικών αιτημάτων στους θεσμούς και τον έλεγχο των πράξεων της διοίκησης.

Τα μεγάλα αυτοδιοικητικά σχήματα που εισάγει το πρόγραμμα «Καλλικράτης», χωρίς νέους θεσμούς συμμετοχής και ελέγχου από τους πολίτες, θα λειτουργήσουν εις βάρος της δημοκρατίας και θα θέσουν στο περιθώριο της οικονομικής και πολιτικής διαδικασίας πολλές τοπικές κοινωνίες. Το τοπικό θα χαθεί στα υπερτοπικά μεγέθη και η αυτοδιοίκηση θα χάσει την ουσία της, που είναι η άμεση σχέση των εκλεγμένων συμβουλίων με τις τοπικές κοινότητες. Αυτοδιοικητικά σχήματα, απομακρυσμένα και αποκομμένα από την κοινωνία και τους πολίτες, θα αναπαράγουν τον κρατικό συγκεντρωτισμό και θα μετατραπούν σε κομματικοκρατικά υποκαταστήματα καταδικασμένα σε αποτυχία. Αντί για αυτοδιοίκηση, όπου το κοινωνικό σώμα συμμετέχει με σχετικά άμεσο τρόπο στη διαχείριση των υποθέσεών του, θα έχουμε ετεροδιοίκηση.

Σε κάθε περίπτωση, οι δημοτικές κοινότητες, που προκύπτουν από τα σημερινά δημοτικά διαμερίσματα, πρέπει να έχουν ουσιαστική υπόσταση, δηλαδή αποφασιστικές αρμοδιότητες και ανάλογους πόρους για να τις ασκήσουν. Η περιφερειακή αυτοδιοίκηση πρέπει να αποκεντρωθεί εσωτερικά σε περιφερειακά διαμερίσματα με αποφασιστικές αρμοδιότητες και πόρους, με βάση τους σημερινούς νομούς και στην Αττική με βάση γεωγραφικά συνεχόμενες ενότητες.

Ληστρικό εκλογικό σύστημα, αποκλεισμός υποψηφιοτήτων

Η κατάλυση της αυτοδιοίκησης και της συμμετοχής προκύπτει καταφανώς από το ληστρικό πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα και τις προϋποθέσεις υποψηφιότητας που θέτει για τους δήμους. Αποκλείονται όχι μόνον ομάδες ενεργών πολιτών, που θα ήθελαν να διεκδικήσουν μια θέση στους δήμους ή τις δημοτικές κοινότητες, αλλά και κάθε πολιτική δύναμη που δεν διαθέτει σήμερα το μέγεθος για να συγκροτήσει τα ζητούμενα ψηφοδέλτια. Συγκεκριμένα : για να γίνει δεκτό ένα ψηφοδέλτιο πρέπει ο αριθμός των υποψηφίων δημοτικών συμβούλων να είναι τουλάχιστον ίσος με τον αριθμό των εδρών κάθε εκλογικής περιφέρειας (εννοεί νέους δήμους) και ο αριθμός των υποψηφίων συμβούλων της κάθε δημοτικής κοινότητας να είναι τουλάχιστον ίσος με τον αριθμό των μελών του συμβουλίου της συγκεκριμένης κοινότητας. Αυτό σημαίνει ότι κάθε συνδυασμός πρέπει να έχει πλήρη κεντρικά και τοπικά ψηφοδέλτια, ως εάν επρόκειτο να εκλεγεί το 100% των συμβούλων του σε όλα τα επίπεδα. Επομένως, καμία δημοτική κίνηση (πολύ περισσότερο ομάδα πολιτών), πλην αυτών του δικομματισμού, δεν θα μπορεί να συμπληρώσει ψηφοδέλτια εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων. Ανάλογα ισχύουν για τις περιφέρειες, εδώ όμως η διασπορά είναι μικρότερη και δεν οδηγεί de facto σε αποκλεισμό υποψηφιότητας. Το πλειοψηφικό σύστημα ίσχυε και στον Καποδίστρια, στον Καλλικράτη, όμως, η συγκρότηση ψηφοδελτίων, δηλαδή η συμμετοχή στις εκλογές, γίνεται πολύ δυσχερέστερη λόγω μεγέθους των αυτοδιοικητικών ενοτήτων.

Βαθύτατα αντιδημοκρατική είναι και η διάταξη με την οποία, για την κατανομή των εδρών των συμβούλων σε κάθε δημοτική κοινότητα, λαμβάνεται υπόψη το σύνολο των εγκύρων ψηφοδελτίων που έλαβε κάθε συνδυασμός υποψηφίου δημάρχου σε όλα τα εκλογικά τμήματα του δήμου. Από τη μια, καθίσταται εξαιρετικά δυσχερές για μια κοινωνική ή πολιτική ομάδα να λάβει μέρος και, από την άλλη, όσες λαμβάνουν μέρος υφίστανται τη δαμόκλεια σπάθη της επιβολής της πλειοψηφίας, ανεξαρτήτως του τι ψήφισαν οι πολίτες σε κάθε δημοτική κοινότητα. Ο συνδυασμός του επιτυχόντα δημάρχου στις δημοτικές εκλογές λαμβάνει εξ’ ορισμού τα 3/5 του συνόλου των εδρών των συμβούλων σε κάθε δημοτική κοινότητα. Πλήρης ομογενοποίηση, λοιπόν, στη σύνθεση των αιρετών οργάνων ακόμα και στο πιο προσιτό στους δημότες επίπεδο. Δεν φτάνει που οι δημοτικές κοινότητες δεν έχουν καμιά αποφασιστική αρμοδιότητα, αλλά επιπλέον οι δημότες δεν μπορούν να εκλέγουν ούτε τους υποψηφίους της αρεσκείας τους, καθώς σε όλες τις δημοτικές κοινότητες τα ποσοστά των συνδυασμών ακολουθούν την κατανομή του κεντρικού δημοτικού ψηφοδελτίου.

Είναι προφανές – και μόνο εκ του εκλογικού συστήματος – ότι κάθε έννοια αυτοδιοίκησης έχει καταπατηθεί. Ενώ θα πρέπει το αποκεντρωμένο κράτος να βρίσκεται πιο κοντά στους πολίτες, τουλάχιστον όσον αφορά τις επιλογές των αντιπροσώπων τους, το εκλογικό σύστημα καθιστά τον Καλλικράτη κατά πολύ βασιλικότερο του κεντρικού κράτους. Γιατί στις εθνικές εκλογές δεν απαγορεύεται σε κανένα να θέσει υποψηφιότητα, ακόμα και ως άτομο, γιατί ένας συνδυασμός αναγνωρίζεται ως πλήρης και μπορεί να καταθέσει ψηφοδέλτιο επικρατείας, με τη συγκρότηση ψηφοδελτίων, έστω και με ένα υποψήφιο, στα 3/5 των νομών. Το εκλογικό σύστημα στους δήμους και τις περιφέρειες είναι πολύ πιο αντιδημοκρατικό από το σύστημα των εθνικών εκλογών και ως προς την κατανομή των εδρών. Τα 3/5 παίρνει ο πρώτος συνδυασμός ανεξαρτήτως του ποσοστού που έλαβε και το οποίο μπορεί να είναι ακόμα και κάτω από το 30%. Ενισχύεται δηλαδή η παντοδυναμία της παράταξης που θα διοικήσει τον δήμο.

Ας πάρουμε το παράδειγμα που παρουσιάζει ο Γ. Παρασκευόπουλος (Πράσινη Πολιτική, Ιαν. 2010) για την Περιφέρεια της Θεσσαλίας. Με βάση τον αριθμό των εγγεγραμμένων στις βουλευτικές εκλογές του 2009, αν το περιφερειακό συμβούλιο έχει συνολικά 60 έδρες, αυτές κατανέμονται ανά περιφερειακό διαμέρισμα : Λάρισα 21 έδρες, Μαγνησία 15, Τρίκαλα 13, Καρδίτσα 11. Από τις έδρες αυτές, στους επιλαχόντες συνδυασμούς θα αντιστοιχούν τα 2/5. Αν, λοιπόν, ο συνδυασμός του περιφερειάρχη συγκεντρώνει 45% των ψήφων, τότε το εκλογικό μέτρο για τους επιλαχόντες συνδυασμούς θα ήταν : για τη Λάρισα 6,87 %, για τη Μαγνησία 9,16 %, για τα Τρίκαλα 11%, για την Καρδίτσα 13,75 %. Με τα δεδομένα αυτά, αν τα ποσοστά των συνδυασμών είναι αντίστοιχα με εκείνα των βουλευτικών εκλογών, το εκλογικό μέτρο θα το ξεπερνούσε μόνο το ΚΚΕ στο νομό Λάρισας, ενώ τα δύο κόμματα εξουσίας θα εξέλεγαν αθροιστικά 59 από τα 60 μέλη του περιφερειακού συμβουλίου. Συγκριτικά, το 2009 τα τρία μικρότερα κόμματα είχαν εκλέξει στη Θεσσαλία 5 από τους 23 τοπικούς βουλευτές.

Η εκλογή του συνδυασμού του δημάρχου με το 50% έναντι του 42% φαίνεται λιγότερο αντιδημοκρατική. Είναι, όμως, εξίσου και περισσότερο ληστρική γιατί στην κατονομή των εδρών της μειοψηφίας χάνουν οι μικρότερες δυνάμεις. Παράδειγμα η Ανοιχτή Πόλη στο δήμο Αθηναίων με το ποσοστό 10,4 % έχει 4 δημοτικούς συμβούλους και από 1 διαμερισματικό σύμβουλο στα 7 διαμερίσματα. Με το 50% θα είχε 2 δημοτικούς και κανένα διαμερισματικό σύμβουλο. Με τον Καλλικράτη θα επαναληφθεί αυτό που συμβαίνει με τον Καποδίστρια, δηλαδή δημοτικά σχήματα ακόμα και του 10 % να μην εκλέγουν κανένα δημοτικό σύμβουλο.

Πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα, υποβάθμιση του Δημοτικού και Περιφερειακού Συμβουλίου

Ο τρόπος συγκρότησης των αιρετών οργάνων είναι, επίσης, εξαιρετικά συγκεντρωτικός και αυταρχικός. Επαναλαμβάνεται το πρωθυπουργοκεντρικό μοντέλο του κεντρικού κράτους, η εκτελεστική εξουσία καθίσταται πανίσχυρη, τα τοπικά κοινοβούλια είναι ανίσχυρα θεσμικά και η ελάσσων αντιπολίτευση αποκλεισμένη.

Όπως ήδη εξηγήσαμε, το δημοτικό συμβούλιο επιδιώκεται να συρρικνωθεί πολιτικά στις δυνάμεις του δικομματισμού. Πέραν τούτου, όμως, και ως όργανο περιθωριοποιείται καθώς η Εκτελεστική Επιτροπή είναι πανίσχυρη και το συμβούλιο μεταθέτει αρμοδιότητες και δικαίωμα λήψης αποφάσεων - με απόφαση της πλειοψηφίας - στην Οικονομική Επιτροπή και την Επιτροπή Ποιότητας Ζωής. Στις επιτροπές αυτές δεν ορίζεται ως υποχρεωτική η συμμετοχή της ελάσσονος αντιπολίτευσης. Αντίθετα, τα μέλη τους εκλέγονται από το σύνολο του δημοτικού συμβουλίου με πλειοψηφικό και η μειοψηφία θεωρείται ως ενιαίο σύνολο.

Οι επιτροπές αυτές υποκαθιστούν το δημοτικό συμβούλιο και σε θέματα αρμοδιότητάς του όχι μόνο εκ του νόμου αλλά και με απλή απόφαση της πλειοψηφίας. Δεν είναι εισηγητικές επιτροπές εργασίας, οι οποίες, άλλωστε, επιτρέπεται να συγκροτούνται τόσο από τον Καποδίστρια όσο και από τον Καλλικράτη και οι οποίες μπορούν, αν λειτουργούν σωστά, να επιμερίζονται το εισηγητικό έργο του δημοτικού συμβουλίου και να απογραφειοκρατικοποιούν τη λειτουργία του.

Τα αυτά ισχύουν όσον αφορά τη συγκρότηση και τη λειτουργία του περιφερειακού συμβουλίου. Χαρακτηριστικό της αντιδημοκρατικής θέσμισης των περιφερειακών συμβουλίων είναι τα αναφερόμενα στο άρθρο 169 : «Αν δεν καθίσταται δυνατός ο σχηματισμός πλειοψηφίας, η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται ωσότου σχηματιστεί απόλυτη πλειοψηφία με την υποχρεωτική προσχώρηση, κάθε φορά, εκείνου ή εκείνων που διατυπώνουν την ασθενέστερη γνώμη, σε μια από τις επικρατούσες» .

Η δημοκρατική απάντηση στον αποκλεισμό από τη συμμετοχή στους αντιπροσωπευτικούς θεσμούς κάθε κοινωνικής και πολιτικής κίνησης, πλην δικομματισμού, εξασφαλίζεται μόνο με την απλή αναλογική και την κατάργηση όλων των περιορισμών για τη συμμετοχή στις εκλογές και τη διεκδίκηση της λαϊκής ψήφου. Η ρήξη με το προσωποκεντρικό μοντέλο διοίκησης των δήμων και των περιφερειών προϋποθέτει την έμμεση εκλογή του δημάρχου, του περιφερειάρχη και των περιφερειαρχών από το δημοτικό και το περιφερειακό συμβούλιο αντίστοιχα.

3. ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ

Οι δήμοι με το νέο καθεστώς αποκτούν 299 αρμοδιότητες, υπερπολλαπλάσιες από αυτές που έχουν σήμερα. Οι περισσότερες είναι διαχειριστικού χαρακτήρα – π.χ. παροχή αδειών λειτουργίας καταστημάτων και δραστηριοτήτων, έλεγχος προϊόντων – και άλλες, αν και πολύ σοβαρές, εξαιρετικά αόριστες ώστε να μη σημαίνουν απολύτως τίποτε – π.χ. «η έρευνα και η μελέτη κάθε θέματος για την ανάπτυξη της γεωργίας, της κτηνοτροφίας και αλιείας καθώς και τη διατήρηση του αγροτικού, κτηνοτροφικού και αλιευτικού πληθυσμού στις εστίες του».

Προστίθεται, λοιπόν, ένας τεράστιος φόρτος εργασιών, χωρίς ανάλογα μέσα ανταπόκρισης σ’ αυτές καθώς, όπως προκύπτει από τα κεφάλαια των πόρων και των εργαζομένων, οι νέοι δήμοι δεν θα διαθέτουν την υλικοτεχνική υποδομή, τη χρηματοδότηση και το ανθρώπινο δυναμικό για να αντεπεξέλθουν.

Σχετικά με τις αρμοδιότητες των αιρετών περιφερειών, κατ’ αρχήν η συνύπαρξή τους με τις περιφέρειες του κεντρικού κράτους δημιουργεί καθεστώς επιτήρησης και σύγχυση αρμοδιοτήτων και ρόλων, πράγμα που δυσχεραίνει τη λειτουργία τους.

Σύμφωνα με τον Καλλικράτη, μεταφέρονται στην περιφερειακή αυτοδιοίκηση, οι αρμοδιότητες των νομαρχιακών αυτοδιοικήσεων, όσες μένουν μετά τη μεταφορά τους στην πρωτοβάθμια. Επίσης, μεταφέρονται άμεσα και σταδιακά ορισμένες αρμοδιότητες που περιλαμβάνουν αντικείμενα για τα οποία δεν ασκείται αποφασιστική αρμοδιότητα από τα κεντρικά ή αποκεντρωμένα κρατικά όργανα.

Συνολικά οι αιρετές περιφέρειες ασκούν 304 αρμοδιότητες. Τα προβλήματα αναφύονται αν διαβαστούν εκ παραλλήλου οι αρμοδιότητες της αιρετής περιφέρειας με αυτές της αποκεντρωμένης διοίκησης. Παρατηρούνται αλληλοκαλύψεις ρόλων και ασάφειες, λόγω διαφορετικών διατυπώσεων μεταξύ προσχεδίου Καλλικράτη και νόμου περί κρατικών περιφερειών, ως προς το τι ακριβώς μεταφέρεται, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται προβλήματα στην εφαρμογή καθώς και σπατάλη και ανορθολογική διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού. Η λύση και απ’ αυτή την άποψη βρίσκεται στην κατάργηση της κρατικής περιφερειακής δομής και την ενίσχυση της περιφερειακής αυτοδιοίκησης.

Η επίκληση του συνταγματικού κωλύματος για τη μη μεταφορά σημαντικών κρατικών αρμοδιοτήτων στην αυτοδιοίκηση μόνο ως πρόφαση μπορεί να εκληφθεί. Ο αναθεωρητικός συνταγματικός νομοθέτης το 2001, προκειμένου να αντιμετωπίσει τα εμπόδια που είχαν ανακύψει από τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας στις αρμοδιότητες της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, προέβη στην τροποποίηση του άρθρου 102 παρ.1 και κατοχύρωσε τη δυνατότητα ανάθεσης με νόμο στην αυτοδιοίκηση αρμοδιοτήτων που συνιστούν αποστολή και αρμοδιότητα του κράτους «Με νόμο μπορεί να ανατίθεται στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης η άσκηση αρμοδιοτήτων που συνιστούν αποστολή του Κράτους».

Στο ζήτημα της μεταφοράς κρατικών και ανακατανομής αρμοδιοτήτων μεταξύ των δύο βαθμών αυτοδιοίκησης, ένα σχέδιο ουσιαστικής αποκέντρωσης πρέπει να περιλαμβάνει μεταβίβαση κυρίως στον β΄ βαθμό όλων των αρμοδιοτήτων της κρατικής περιφέρειας, όπως και όλων των αποκεντρωμένων υπηρεσιών του κράτους. Εξαίρεση από τη μεταβίβαση πρέπει να υπάρξει στις αρμοδιότητες των Υπουργείων Εξωτερικών, Εθνικής Άμυνας, Προστασίας του Πολίτη, Δικαιοσύνης, Οικονομικών και Πολιτισμού (τομέας Αρχαιολογίας). Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να καταργηθούν η κρατική περιφέρεια και όλες οι αποκεντρωμένες μονοκλαδικές δομές των Υπουργείων (Αγροτικής Ανάπτυξης, Εργασίας, κ.τ.λ.) στις περιφέρειες και τους νομούς, και να μην επιτρέπεται να υπάρχουν σ’ αυτό το επίπεδο αποκεντρωμένες κρατικές υπηρεσίες με αντικείμενα παράλληλα με αυτά της αυτοδιοίκησης.

Στο πακέτο των αρμοδιοτήτων που μεταβιβάζονται εξ’ αρχής στην περιφερειακή αυτοδιοίκηση πρέπει να περιλαμβάνεται και η διαχείριση των Περιφερειακών Προγραμμάτων του ΕΣΠΑ 2007-2013.

4. ΠΟΡΟΙ

Το προσχέδιο για τον Καλλικράτη αναφέρεται στις πηγές των ΚΑΠ (Κεντρικοί Αυτοτελείς Πόροι), που προέρχονται από τον Φόρο Εισοδήματος Φυσικών και Νομικών Προσώπων (ΦΕΦΝΠ), τον Φόρο Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ) και τον Φόρο Ακίνητης Περιουσίας (ΦΑΠ), χωρίς να προσδιορίζει το ύψος τους σε σταθερό ποσοστό.

Ήδη έχουν αρχίσει δραστικές περικοπές των οφειλών του κράτους προς την τοπική αυτοδιοίκηση – για παράδειγμα στο Δήμο Αθηναίων αυτές ανέρχονται στο ποσόν των 50,7 εκατ.€ και αν συνυπολογισθούν οι αυξήσεις από ΦΠΑ, καύσιμα κ.λπ. τα έσοδα του δήμου θα παρουσιάσουν σοβαρό έλλειμμα όσον αφορά την κρατική επιχορήγηση.

Όταν, λοιπόν, οι πόροι δεν ορίζονται συγκεκριμένα, αυτοί μπορεί να περιορίζονται κατά τη βούληση της κυβέρνησης η οποία, στη συγκεκριμένη συγκυρία αλλά και σε βάθος χρόνου τουλάχιστον 10ετίας, είναι δεδηλωμένη και μεταφράζεται στη δραματική μείωση των πόρων που αφορούν σε κοινωνικές δαπάνες. Επιπλέον, όπως το έχουν επανειλημμένα θέσει η ΚΕΔΚΕ και η ΕΝΑΕ, η διοικητική αναδιάρθρωση έχει συγκεκριμένο κόστος (υπολογίζεται σε 4+4 δις €). Όταν η κυβέρνηση δηλώνει ότι όχι μόνο δεν θα δώσει χρήματα αλλά θα εξοικονομήσει και 1,8 δις € από τη μεταρρύθμιση, η χρεοκοπία των νέων θεσμών είναι σίγουρη.

Ειδικό Πρόγραμμα εξυγίανσης

Οι δήμοι και οι περιφέρειες οδηγούνται εθελοντικά ή υποχρεωτικά στο Ειδικό Πρόγραμμα Εξυγίανσης, τίθενται δηλαδή υπό επιτήρηση προκειμένου να εφαρμόσουν ένα, κατ’ αναλογίαν της κεντρικής κυβερνητικής πολιτικής, πρόγραμμα σταθερότητας. Μπορεί, επίσης, να τους επιβάλλεται αναστολή πρόσληψης προσωπικού και συμβάσεων μίσθωσης έργου καθώς και απαγόρευση σύναψης δανείου.

Τα οικονομικά προβλήματα της τοπικής αυτοδιοίκησης οφείλονται σε δύο λόγους : στην υστέρηση εσόδων λόγω δραστικής μείωσης της κρατικής χρηματοδότησης και στην κακοδιαχείριση, τη σπατάλη και την εισαγωγή της αγοράς στην παροχή έργων και υπηρεσιών, με αποτέλεσμα τη διασπάθιση του δημοσίου χρήματος και τον ατομικό πλουτισμό. Τα ελλείμματα δεν προκύπτουν, λοιπόν, από δαπάνες χρηματοδότησης του κοινωνικού έργου της αυτοδιοίκησης, όμως οι επιπτώσεις της μέχρι σήμερα πολιτικής της πλειοψηφίας των αυτοδιοικητικών αρχών και του κεντρικού κράτους θα μεταφερθούν στην κοινωνία και θα πλήξουν άμεσα τις λαϊκές τάξεις.

Θα συμβεί δηλαδή ότι και με το κυβερνητικό πρόγραμμα σταθερότητας : θα πληρώσουν οι ασθενέστεροι οικονομικά την κρίση που δημιούργησαν νεοφιλελεύθερες και σκανδαλώδεις πολιτικές.

5. ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ

Σύμφωνα με τα στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας, από την ανακατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ των παλαιών και νέων βαθμών αυτοδιοίκησης προκύπτουν μετατάξεις προσωπικού, κατ’ αρχήν σε εθελοντική βάση και από τον Σεπτέμβριο του 2011 υποχρεωτικά. Μετατάσσονται μόνο οι μόνιμοι και οι έχοντες συμβάσεις αορίστου χρόνου υπάλληλοι (αναφέρονται 200.000), ενώ οι εργαζόμενοι με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και μισθώσεις έργου (αναφέρονται 35.000) θα απολυθούν. Η «εξοικονόμηση» προσωπικού, που αποτελεί πρώτη προτεραιότητα της κυβέρνησης, δικαιολογείται με την κατάργηση 4.000 ΝΠΔΔ. Το θέμα, όμως, δεν είναι αν θα πρέπει να γίνει αναδιάρθρωση υπηρεσιών και να συγχωνευτούν τομείς συγγενούς αντικειμένου σε λιγότερα ΝΠΔΔ, αλλά αν θα υπάρχει επάρκεια προσωπικού για το σύνολο των αντικειμένων. Η κυβέρνηση επείγεται τόσο πολύ για τη συγχώνευση ώστε, αν αυτή δεν έχει ολοκληρωθεί μέσα στο 1^ο εξάμηνο του 2011, θα γίνει αυτεπάγγελτα από την Ειδική Υπηρεσία Εποπτείας.

Οι μετατάξεις γίνονται σε προσωποπαγείς θέσεις και, αν αυτό συνδυαστεί με τη διακηρυγμένη κυβερνητική πολιτική περιστολής του δημόσιου τομέα, την επόμενη δεκαετία θα χαθούν χιλιάδες θέσεις εργασίας. Αυτό δημιουργεί μαζική ανεργία αλλά και αδυναμία άσκησης των θεσμοθετημένων αρμοδιοτήτων της αυτοδιοίκησης.

Τα πράγματα μπορεί να είναι ακόμη χειρότερα, καθώς ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Πάγκαλος έχει θέσει ευθέως θέμα άρσης της μονιμότητας των μονίμων υπαλλήλων του δημοσίου, εφ’ όσον η θέση τους καταργηθεί. Σύμφωνα και με τον έγκριτο συνταγματολόγο κ. Μανιτάκη, η θέση αυτή αντίκειται στο Σύνταγμα, δείχνει, όμως, τη σκληρή κυβερνητική γραμμή απέναντι στο δημόσιο τομέα, του οποίου το πιο ευάλωτο τμήμα είναι η αυτοδιοίκηση, με τις εφαρμοζόμενες μαζικά σχέσεις ελαστικής και μη διασφαλιζόμενης εργασίας.

6. ΤΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ

- Καμία συνένωση δήμων χωρίς δημόσιο διάλογο και αποδοχή της από τα αιρετά όργανα και τις τοπικές κοινωνίες, μέσα από διαφανείς και δημοκρατικές διαδικασίες συμμετοχής (δημοψηφίσματα).

- Απλή αναλογική, έμμεση εκλογή δημάρχου και περιφερειάρχη, αποδοχή ψηφοδελτίων για συμμετοχή στις εκλογές χωρίς προϋποθέσεις. Δημοκρατική συγκρότηση δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων.

- Κατάργηση των παράλληλων με τις αιρετές περιφέρειες κρατικών περιφερειών και μεταφορά όλων των αρμοδιοτήτων στις πρώτες.

- Αποκέντρωση των περιφερειών σε περιφερειακά διαμερίσματα. Δημοτικές κοινότητες και περιφερειακά διαμερίσματα με αποφασιστικές αρμοδιότητες.

- Κεντρική χρηματοδότηση με θεσμοθετημένους σταθερούς πόρους, κοστολόγηση και χρηματοδότηση της μεταρρύθμισης που θα γίνει αποδεκτή .

- Χρόνος διαβούλευσης και χρόνος οργάνωσης των νέων θεσμών ικανός ώστε να μπορέσει να λειτουργήσει το νέο σύστημα και να μην καταρρεύσει συνολικά η αυτοδιοίκηση. Απ’ αυτή την άποψη οι όποιες αλλαγές δεν μπορούν να γίνουν πριν την επόμενη 4ετία.

Ελένη Πορτάλιου

δημοτική σύμβουλος Δήμου Αθηναίων με την Ανοιχτή Πόλη