Τρίτη, 12 Αυγούστου 2008

ΔΙΚΤΥΟ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΣΤΑΘΜΩΝ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ (ΜΙΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΠΡΟΤΑΣΗ)

Δίκτυο Παιδικών Σταθμών Γειτονιάς Απρίλιος 24, 2008 by paraponiaris Σύντομο Σημείωμα Σε συνέχεια του παλαιότερου σημειώματος μου με τίτλο “Αξιοποίηση υπαρχόντων αντί ανέγερσης νέων κτισμάτων”, και με αφορμή τα σχέδια του Δήμου Βύρωνα για ανέγερση Βρεφονηπιακού Σταθμού σε χώρο που υφίσταται και λειτουργεί Παιδική Χαρά (βλ. paidotoposfleming.blogspot.com) διατυπώνω την πρόταση για δημιουργία ενός δικτύου (πολλών σε αριθμό δηλαδή) μικρών Βρεφονηπιακών ή Παιδικών Σταθμών σε επίπεδο γειτονιάς. Συγκεκριμένα προτείνω να αναζητηθούν και αξιοποιηθούν είτε με αγορά είτε με μακροχρόνια μίσθωση υπάρχοντα ακίνητα (π.χ. μονοκατοικίες με αυλή) τα οποία με μικρές ή μεγάλες διαμορφώσεις να καταστούν κατάλληλα για στέγαση τοπικών τμημάτων Βρεφονηπιακού Σταθμού που θα εξυπηρετούν μικρό αριθμό παιδιών (π.χ. 10-20) (όπως άλλωστε πράττουν κατά κόρον και οι ιδιώτες). Θεωρώ μάλιστα ότι αυτή η περίπτωση ίσως να είναι η πλέον ενδεδειγμένη διότι ναι μεν ο Σταθμός δεν θα είναι «ολοκαίνουριος» και «υπερσύγχρονος», αλλά:

1) Κάθε γειτονιά θα έχει τον δικό της Βρεφονηπιακό Σταθμό ο οποίος θα είναι πολύ πιο “ζεστός” και “ανθρώπινος” διότι θα είναι μικρός και σε άμεση επαφή με την γειτονιά. Με απλά λόγια θα στεγάζεται σε ένα μικρό χαριτωμένο ακίνητο (αντί ενός ολοκαίνουριου ψυχρού μεγαθηρίου) και θα έχει 2-3 βρεφονηπιοκόμους που θα έχουν ανθρώπινη-κοινωνική επαφή με τους γείτονες και γονείς ή συγγενείς των παιδιών και συνεπώς θα νοιάζονται περισσότερο. Για παράδειγμα τα παιδιά θα παίζουν στην αυλή και η γιαγιά γυρνώντας από τα ψώνια της θα περνάει απέξω, ανταλλάσσοντας μια καλημέρα με την νηπιαγωγό. Και για την διαπαιδαγώγηση το ενδιαφέρον του νηπιαγωγού είναι πολύ πιο σημαντικό από την πολυτέλεια των εγκαταστάσεων…

2) Η δυναμικότητα ενός δικτύου πολλών και μικρών “Βρεφονηπιακών Σταθμών της γειτονιάς” θα προσαρμόζεται διαχρονικά στις ανάγκες κάθε εποχής. Ο αριθμός των παιδιών ανά γειτονιά δεν είναι σταθερός. Σε ορίζοντα δεκαετίας θα μπορεί να γίνεται σωστός προγραμματισμός ώστε να λειτουργούν τόσοι σταθμοί ώστε να καλύπτουν την ανάγκη της κάθε γειτονιάς.

3) Το υψηλότερο κόστος λειτουργίας λόγω μικρότερης οικονομίας κλίμακας αντιμετωπίζεται σε μεγάλο βαθμό με κεντρική παροχή υπηρεσιών στήριξης της λειτουργίας τους για το σύνολο των “Βρεφονηπιακών Σταθμών της γειτονιάς”, δηλαδή με ένα συνεργείο καθαριότητας που θα γυρνάει τα απογεύματα από σταθμό σε σταθμό, με διανομή του φαγητού τις ώρες σίτισης από κεντρικό μαγειρείο, κλπ. Άλλωστε μιλάμε για πολλούς μικρούς σταθμούς που θα απέχουν λίγα στενά ο ένας από τον άλλον.

4) Το κόστος δημιουργίας θα είναι μικρότερο που σημαίνει ότι θα μπορέσουν αντί του ενός σε νέο-ανεγερθέν κτίριο να δημιουργηθούν περισσότεροι Βρεφονηπιακοί Σταθμοί σε ανακαινισμένες μονοκατοικίες. Μονοκατοικές υπάρχουν; Αν κοιτάξετε γύρω σας θα δείτε ότι παντού έχουν ξεμείνει κάποιες που με ανακαίνιση θα μπορούσαν να γίνουν υπέροχες.

5) Οι Βρεφονηπιακοί Σταθμοί της γειτονιάς θα μπορέσουν να λειτουργήσουν άμεσα.

6) Δεν θα επιβαρυνθεί η ήδη πολεοδομικά βεβαρημένη πόλη μας με νέα κτίσματα —ας διασώσουμε τους ελάχιστους ελεύθερους χώρους της πόλης μας – ας αξιοποιήσουμε τα υπάρχοντα κτίσματα· δεν είναι επιλογή, είναι ανάγκη για μια βιώσιμη πόλη.

7) Οι Σταθμοί αυτοί μπορούν να λειτουργούν με ευθύνη 2-3 βρεφονηπιοκόμων ή νηπιαγωγών και συγχρόνως με την υποστήριξη γειτόνων, γονιών, συγγενών των παιδιών κλπ. Με απλά λόγια μπορεί να υπάρχει ένα πρόγραμμα όπου για παράδειγμα κάθε γονιός 2 ημέρες τον μήνα θα προσφέρει τον χρόνο του, θα απασχολείται εθελοντικά, στον σταθμό, υπό τις οδηγίες του βρεφονηπιοκόμου, με συνέπεια κάθε ημέρα να υπάρχουν στον σταθμό 2-3 βρεφονηπιοκόμοι και 2-3 γονείς. Ένα είδος κοινωνικού εθελοντισμού δηλαδή. Και μπορεί να σκέφτεστε ότι δεν πρόκειται να λειτουργήσει στην Ελλάδα, αλλά η άποψη μου είναι ότι ο πολίτης δραστηριοποιείται εθελοντικά όταν βλέπει τους κόπους του να πιάνουν τόπο και όταν έχει κίνητρο. Τι καλύτερο από το να προσφέρει στα ίδια του τα παιδιά και τα υπόλοιπα παιδιά της γειτονιάς… Με τέτοιες απλές και χρήσιμες δράσεις επέρχεται η αλλαγή της κουλτούρας, ώστε να προωθηθεί ο σωστός εθελοντισμός.

Ποιο το αρνητικό της πρότασης; Δεν “πουλάει” στα προεκλογικά φυλλάδια των Δημάρχων όσο ένα νέο κτίριο… Και για να δημιουργηθεί και λειτουργήσει ένα δίκτυο Παιδικών Σταθμών Γειτονιάς χρειάζεται Δημάρχους με όρεξη για δουλειά και ενδιαφέρον, ανθρώπους με μεράκι που θα τρέξουν, όχι Δημάρχους που έχουν μάθει να επιλύουν οποιοδήποτε πρόβλημα κάνοντας ανάθεση σε εργολάβο. Η δεύτερη λύση είναι εύκολη και “πιασάρικη”, η πρώτη δύσκολη και σωστή, αλλά πάντα έτσι δεν είναι; … “τα αγαθά κόποις κτώνται”

Με εκτίμηση

Ηλίας Παραπονιάρης
http://paraponiaris.wordpress.com/
paraponiaris.ilias@gmail.com

Δεν υπάρχουν σχόλια: